Lorem ipsum

Lorem ipsum »

Lorem ipsum dolor sit amet, sed a a consectetuer adipiscing elit, do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

  Reisverslag 2011

Voorbereiding.

 

Dit wordt onze vijftiende reis naar Amerika en onze elfde camperreis.
De camper is weer een 31 ft van El Monte en hebben we in september 2010 al geboekt, wederom bij Tioga Tours waar we altijd goed en vlot geholpen worden.

De vliegtickets hebben we in januari pas geboekt omdat de prijzen erg hoog bleven, de aanbiedingen in januari zagen er ook nog niet echt aantrekkelijk uit maar een nieuwkomer in reiswereldland bracht uitkomst.

De vliegtickets zijn geboekt via Tix.nl, we vliegen deze keer met US Airways voor ons een nieuwe maatschappij maar de reviews zijn goed en de vijf centimeter extra stoel/beenruimte ten opzichte van de andere maatschappijen is mooi meegenomen, het feit dat deze maatschappij ook in de Staralliance zit is een meevaller voor het sparen van mijlen bij United.

Maandag 30 mei vliegen we vanaf Brussel via Philadelphia naar Las Vegas om op woensdag 29 juni weer via dezelfde route terug te vliegen, donderdag 30 juni zijn we dan weer thuis.

 

De route gaat deze keer van Las Vegas via Red Canyon, Capitol Reef NP, Moab, Rocky Mountians NP, South Dakota, Bighorn Canyon NRA, Beartooht Hyway, Yellowstone NP, Cody (Powwow), Grand Teton NP, SLC, Valley of Fire SP terug naar Las Vegas.

Het routekaartje hierboven geeft een globaal overzicht, voor de routes per dag kan je in de linkerkolom de "Route 2011" knop aanklikken.

 

Het hotel voor de overnachting bij Brussel is ondertussen ook al geboekt, we hebben omdat er berichten waren dat het parkeren bij het Ibis Hotel in Diegem tegenwoordig € 9,00 per nacht kost gekeken naar het Campanile Brussels Airport in Zaventem hier zou de auto gratis kunnen staan alleen zullen we een dan taxi naar het vliegveld moeten nemen want er rijdt geen shuttlebus, het gratis parkeren kan schijnbaar niet voor zo'n lange periode dus was er wat twijfel om dit te doen.

Ondertussen waren er op het AllesAmerikaforum berichten dat parkeren bij het Ibis hotel toch maar € 1,00 per dag kost dus zijn we gaan informeren en dat bleek inderdaad het geval dus hebben we voor de nacht van 29 op 30 mei een overnachting geboekt in het Ibis Hotel, deze heeft een (gratis) shuttlebus naar het vliegveld.

 

Update 25 januari

 

Omdat we verwachten dat het in Cody erg druk zal zijn in verband met het Powwow weekend hebben we besloten om de Ponderosa Campground te reserveren voor de nacht van 18 op 19 juni, middels een reserveringsformulier aangegeven wat we willen en afgelopen maandag kregen we een e-mail dat de reservering in orde was, er werd zelfs geen aanbetaling gevraagd want dat was eigenlijk onze grootste zorg aangezien men daar geen credit card betaling aanneemt, we weten dus dat we in ieder geval een slaapplek hebben voor de nacht in Cody.

 

 

Update 31 januari

 

Vandaag de bevestigings e-mail van Canyonlands Campground in Moab ontvangen voor de drie nachten dat we in deze stad zijn.

We staan er in het weekend en dan is het altijd erg druk in Moab dus is reserveren aan te raden.

Als we in Moab zijn staan we het liefst op deze campground omdat hij midden in het stadje ligt ook is het de enige campground die niet aan de rivier ligt en dat is gezien de vele muggen wel een uitkomst.

Het koste deze keer wel wat moeite om te resrveren omdat de campground voor de winter gesloten is en dus de e-mails niet iedere dag gelezen worden, doordat ze gesloten zijn wordt ook de telefoon niet opgenomen waardoor ik het credit card nummer voor de bevestiging niet door kon bellen.

Na wat heen en weer e-mailen is dat nu opgelost en zat vandaag dus de bevestigings e-mail in de mailbox.

 

Update 28 maart

 

Vanmiddag hebben we de hotelovernachtingen voor de eerste en laatste nacht in Las Vegas geboekt, via verschillende website's leek het Exalibur hotel niet meer te boeken dus besloten om dit vast te leggen voor de eerste nacht.

Als we in Las Vegas starten slapen we de eerste nacht altijd in dit hotel omdat El Monte hier een PAD-transfer (is vroege pickup) doet.

Via Smart-Vegas  konden we het nog boeken, de kosten waren $ 34,05 inclusief tax, hier komt nog wel $ 14,00 (incl.tax) aan resort fee bij, vorig jaar was die resort fee nog $ 9,95 (ex.tax)

Ook voor de laatste nacht hebben we een kamer geboekt en wel in het Flamingo hotel, ook weer via Smart-Vegas, de kosten hiervan zijn $ 43,68 inclusief tax, dit hotel rekent (nog) geen resort fee.

De laatste overnachting is onder voorbehoudt, mocht Planet Hollywood nog met een leuke aanbieding komen dan annuleren we Flamingo dat kan tot 72 uur voor aankomst.

Hiermee zijn de voorbereidingen wat reserveringen aangaat rond dus is het nu wachten tot de datum van vertrek.

 

Update 30 maart

 

Omdat er op het AllesAmerika forum een paar personen waren die problemen hadden met de vliegtickets die ze via Tix.nl geboekt hadden heb ik ook voor onze tickets even gekeken of alles in orde was.

Ingelogt op de site van US-Airway en daar stonden onze stoelreserveringen gewoon zoals ik ze had geboekt.

Op de heenreis zaten we ineens aan biede zijden van het gangpad wat vreemd leek maar nadere bestudering van de vliegtuigindeling gaf al vlug duidelijkheid.

Tijdens de boeking ging men er nog vanuit dat deze vlucht met een toestel gedaan zou worden die twee maal drie stoelen naast elkaar heeft (met maar 1 gangpad) nu wordt de vlucht gemaakt met een toestel wat twee-drie-twee indeling heeft met twee gangpaden en maar twee stoelen aan de raamkant, dat vinden wij heerlijk want dan heb je niemand naast je waardoor je wat gemakkelijk je plaats kan verlaten.

Gelukkig nog genoeg vrije stoelen aan de raamkant dus gelijk een paar andere stoelen vastgelegt ook voor de vierde vlucht hebben we een toestel met deze indeling, de twee binnenlandse vluchten hebben wel de drie-drie indeling.

In de vluchttijden zaten wat kleine veranderingen maar dat gaat om een kleine vijf minuten dus dat zal geen problemen geven.

 

Update  24 april

 

Eind vorige week zat de voucher voor de camperhuur in de brievenbus weer keurig op tijd verzorgt door Tioga Tours, nu de week voor vertrek nog even een incheckformulier van El Monte invullen zodat men daar weet bij welk hotel men ons op moet halen.

Dat is altijd soepel geregeld je krijgt een bevestigingsmail met daarin ook het tijdstip waarop de shuttlebus bij het hotel staat je hoeft dus niet meer te bellen, alleen maar te zorgen dat je op tijd bij het ophaalpunt staat.

Het ophalen van de camper verloopt door dit fomulier ook allemaal veel vlugger en alle eventuele extra's die je wilt huren staan ook al klaar.

Vanmorgen ook het ESTA formulier even geupdate met de nieuwe vlucht en hotel gegevens zodat ook daar geen verrassingen meer mogelijk zijn, het bijwerken hiervan is niet verplicht maar ik dek altijd maar "better save then sorry"

 

Update 21 mei

 

Afgelopen donderdagavond heb ik het Customer Information Sheet van El Monte online ingevuld vanmorgen zat de comformation e-mail in de mailbox dus aan de andere kan van de ocean weten ze van onze komst en zal de shuttlebus ons dinsdag 31 mei 's morgens voor 08:00 am ophalen bij het Excalibur hotel.

Ondertussen is het verzamelen en gereed leggen van de spullen die mee moeten ook begonnen, komende week de koffers eens open leggen zodat alles er in kan.

Dit weekend de fotoapparatuur eens nakijken en alle batterijen opladen zodat ook hier niets mis kan gaan.

Volgende week zondag nog online inchecken en dan kunnen we die zondagavond vertrekken naar het Ibis hotel in Diegem voor de laatste nacht voor vertrek.

Met Jan en Marjan zijn al afspraken gemaakt, we zullen hen woensdag 1 juni ontmoeten bij het visitorcenter van Red Canyon en dan een kleine week samen optrekken.

 

Dag 0, 29 mei Thuis > Brussel

 

Vanmorgen geprobeert om online in te checken maar helaas kreeg ik de melding dat de site onze paspoortgegevens niet kon bevestigen, dit terwijl de site zelf deze (goede) gegevens al als ingevuld veld liet zien.

We zullen ons dus morgenochtend gewoon aan de incheckbalie van US Airways moeten melden voor de boardingtickets.

Er zijn al wat wijzigingen in de route en ook nog wat onzekerheden.

Door de vele sneeuw van afgelopen winter is de Trail Ridge Road in Rocky Mountian NP nog gesloten dus kunnen we niet van west naar oost door het park, we zullen nu over de I-70 een stukje oostelijker rijden en dan via de CO-119 naar het plaatsje Nederland rijden om vervolgens via de CO-72 en CO-7 naar Estes Park te gaan waar we via de oost ingang het park ingaan.

Ook Beartooth Hyway (US-212) en enkele wegen binnen Yellowstone NP zijn door de vele sneeuw nog onzeker op dit moment maar daar komen we pas over 2,5 week en de verwachting is dat alles dan open zal zijn.

Wel zullen we op veel plaatsen rekening moeten houden met mogelijke afsluitingen van wandelmogelijkheden omdat er nog sneeuw op de trails ligt.

De eerste camper overnachting is ook veranderd, we wilden na het boodschappen doen op Sam's Town Boulder RV Park overnachten om de camper in te richten en de nieuwe spullen wassen, de volgende dag zouden we dan in Red Canyon (bij Bryce) Jan en Marjan ontmoeten om een aantal dagen samen op te trekken.

Door slecht weer hebben Jan en Marjan hun route veranderd en staan ze nu een aantal dagen op een campground bij St George Utah, dat is maar een kleine 2,5 uur vanuit Las Vegas dus gaan we de eerste dag daar gelijk al naar toe.

We doen eerst de boodschappen in Las Vegas en rijden dan naar St George (eigenlijk Washington Utah) voor de eerste overnachting, deze campground kennen we al en weten dat men daar ook kan wassen.

Zo wordt de volgende dag (woensdag) de rit een stuk korter zodat we meer tijd hebben om een aantal wandelingen in Red Canyon te doen.

Thuis is ondertussen al het werk gedaan, de planten hebben water gehad, de laatste was zit in de machine, de koffers zijn dicht en gewogen (we zitten ruim onder de 23 kilo).

Zo de sleutel bij de buren afgeven, zij zorgen voor de katten tijdens onze vakantie.

Vanavond nog een pizza in de magnatron en dan op het gemak naar het IBIS hotel in Diegem voor de laatste overnachting en morgen vroeg met de shuttlebus naar het vliegveld.

Het volgende verslag zal uit Las Vegsa komen.

 

Dag 1 maandag 30 mei Brussel > Las Vegas

Na een voor beide slechte nachtrust, het was er warm op de kamer, om 5:45 am uit bed en eerst ontbijten daarna de koffers ophalen op de kamer en uitchecken, naar buiten voor de shuttlebus van 07:00 am.
Op de luchthaven de balie van US Airways opgezocht, daar waren ze al bezig met de veiligheids gesprekken, het balie personeel begon tegen 08:00 am met het inchecken van de bagage en uitprinten van de boardingkaarten, er werden gelijk al mensen met een korte overstaptijd (Phoenix) omgeboekt omdat al bekend was dat het vliegtuig uit Amerika een half uur te laat was.
Eenmaal op de terminal bleek dat het nog wel later zou worden en kregen we ook een gatewijziging, we hadden volgens schema op 10:45 am meoten vertrekken maar het boarden begon pas om 11:00 am, hier stonden trouwens weer dezelfde beveiligings mensen en kregen we weer een aantal vragen, het nut heirvan ontgaat mij een beetje maar het is voor de veiligheid zullen we maar denken, we kregen trouwens de indruk dat ook dit personeel van US Airways is en niet van de luchthaven of een beveiligings bedrijf.
Om 12:00 gingen we dan eindelijk van de gate weg en om 12:15 pm kwamen de wielen los, we hebben dus 1,5 uur vertraging dus dan wordt een overstap van 2,5 uur ineens 1 uur om door immigration en customs te gaan en dan ook nog van Terminal A-west naar Terminal B met tussen door nog een securitycheck.
De vlucht naar Philadelphia verloopt rustig, onderweg veel bewolking dus kunnen we wat slaap inhalen.
Om 02:55 pm raken de wielen Amerikaanse bodem en om 03:00 pm kunnen we van boord, gelukkig staan we aan gate A-2 en is het maar een klein stukje naar immigration, onderweg werd er omgeroepen dat de mensen die een aansluitende vlucht hadden voor 03:50 zich moesten melden bij de dame die voor de roltrap naar immigration stond, onze vlucht stond voor 03:55 pm  om te vertrekken dus moesten wij doorlopen naar immigration.
De hal was bijna leeg en de mensen die voor ons in de rij stonden werden zonder pardon door de beambte opzij gezet omdat ze hun papieren niet goed in hadden gevuld dus konden wij naar voren stappen, alles in orde dus waren we zo klaar, op naar de bagageband en daar kwamen beide koffers ook heel vlot tevoorschijn, bij customs was het alleen het papier aanpakken en toen moetsen we een paar honderd meter lopen om de koffers weer af te geven “dit was trouwens best ver meestal kan je ze binnen honderd meter al weer kwijt”.
Volgende stop de security tussen terminal A en B ook hier ging alles zeer vlot, eenmaal op terminal B moesten we naar Gate 4 dus lekker dichtbij, hier konden we zo aan boord, het hele traject van vliegtuig 1 uit tot vliegtuig 2 in hebben we in 35 minuten gedaan, hierbij hebben we flink doorgestapt zonder te moeten rennen alleen zat een restroomstop of iets te eten kopen er niet in.
De tweede vlucht ging precies op tijd van de gate weg en kwam ook keurig op schema aan in Las Vegas, deze vlucht had wat meer turbulentie wat volgens de piloot een gevolg was van de opwaartse luchtstromen in de Rocky Mountians.
In Colorado zien we de Rockys nog volop onder de sneeuw zitten, voor een blik op Monument Valley zitten we jammer genoeg aan de verkeerde kant van het vliegtuig.
Wel hebben we zicht op Canyonlands NP maar door de vele bewolking zijn hier maar kleine stukjes van te zien, te weinig om punten te herkennen, Lake Powell was wel goed te zien.
Eenmaal aan de grond  rijden we naar de A terminal nu helaas helemaal aan het eind dus moeten we bijna het hele vliegveld over lopen om bij de bagagebanden te komen, hier is nog geen beweging te zien en de band waar onze koffers op moeten komen is naast de uitgang een mooie gelegenheid om even een nicotineshot te nemen, weer binnen is de band in beweging en komen onze koffer allebei binnen twee minuten tevoorschijn.
Naar buiten en aansluiten in de rij voor de taxi, een flinke rij maar  gelukkig rijden de taxi’s af en aan, rond 07:00 pm zijn we in het hotel, hier geen rij voor de receptie dus hebben we al vlug de kamersleutel.
Even ontspannen van al het gesjouw en dan wat te eten halen bij de grote gele dubbele arch.
Vervolgens werken we de verslagen bij ook om nog een poosje wakker te blijven.
Het waren onze eerste ervaringen met US Airways een paar dingen die ons opvielen:
De service aan boord is goed, wel zou men er bij vertraging aan kunnen werken dat men mensen met aansluitende vluchten eerst laat uitstappen.
Je moet voor je eigen vermaak zorgen want er is maar 1 tvscherm aan de wand van de toiletten en nog 1 monitor boven rij 22.
Op de transatlantische vlucht moet je de koptelefoon om de films te volgen kopen, die krijg je bij ander airlines gratis.
Op de binnenlandse vlucht is helemaal geen film of muziek.
De piloten van US Airways landen met hoge snelheid en gaan dan vol in de ankers, je moet jezelf bijna schrap zetten om niet naar voren te schuiven.
Vandaag gereden: 0 mile
Getankt:  niet
Campground: geen overnachting in Excalibur Hotel.

Dag 2 dinsdag 31 mei Las Vegas > St George

Na een goed nachtrust om 06:45 uit bed, koffers in pakken en even langs de receptie om uit te checken vervolgens naar de rondula  waar El Monte ons op komt halen.
De koffers buiten gezet en terwijl Annie daarbij blijft even naar de Mc D. gelopen om twee ontbijtjes met koffie te halen zo hebben we in ieder geval onze eerste caffine binnen, het is mooi weer met een lekkere temperatuur dus buiten ons ontbijt opgegeten.
Tegen 08:00 am komt de shuttlebus van El Monte aanrijden maar die draait af naar de kop van de rondula, er blijken een paar Duitsers te staan die de chauffeur aanriepen, dus even een sprintje getrokken om te zeggen dat wij ook meewilden schijnbaar had hij ons voor een ander hotel op zijn lijstje staan, om 08:15 am waren we op het verhuurstation en daar zijn we na het uitladen van de koffers gelijk naar binnen gelopen en werden daar ook gelijk geholpen.
Na de papierwinkel naar buiten om de camper te controleren, er waren nog al wat kleine (lak)schades rondom de camper deze werden allemaal opgeschreven, ook binnen alles gecontroleerd en daar heeft Annie een deel van de vloer nogmaals schoon laten maken omdat er nogal wat stof in de hoekjes zat.
Om 09:00 am reden we van het terrein af en onderweg naar de Dollar Tree voor de eerste inkopen, vervolgens naar de Walmart die er vlakbij zit voor de rest van de boodschappen, hier was het flink zoeken de winkel werd opnieuw ingericht dus stond alles op een andere plek en schijnbaar was er na het Memorial weekend ook nog weinig aangevuld, verschillende dingen dan ook niet kunnen vinden maar die kunnen we vanavond in St George nog halen.
Om 12:00 waren we klaar met alle boodschappen dus konden we op weg, onderweg nog even een lunchstop gemaakt en daarna op het gemak naar de campground voor vannacht.
We verlaten Nevada om Arizona in te rijden, daar zien we dat er behoorlijk wat water door de Virgin River stroomt, plaatselijk zien we zelfs flinke stroomversnellingen dit doet ons vermoeden dat de Narrows in Zion NP nog wel gesloten zal zijn voor publiek, na 25 mile Arizona komen we in Utah zo heb je binnen een half uur 3 staten gedaan.
De campground was vlug gevonden mede omdat we hier al eens eerder gestaan hebben, als we de campground opdraaien zien we gelijk de tent van Jan en Marjan al staan en zien we Jan bij de auto bezig, de camper bij het kantoor geparkeerd en eerst even goedendag zeggen tegen Jan en Marjan.
Het kantoor was gesloten maar er kwam een klusjesman aanlopen die ons het plekje naast Jan en Marjan gaf, als de baas later komt kun je wel inschrijven zei hij.
Camper op zijn plek een aansluiten op stroom en water en gelijk de airco aan want de temperatuur is goed hier ondanks een stevige wind, daar hadden we onderweg ook al last van.
Na een bakje koffie en even bijpraten was het tijd om de camper in te richten, de was te doen en de BBQ in elkaar te zetten, ondertussen hebben Jan en Marjan het avondeten bereid zodat we zo aan konden schuiven voor een heerlijke maaltijd.
Daarna eerst nog een bakje koffie en toen nog naar de Walmart gereden met de auto van Jan en Marjan om de boodschappen die we in Las Vegas niet konden vinden te halen, hier lukte dat prima dus is nu alles compleet.
We zijn onderweg met een Tioga van Fleetwood 31 ft met twee slides drie jaar oud en 55144 mile op de teller.
De Tioga ziet er precies hetzelfde uit als de Jamboree waar we de laatste twee keer mee weg geweest zijn.
Verder de verslagen bijgewerkt en rustig aan gedaan.
Vandaag gereden: 148 mile
Getankt: niet
Campground: St George RV Park, kosten $ 30,00 full hookup, wifi (bij het kantoor) en seniorenkorting.

Dag 3 woensdag 1 juni St George > Kodachrome Basin SP

Vanmorgen op het gemak gestart, eerst even douchen en de haren wassen en daarna uitgebreid ontbijten, alles weer op zijn vaste plekje gezet en we kunnen onderweg, we draaien eerst de I-15 noord op.
Onderweg zien we verschillende meertjes die we nog niet eerder gezien hebben, aan de bomen die er in staan te zien kan dat wel kloppen het zijn smeltwater meertjes die na verloop van tijd weer helemaal opdrogen, ook zien we dat de omgeving nog heel groen is ook hier heeft waarschijnlijk lang sneeuw gelegen want gister zag alles er een stuk bruiner uit maar we zijn dan ook al een behoorlijk stuk geklommen.
Bij Cedar City wordt nog even een stop gemaakt bij de Walmart om extra water voor de komende dagen in te kopen, vervolgens draaien we de UT-14 oost op en begint de lange klim naar boven, daar nog een fotostop op het viewpoint van Zion Overlook waar het jammer genoeg erg nevelig was waardoor  er geen mooi uitzicht was, we staan ondertussen wel in de sneeuw en door de harde wind is het erg fris.
De weg naar Cedar Breaks is nog gesloten en over de UT-14 rijden we tussen de hoge weiden door die nog helemaal onder de sneeuw liggen, weinig wildflower dus, na een paar fotostops komen we op de US-89 uit en die gaan we noord op tot de junction met de UT-12 waar we weer oost gaan.       

 

 

Jan en Marjan rijden nu voorop en leiden ons naar een dirtroad die naar een mooie trail in Red Canyon gaat, eerst moeten we nog door een met water gevulde wash om vervolgens 2 mile verder bij het trailhead uit te komen, hier komen niet veel campers denk ik want de parkeerplekken zijn er niet op berekend, een verbreding met een laadramp voor paarden is wel ruim genoeg dus wordt de camper daar neergezet.
Eerst even de lunch nuttigen en vervolgens de wandelschoenen aan voor de eerste trail van deze reis, geen lange maar door de hoogte waar we op zitten en het feit dat een deel van de trail flink naar boeven gaat toch een flinke inspanning.
Het is een prachtige wandeling die ons langs verschillende arches brengt, veel wildflower is er niet te vinden behalve Phlox subulata die volop staat te bloeien met witte naar rose verkleurende bloemen, de arches zijn heel mooi en van klein (voetbal grote) naar groot (vrachtwagen grote).
De trail gaat voornamelijk over losse steentjes en vast gelopen klei/zand over soms twee voet brede richels, op twee plekken is en een trap gemaakt om zo rond de arches te kunnen lopen.

 

                                

 

 

 

Na een klein uurtje zijn  we weer terug bij de auto/camper en rijden we naar het visitorcenter om wat kaarten voor het thuisfront en een mascotte (pluchbeest) voor op het dashboard te kopen.
We vervolgen onze route over de UT-12 en slaan in Cannonville af richting Kodachrome Basin SP waar we willen overnachten en misschien nog een trail lopen, na het betalen van de campground bij de ingang van het park rijden we door naar de campground en bekijken de plekken die de ranger opgaf al mogelijke vrije plekken, daarvan is er maar een geschikt om met twee voertuigen te staan dus is de keus vlug gemaakt.
Camper op zijn plek en tent opzetten en eens kijken wat de wandel mogelijkheden zijn, die liggen allemaal redelijk ver van de campground af dus besluiten ook omdat het ondertussen al 04:00 pm is we om het de rest van de middag rustig aan te doen, er komen nog verschillende kampeerders bij en tegen 05:00 pm is de campground vol en dat voor een door de weekse dag.
Na het eten worden de verslagen weer bijgewerkt maar door gebrek aan wifi zullen die later deze week pas online kunnen.
Vandaag gereden: 151 mile
Getankt: niet
Campground: Kodachrome Basin SP, kosten $ 12,00, geen hookup

 

Vervolgens rijden we door om via West Thumb richting Bridge Bay te rijden, bij de West Thumb zien we nog een groepe Elk liggen maar we maken er geen stop omdat een groep Japanners het nodig vindt om tussen de dieren te gaan staan om zelf toch zeker wel op de foto te staan wat is dat toch k**volk, vliegen overal als een stelletje gekken op af houden geen rekening met andere mensen en als je er wat van wil zeggen begrijpen ze ineens geen Engels meer.
De campground bij Bridge Bay  is open en (nog?) niet vol wel zien we hier op de campground nog veel sneeuw liggen, bij Fishing Bridge is niets te zien dus de Grizzly is niet terug gekomen.
Als we door Hayden Valley rijden worden we bijna van de weg geblazen zo hard waait het hier dus maken we hier geen stop meer en draaien bij Canyon weer de weg naar Norris op waar we om 06:00 pm weer op de campground aankwamen.
Aan het begin van de weg naar de campground hangt het Fullbord aan de paal.
Van wat we nu van het park gezien hebben kunnen we zeggen dat een hike lopen (bijna) onmogelijk is moet men niet door de sneeuw dan moet men bijna lieslaarsen aan om door de meadows te lopen.
Vandaag gereden: 228 mile.
Getankt: Cody, 26,463 gallon á $ 3,779.
Campground: Norris campground (NPS) kosten, $ 14,00 geen hookup, alleen restrooms met water.  

 

Dag 18 donderdag 16 juni Yellowstone NP

We starten vroeg vandaag, als je wildlife wil spotten moet je niet te laat op pad gaan, mogelijk valt het op dit moment wel mee omdat de temperaturen laag zijn gaan de dieren niet zo vlug het bos (= schaduw) en ook zullen ze meer tijd nodig hebben om hun dagelijkse portie eten bij elkaar te krijgen.
We zetten de camper op een turnout en maken ons ontbijt waarna we verder rijden richting Mammoth  na een paar honderd meter moet ik al op de rem trappen, een Bison Bull komt ons tegemoet maar lijkt wel dronken hij gaat van links naar rechts over de weg dus even wachten tot hij naast de camper is dan kunnen we doorrijden.
Een korte stop bij Roaring Mountain die net als Norris Geyser Basin wel minder actief lijkt, iets wat ons gisteren bij de geysers in het Old Failful gedeelte ook al opviel, mogelijk heeft dit met de vele neerslag te maken.

Het noordwestelijke deel van het park heeft duidelijk minder sneeuw gehad, de beekjes en riviertjes zijn ook wel vol maar overstromingen zoals gisteren in het zuiden zien we hier toch niet.
Op de grote meadows bij Swan Lake zien we in de verte een flinke kudde Elk staan en bij Swan Lake zelf zit een groep American white Pelican, die hadden we tot op heden alleen nog maar als koppel gezien.
Een volgende stop is Gardner River Falls, voor mooie watervallen is dit wel een uitgekiende periode want ook hier komt weer genoeg water naar beneden.

     

Als we in het stukje tussen de Upper Terraces Area en Mammoth  de bocht uitkomen zien we ineens een Black bear de weg oversteken, als we bij de plaats waar hij overstak komen (was maar honderd meter) is hij al nergens meer te zien, vlug de haarspeldbocht doorgereden om te kijken of we hem daar zagen  maar helaas.
Eerste Black bear gespot maar helaas geen foto.
De Lower Terraces Area lijkt iedere keer wel minder mooi te worden, er zijn we  een paar nieuwe bronnen maar verschillende oude staan weer droog.

In Mammoth zien we deze keer maar één Elk vrouwtje in plaats van een hele kudde.
We rijden even naar Gardiner om de tank te vullen kijken onderweg gelijk even of de enige cactussoort die in Yellowstone voorkomt toevallig in bloei staat maar die heeft nog maar net knoppen, terwijl ik de tank vul kijkt Annie even of ze ergens wifi op kan pikken, die is er genoeg maar allemaal beveiligde netwerken.
Terug het park in waar de Yellowstone River met kolkend geweld uit stroomt, hier is hij ook lichtbruin van kleur terwijl hij boven de falls nog mooi helder is dus moet hij na de falls behoorlijk wat slik/zand opnemen.
We gaan richting Tower-Roosevelt en stopen bij Lava Creek om daar Deer te fotograferen die dicht aan de weg lopen te grazen.

De omgeving is hier al mooi groen met op verschillende plekken al bloeiende wildflower, het gras heeft al een behoorlijke lengte, het voorjaar is in het noorden zeker veertien dagen vroeger begonnen dan in het zuiden.
Bij Tower Junction staan twee rangers het verkeer te regelen, er lopen twee Pronghorns met een jong en dat geeft op deze drukke kruising verkeeropstoppingen, Annie probeert wat foto’s te maken maar het jong steekt nauwelijks boven de begroeiing uit dus dat valt nog niet mee.
We slaan af richting de noordoost ingang en rijden richting Lamar Valley waar we de grote kudde Bison hopen aan te treffen, na vier mile is er een traficjam met onder andere grote telelenzen dus goed opletten waar die op gericht zijn.
We zien twee beren en die waren niet aan het broodjes smeren, ze hadden duidelijk het voorjaar in het hoofd en kenden het verhaal van de bloemetjes en de bijtjes maar moesten duidelijk nog wat oefenen.

        

Camper zover mogelijk aan de kant, en lens verwisselen, statief mee en foto’s maken, de groep mensen/autos’ groeide snel en het duurde dan ook niet lang voordat de eerste ranger aan kwam rijden, hoe die dat altijd zo snel weten is mij een raadsel.
Eerste opdracht: alle auto’s van de verharding en wel zo dat ook de spiegels buiten de witte streep zijn, tweede opdracht: iedereen uit het veld en naar de kant van de weg, er is toch altijd weer volk wat denkt dat ze mooiere foto’s kunnen maken door naar de dieren toe te lopen, dat ze dan voor andere mensen in het beeld gaan staan komt schijnbaar niet in ze op.
We rijden een stukje verder en vinden een plekje waar de camper volledig van de weg af kan, waarom zitten die beren nooit bij een turnout, en lopen terug naar de plek waar de beren zitten, die zijn ondertussen in het meertje waar ze achter zaten aan het spelen, daarbij wordt een rotsblok gebruikt om op en af te springen het is een prachtig gezicht en we staan hier dan ook al vlug een uur te genieten en natuurlijk foto’s te maken.

 

      

        

Als de zon achter een wolk verdwijnt en er een frisse wind opsteekt zoeken we de camper weer op en rijden verder.
De Bisons staan inderdaad in Lamar Valley wel verdeelt over verschillende groepen, maar er lopen er toch honderden rond, de valley is dan ook al mooi groen met voldoende te eten.
De Lamar River staat op sommig plekken wat buiten zijn oevers en ook de Soda Butte Creek die er in uitkomt staat goed vol, bij de brug over de Lamar River komen we in roadwork uit,ze zijn een nieuwe brug aan het maken naast de oude, dit geeft maar vijf minuten vertraging.
We keren bij Pebble Creek Camground en rijden weer terug, op een viewpoint met mooi zicht op een flinke kudde Bison gebruiken we de lunch, daar waar de Lamar River door een nauwe canyon moet maken we nog een stop om de hier erg wilde rivier te fotografen en ook staat hier flink wat wildflower in bloei.

         

De beren zijn ondertussen weg dus ook al de auto’s.
Bij Tower Junction gaan we linksaf richting Tower Falls in de hoop wat Bighorn Sheep te spotten, het is hier zo druk dat alle parkings vol staan dus geen mogelijkheid om te stoppen.
Bij Tower Falls is wel plek maar daar zie je geen Bighorn.
We gaan verder richting Dunraven Pass , aan de noordkant ligt bijna geen sneeuw, pas bij de twee haarspeldbochten komen we wat meer sneeuw tegen, Chittenden Road is nog afgesloten en ligt gedeeltelijk onder de sneeuw, en daarna komen we weer tussen de sneeuwmuren te rijden.
Het viewpoint aan de westkant, wat uitzicht geeft over een groot deel van het noordelijke deel van Yellowstone, is sneeuwvrij maar de parking waar men de trail naar de top van Mount Washburn kan beginnen is afgesloten en de pittoilet die hier staat zit nog tot aan het dak in de sneeuw.
We dalen af naar Canyon en blijven het hele stuk in de sneeuw zitten ook de weg naar het trailhead van Cascade Lake is nog gesloten en ligt onder de sneeuw.
We rijden Canyon voorbij en nemen de afslag naar de South Rim Drive met het plan om bij Artist Point de Lower Falls te bekijken, daar is het echter zo druk dat we dit overslaan en het morgenochtend willen doen dan zal het er waarschijnlijk minder druk zijn.
We zijn door de vroege start en de inspanning die het wildlife spotten vraagt, je zit constant in het rond te kijken, beide wat moe dus besluiten we om terug te rijden naar de campground en het verder rustig aan te doen.
Rond 05:00 pm komen ook onze buren weer aanrijden maar in plaats van de tent terug op de pickup truck te zetten beginnen ze hem af te breken en pakken ze alles in terwijl ze tot de 22^ste geboekt hebben, ze komen uit Florida en zijn deze temperaturen waarschijnlijk niet gewent.
Terwijl ik dit verslag zit te maken begint het rond 09:00 pm licht te sneeuwen het duurt niet lang maar geeft wel aan hoe de temperatuur is op dit moment, best kans dat het vannacht weer gaat vriezen, afgelopen nacht hadden we geen vorst maar de nacht er voor had het wel gevroren volgens een van de mensen die hier al wat langer staan.
De kachel ging vanavond rond 08:00 pm al aan terwijl dat gisteren niet voor 10:00 pm was.
Vandaag gereden: 118 mile.
Getankt: Gardiner, 25,392 gallon á $ 3,899 pomp stopt na $ 99,00
Campground: Norris campground (NPS) kosten, $ 14,00 geen hookup, alleen restrooms met water.

 

Dag 19 vrijdag 17 juni Yellowstone NP

Ook vanmorgen weer gelijk weggereden van de campground en een paar honderd meter verder op een parking het ontbijt gemaakt, vervolgens richting Canyon gereden en daar naar de South Rim Drive om Artist Point te bezoeken.
Onderweg zien we langs de weg van Norris naar Canyon dat de bomen een laagje nieuwe sneeuw op hun naalden hebben ook open plekken die gisteren sneeuwvrij waren hebben hier en daar weer een witte waas van een klein laagje sneeuw er vliegen ook nog wat vlokken in het rond, het is dan ook niet erg warm vanmorgen.

 

Hier loopt dan al een buslading van die kleine gele mensen in het rond, die zijn wel erg vroeg uit het hotel vertrokken vanmorgen, wij hebben onze manieren maar naar hun normen aangepast anders kom je nooit aan de beurt.
Of de foto’s een beetje overbrengen wat we zien is even afwachten door de zware bewolking is het licht niet echt geweldig, volgende stop Inspiration Point langs de North Rim Drive, hier staat een steenkoude wind dus na een paar foto’s vlug terug naar de kachel/camper.

 

          

            

 We gaan richting Tower en spotten net na Chittenden Road een Elk vrouwtje wat voor de camper de wegoversteekt, een stukje voorbij Tower Falls lopen we naar een paar viewpoints waar we Bighorn sheep hopen te spotten die kan men hier vaak zien maar vandaag helaas niet, ook de Osprey hebben een andere locatie gevonden voor hun nest.
Een klein stukje verder staan er twee rangers het verkeer te regelen, we zien twee Black bears lopen maar er is geen enkele mogelijkheid om te stoppen, een paar honderd meter verder net voor Tower Junction  weer een ranger en deze keer één Black bear hier kan helemaal niemand stoppen hooguit een fietser.
Drie Black bears binnen tien minuten het kan slechter.
We slaan weer af richting Lamar Valley de oogst hier vier Pronghorns en een paar honderd Bisons.

Net als gisteren weer tot Pebble Creek Campground gereden en daarna terug gereden.
Op een halve mile voor Tower Junction een traficjam en hier loopt Black bear nummer vier voor vandaag, nu gelukkig wel ruimte om te parkeren dus aan de kant en vlug terug met fototoestel en statief, de beer loopt aan de andere kant van een beekje en dat is hemelsbreed maar vijfentwintig meter van de mensen langs de weg.
De rangers zijn dan ook erg alert, want dat beekje zal de beer niet tegenhouden, we moeten dus iedere keer als de beer verder loopt ook een stukje opschuiven de auto’s die aan die kant van de weg staan moeten allemaal weg, gelukkig werkt iedereen goed mee zodat we zo dichtbij mogen blijven.
Na een kwartiertje vindt de beer dat hij lang genoeg als fotomodel gewerkt heeft en verdwijnt over een heuvel uit het zicht.

We gaan richting Mammoth en spotten achtereen volgend een Yellow bellied marmot, die helaas in zijn hol verdwijnt voor we een foto kunnen maken.
Een Bald Eagle op een rotsblok maar die gaat vliegen, omdat er een auto heel dichtbij stopt, nog wel een paar foto’s in vlucht gemaakt maar of dat een beetje overkomt tegen de bewolkte hemel is even afwachten.

Een Coyote die ook al gaat wandelen dus alleen wat foto’s van grote afstand.
Na al dat wildlife is het tijd voor de lunch dus parkeren we op het viewpoint van Undine Falls en maken daar onze boterhammen, vervolgens rijden we naar Mammoth waar het nu enorm druk is, gisteren waren we daar vroeg in de morgen en leek het uitgestorven maar nu is er geen parkeerplek meer te vinden.
Door naar Norris en zoals bijna ieder keer als we in Yellowstone zijn komen we ook nu de “Noutorius Four” weer tegen dit zijn vier Bison Bulls die in slagorde over de volle breedte van de weg lopen en zo al het verkeer tot stoppen dwingen, we hangen er een poosje achter, omdat de auto voor ons bang is om er voorbij te gaan, uiteindelijk stappen de dieren van de weg af en kunnen we verder.
We zoeken een rustig plekken om een bakje koffie te zetten en even een uurtje te ontspannen, omdat het nog redelijk vroeg is besluiten we nog even door te rijden om de Firehole Lake Drive te doen.
Vlak voor Madison Junction is er weer een traficjam en zien we een beer lopen, er is een prachtige turnout die nog helemaal leeg is dus camper aan de kant en naar buiten, het blijkt een Grizzly bear te zijn dus weer een te spotten dier van het lijstje af.
Jammer genoeg verdwijnt hij/zij al vlug tussen de bomen en laat zich niet meer zien.

Door naar de Firehole Lake Drive maar dat gaat iets langer duren dan gedacht, we komen net na de afslag naar de Firehole Canyon Drive in een file terecht waar van we eerst niet weten wat er aan de hand is maar op een gegeven moment zien we een stuk naar voren een behoorlijke kudde Bisons, moeders met kinderen, lopen die zijn van Madison meadows of Gibbon meadows onderweg naar de meadows bij Lower Geyser Basin.
We doen een uur over twee mile en kunnen dan passeren, omdat de parkranger ze even op een kleine groenstrook weet te drijven, nog maar goed en wel de kudde voorbij komen we ook hier weer een groepje van vier bulls tegen die de hele weg in beslag nemen deze gaan gelukkig al vlug aan de kant.
Hoe lang de file achter ons was weet ik niet maar die uit de tegenover gestelde richting is een paar mile lang.

We doen op ons gemak de Firehole Lake Drive en rijden dan dezelfde route weer terug, dat we hierbij weer in de bisonfile zouden komen hadden we al op gerekend, de vertraging is deze keer maar achttien minuten mede omdat de kudde net op een verbreding langs de Firehole River loopt, gezien het tempo van deze kudde kan het wel een donker zijn voordat ze op de grote meadow bij Lower Geyser Basin zijn.

We kunnen weer verder en kijken nog even of de Grizzly toevallig nog uit het bos is gekomen maar helaas, maar goed vijf beren op een dag is niet slecht, met die van gisteren er bij zitten we nu al op acht.
Rond 06:00 pm zijn we weer op de campground die langzaam vol loopt met weekend gasten.
Vandaag gereden: 159 mile.
Getankt: niet
Campground: Norris campground (NPS) kosten, $ 14,00 geen hookup, alleen restrooms met water.

 

Dag 20 zaterdag 18 juni Yellowstone NP > Cody > Powwow

Vanmorgen weer vroeg van de campground weg gereden en op een parking dichtbij het ontbijt gemaakt, daarna richting Canyon en daar richting Fishing Bridge gereden.
Wat opviel was dat het water wat overal op de meadows staat vlug wegzakt, ook de verschillend creeks en rivers beginnen weer binnen hun normale stroompatroon te komen.
Vlak voor de afslag naar de oost ingang zien we nog twee Elk vrouwtjes lopen waar we nog een paar foto’s van maken.

Bij Fishing Bridge een stop gemaakt om de lpgtank te vullen, daar zit nog minder dan ¼ in  en behalve dat de koelkast er op werkt als we geen stoomaansluiting hebben werken ook boiler en kachel op gas en met nog een aantal campgrounds zonder hookup en nog koude nachten in het vooruitzicht is een volle gastank wel zo handig.
Lake Yellowstone is tot bedaren gekomen de wind is weg dus ook de hoge golven, ook het ijs wat we van de week zagen ligt er niet meer het kan gesmolten zijn maar door een ander windrichting ook aan de andere kant van het meer liggen.
Op weg naar de oost uitgang komen we tot twee keer toe twee Bison bulls tegen die de berg afdalen, waar die hebben lopen grazen begrijp ik niet wat het is hierboven alleen maar dennenbos zonder grasvlakte.
Na het park verlaten te hebben kan de snelheid wat omhoog het gaat ook nog bergaf dus dat kost minder brandstof, we rollen Cody binnen en staan iets na 10:30 am weer voor het kantoor van Ponderosa campground, naar binnen om ons te melden en daar krijgen we te horen dat er net vijf minuten daarvoor twee mensen naar ons gevraagd hadden, als mijn vraag of die personen een cabin op de campground gereserveerd hebben positief beantwoord worden weten we dat het Bart (Dude) en Evy zijn.
Volgens de man waren zij vertrokken naar de Powwow dus zullen we ze daar wel treffen.
Camper op zijn plaats en eerst naar de showers om de haren te wassen, daarna de camper aangesloten op alle voorzieningen en even gekeken of de wifi nu beter werkt dan van de week niet dus.
We vertrekken te voet naar het terrein waar de Powwow gegeven wordt, dit is maar vijf minuten lopen van de campground, na het betalen van $ 7,00 p/p kunnen we het terrein op. Het is dan rond 11:30 am dus nog een half uur voor het begint, we maken even een rondje en zien Bart al naar ons zwaaien we zijn er bij gaan zitten en hebben eerst wat ervaringen van de laatste dagen uitgewisseld.
Iets na 12:00 begint de Powwow met de Grand Entry van alle deelnemers met de vlaggen van de USA, Wyoming en Montana voorop deze vlaggen worden binnen gebracht door oorlogsveteranen.
Hierna volgt een gebed door de oudste stamoudste en dat is een WOII veteraan, daarna volgen Flag song, Victory song en een algemeen welcome en nog wat toespraken.

Dan beginnen de dansen waarbij eerst de kleinste aan bod komen die een wedstrijd dansen, de rest van de middag is het alleen maar Exhibition (show) dans voor zowel vrouwen als mannen.
Iedere dans wordt weer door een andere stam begeleid met drum (trom) en zang, ook dat is schitterend om te zien er zitten tot tien man rond een grote trom en allemaal hebben ze één stok waar ze het ritme mee aangeven waarbij een aantal van hen om de buurt een stukje zingen, je verstaat er niets van want het is allemaal in hun eigen taal maar het ritme is geweldig, er zijn wel tien verschillende stammen die een drumgroep bij zich hebben.
Het enige wat hier jammer aan is dat er maar een paar van de drummers in de traditionele kleding zijn de rest is allemaal  in t-shirt en spijkerbroek.
De kleding van de dansers en danseressen is werkelijk schitterend en het fotograferen geen enkel probleem, vele poseren zelfs met toeschouwers voor een foto en alles gaat heel gemoedelijk.
Iedere dans heeft natuurlijk zijn eigen betekenis die ik niet ken maar het is wel schitterend om naar te kijken, een nadeel hier is dat iedere stam aan de rand van de dansarena zijn eigen partytent heeft staan waar de dansers in zitten wat het fotograferen wat moeilijker maakt maar het is geen enkel probleem om even tussen twee tenten door naar voren te stappen om wat foto’s te maken.

          

               

                        

           

Omdat we nog geen van allen wat gegeten hebben gaan Evy en Annie op zoek naar wat te eten en komen terug met heerlijke Navajo Taco’s.
Rond 03:00 pm komen ook Jaqueline (jasmino) met haar man Peter en vriendin Natasja bij ons zitten, zij moesten uit Jackson komen en dat is een flink stuk rijden waarbij er onderweg in Grand Teton en Yellowstone natuurlijk ook nog van alles te zijn is.
Aan de buitenkant van het terrein staan een heleboel standjes die allerlei sierraden en andere Native Americam artikelen verkopen, daar worden ook best goede zaken gedaan heb ik het idee.
Jaqueline, Peter en Natasja vertrekken rond 04:00 pm richting het huisje wat ze gehuurd hebben, zij willen vanavond nog terug komen om het begin van dit spektakel mee te maken, om 06:00 pm is er nogmaals een show.
Om 04:30 wordt de middagshow beëindigt met wegdragen van de vlaggen.

            

 

We lopen daarna samen met Bart en Evy terug naar de campground, hier haalt Evy de sleutel van de kamer op, die was vanmorgen nog niet gereed, en kunnen ze hun spullen naar de kamer brengen.
We proberen even of we in de camper kunnen internetten en als dat niet lukt gaan we bij het kantoor zitten daar lukt het wel, als het wat frisser wordt gaan we in de Video Arcade zitten, ik was al klaar maar Annie krijgt ineens geen verbinding meer als ze daar wat over zit te mopperen zegt een man die daar ook zit ineens in het Nederlands dat ze het via een andere verbinding kan proberen dat vraagt wel een ander code maar die heeft de man al gekregen nadat hij had geklaagd op het kantoor over de slechte verbinding.
Op de vraag waar komen jullie vandaan zeggen wij Zeeland, ik ook zegt de man “Middelburg” dat is dus nog geen tien kilometer bij ons vandaan, het moet niet gekker worden.
Vandaag gereden: 114 mile.
Getankt: niet
Campground: Ponderosa Campground, kosten $ 37,80 met AAAkorting full hookup en zeer trage wifi, die bij het kantoor wat beter werkt.

 

Dag 21 zondag 19 juni Cody > Yellowstone NP

Vanmorgen om 07:00 am opgestaan (Annie) ik mag altijd een kwartiertje langer blijven liggen, daarna ontbijt en dan gaat Annie nog even naar de Video Arcade om met haar moeder te bellen, ik koppel ondertussen alle hookup’s af en schuif de slide’s in zodat de camper klaar is om te reizen.
Vuil water was gisteren al gelost en ook schoonwater was weer aangevuld zodat we weer een paar dagen zonder hookup kunnen.
We stoppen eerst bij de Walmart om de voorraden aan te vullen en vervolgens wordt de brandstoftank gevuld, we draaien de US-14-16-20 west weer op en rijden richting de oostingang van Yellowstone.
Toen we bij de Walmart buiten kwamen spetterde het wat en dat werd langzaam meer, toen we de tunnel bij Buffalo Bill Dam uitkwamen wat het spetteren ineens een volle regenbui.
Deze keer geen wildlife gespot op weg naar de ingang, ook op het stuk naar Fishing Bridge Junction geen dieren te bekennen behalve dan wat Bisons die tegen een heuvel liepen.
We nemen de afslag naar Lake Butte Overlook en maken daar een paar foto’s van Lake Yellowstone, volgende stop Steamboat Point maar daar zag de lucht zwart van de muggen dus hebben we dat maar overgeslagen, ik heb namelijk niet zulke goede ervaringen met Yellowstone muggen.

We slaan af richting de West Thump omdat we willen overnacht op Bridge Bay campground, daar moet de heer van dienst even zoeken naar een plek die geschikt is voor een 31 ft met twee slide’s maar hij kan een plekje vinden, de H-loop blijkt nog gesloten wegens te veel sneeuw dus heeft hij veel minder keus, dat zijn toch 64 plekken die niet bruikbaar zijn.
Even de plek bekeken en dat gaat wel lukken, hij vraagt wel wat levelen maar dat is niet zoveel.
We gaan richting Canyon en draaien de North Rim Drive op, gisteren had Bart (Dude) verteld dat hij daar een Osprey op zijn nest had gefotografeerd dus willen we die ook graag even zien, we vinden hem (met dank aan Bart) bij Lookout Point zo hebben we deze reis de twee grootste Birds of Prey die in het park voorkomen op de foto.

      

We gaan door richting Tower-Roosevelt en gebruiken net voor Dunraven Pass de lunch op een Overlook, bij Tower Junction gaan we rechtdoor richting Mammoth en zien na een paar honderd meter twee Yellow bellied marmotten op een rots zitten, helaas geen enkele stop mogelijkheid dus een foto lukt niet, we zagen ze net te laat om er al rijdend een foto van te maken.
Een stuk verder zien we nog twee Pronghorn wel redelijk ver in het veld maar bij een turnout dus met de telelens kunnen we ze wat dichterbij halen.

Bij Mammoth waar het weer erg druk is gaan we richting Norris, de meadow bij Swan Lake is helemaal leeg geen dier te bekennen, er staat wel een groepje auto’s waarbij één heer zegt een Black bear te hebben gespot maar het lijkt er op dat hij een verbrande boomstronk voor een beer heeft aangezien, als je al lang aan het zoeken bent ga je op den duur iedere boomstronk of rotsblok voor een dier aanzien weten we uit eigen ervaring.
Een stuk verder vlak bij de trailhead voor de hike naar Grizzly Lake is weer een traficjam, er moet een Grizzly zitten, camper aan de kant en met zijn allen goed kijken, gelukkig is de beer zo vriendelijk om even het hoofd te bewegen anders hadden we hem nooit gevonden, ik dacht in eerste instantie dat het een rotsblok was, we zien alleen zijn kop maar als je daar op afgaat is het een flinke beer.

We lopen terug naar de camper en Annie wijst naar wat zij denkt dat het een reiger is maar die hebben geen rode kop, het blijkt een Sandcrane te zijn ( een soort kraanvogel) dus weer een nieuw dier op het lijstje.

        

Bij Roaring Mountain zien we er nog een en als we uitstappen nog een tweede, deze twee lopen dichterbij dan de eerste en ook in het open veld zodat ze heel wat beter te fotograferen zijn.
Bij Norris komt er steeds meer van de grote meadow boven water, als het in dit tempo doorgaat kunnen hier volgende week alweer dieren lopen.
We gaan richting Canyon en zien ook daar de meadow steeds droger worden, wildlife zijn we niet op dit stuk, zelfs geen Bison.
Weer richting Fishing Bridge, als ik vlak voor de afslag naar de South Rim Drive even aan de kant ga om wat auto’s voorbij te laten zegt de dame, die daar met nog een paar mensen staat iets, dus doet Annie het raam naar beneden, er staat een beer ze weet alleen niet welke want het is haar eerste beer, camper wat meer aan de kant en vlug gaan kijken.
Het is een Black bear en dan ook nog eens dicht aan de weg, binnen de kortste keren staat er een flinke bearjam en er is geen ranger te bekennen dat betekend dat er op een gegeven moment natuurlijk weer mensen het nodig vinden om dichterbij de beer te gaan, die heeft daar geen zin in en verdwijnt over een heuvel, verschillende mensen ook met kleine kinderen bij zich gaan er achteraan.

                  

Wij hebben genoeg foto’s en willen de verder verloop van deze ondoordachtzaamheid niet weten, dus stappen we in de camper en rijden verder.
In Hayden Valley is de eerste grote kudde Bison aangekomen en die lopen dan ook nog dicht bij de weg, mooi voor de zondag bezoekers maar voor ons worden deze dieren al bijna te gewoon, klinkt erg verwend, maar het is zo.
Bij Alum Creek zien we nog een eenzaam Elk vrouwtje, daarna rijden we door naar de campground maar zover komen we niet, een paar honderd meter voor de afslag naar de campground is weer een bearjam en hier zien we weer een Grizzly, jammer genoeg regent het op dat moment flink dus is het even uitkijken dat het fototoestel en telelens niet te nat worden, toch een aantal foto’s kunnen maken voordat de beer over een heuvel verdwijnt.

Omdat we denken dat we hem mogelijk vanaf de campground kunnen zien rijden we door tot de afzetting naar de H-loop, we zien wel wat mensen zoeken en wijzen maar geen van allen kunnen de beer vinden, we rijden dus terug naar de A-loop waar ons plekje is.
Met de drie van vandaag zitten we deze reis nu op elf beren, drie Grizzly en acht Black bear allemaal grote we hebben (nog) geen kleintjes gezien.
Er wordt vaak aangegeven dat Bridge Bay Campground zo mooi en ruim is maar dat vinden wij flink tegenvallen, het is een hele grote campground (450 plekken) met de plekken erg dicht bij elkaar, je hebt er dezelfde voorzieningen als op de campgrounds van de NPS (restroom met koudwater) maar moet er wel $ 8,79 meer voor betalen.
Vandaag gereden: 192 mile.
Getankt: Cody, 38,557 gallon á $ 3,799
Campground: Bridge Bay campground (Xanterra) kosten, $ 22,79 geen hookup alleen restroom met water.

 

Dag 22 maandag 20 juni Yellowstone NP > Grand Teton NP > Alpine

We rijden vandaag weer eerst een stukje van de campground weg om ontbijt te maken, daarna rijden we naar ons idee het saaiste stukje van Yellowstone het stuk tussen Bridge Bay en West Thumb is voornamelijk tussen dennenbomen rijden en nu en dan een uitzicht op Lake Yellowstone.
We maken een stop bij West Thumb Geyser Basin, dat is naar onze mening minder actief, de meeste poelen staan bijna een meter onder hun normale niveau en je ziet er maar weinig borrelen of stomen.
Als we terug lopen naar de camper spotten we nog een vrouwtjes Elk.

We rijden verder naar het zuiden en komen lang Grand Village waarvan de campground morgen pas open gaat.
De weg klimt in eerste instantie en we komen dan ook weer in de sneeuw uit, er ligt zelfs op de vlakke delen op veel plaatsen nog zeker een meter, Lewis Lake is nog gedeeltelijk dichtgevroren.
De boatramp en de campground hier zijn nog gesloten terwijl die volgens planning op 15 juni open hadden gemoeten, de vlakbij gelegen Lewis Falls geven een flinke hoeveelheid water.

Richting de zuidingang dalen we langzaam en zien we de sneeuw steeds meer verdwijnen, we rijden met de Lewis River op en die is flink vol en bruin van kleur, op verschillende stukken staan de meadows met wilgen zeker een meter onder water.
We verlaten Yellowstone Np en komen op de John D. Rockefeller Jr. Memorial Parkway uit, deze weg verbind Yellowstone NP met Grand Teton NP en valt ook onder het beheer van de NPS.
We komen op dit stuk weg nog een traficjam tegen en denken gezien de vele wilgenstruiken in eerste instantie aan Moose maar er blijkt op de heuvel aan de andere kant van de weg een Black bear te zitten, Annie kan hem nog net zien maar als ik de camper iets verder aan de kant heb en terug loop is hij al verdwenen, dat was dus beer nummer twaalf deze reis.
Bij de park ingang van Grand Teton NP, hier is geen ingangspost, pakken uit de box die bij het informatiebord staat, de Grand Teton Guide mee.
Parkmaps zijn hier niet maar op de achterkant van de krant staat ook een kaartje zodat je een idee hebt waar je ongeveer zit.
Nog maar een paar honderd meter het park in moet ik al remmen voor een Mule deer wat plotseling de weg oversteekt in de berm loopt nog een tweede, jammer genoeg zien we daarna heel lang geen enkel dier.
We rijden even naar het visitorcenter om daar een parkmap te halen, het idee om op de naastgelegen Colter Bay campground te overnachten hadden we al los gelaten, het zou zowel vandaag als morgen onnodige mijlen en tijd kosten om het hele park weer door te rijden.
We kijken wel hoe laat we klaar zijn met het park een en ander afhankelijk van weer en wildlife en slapen dan op Gros Ventre aan de zuidkant van het park of rijden nog een stuk door richting Alpine, zo wordt de rit van morgen korter en komt er wat ruimte om te shoppen.
We gaan eerst richting de Moran ingang en stoppen bij Oxbow Bend Turnout in de hoop Moose te spotten, die kan men hier vaak vinden deze keer helaas niet.
Een mooie spiegeling van de Tetons zit er ook niet in er staat een klein beetje wind en dus zit er een rimpeling in het water, verder zijn de drie grote tieten vandaag verstopt in een grote wolken bh zodat met wel de borsten maar niet de tepels kan zien.
Bij de Moran ingang draaien we terug en stoppen nogmaals bij Oxbow Bend, omdat Annie wat dacht te zien helaas waren het drie hoopjes hout en geen Moose, wel zitten er nu drie pelikanen aan de rand van een eilandje.

Volgende stop de uitlaat van Jackson Lake Dam, ook hier geen Moose wel staan de spuideuren flink open er komt dan ook een hele plas water de Snake River in die hier nog mooi blauw is maar dat veranderd al bij de eerste zijrivier die er in komt.
We gaan verder over de Teton Park Road ondertussen goed rondkijkend op zoek naar wildlife, we nemen de one way road die voor een deel langs Jenny Lake gaat en nemen even een kijkje bij String Lake die Leigh Lake en Jenny Lake met elkaar verbind men kan hier kano’s te water laten om de drie meren te bevaren, daar wordt trouwens zeer druk gebruik van gemaakt.

Bij het visitorcenter en de trailheads voor de wandeling rond Jenny Lake kan men bijna over de koppen lopen dus het idee om daar de lunch te gebruiken wordt snel aangepast, we rijden naar Lupine Meadows, via een dirtroad aan de andere kant van de Snake River, ook hier is te merken dat de winter lang heeft geduurd en veel sneeuw heeft gebracht want de weg zit vol gaten, tijdens de lunch spotten we nog een kleine groep Elk, zover we kunnen tellen een stuk of tien maar ze liepen veel te ver weg voor een foto.
Terug naar de Teton Park weg zuid en de volgende stop is het Menors Ferry Historic District waar we een oude maar nog in gebruik zijnde General Store, een replica van de oude Ferry, een wagenhuis met oude rijtuigen die zo dicht op elkaar staan dat men bijna geen foto kan nemen en de Chapel of the Transfiguration bezoeken.
In de Chapel kan men prachtige foto’s maken door het raam wat achter het altaar zit men heeft dan een prachtig zicht op de Tetons, als we naar buiten lopen krijgen we van een buschauffeur/reisleider de tip om naar de achterkant van de Chapel te lopen en dan het raam met daarachter (binnen) het kruis en in de weerspiegeling van het raam de Tetons in spiegelbeeld te fotograferen, goede tip want het is inderdaad heel mooi.

We gaan weer verder en passeren de Moose ingang van het park, het eigenlijke park is veel groter maar daar hoeft men geen toegang voor te betalen omdat de US-191 een doorgaande (tolvrije) verbinding is, net voor de junction met deze US-191 komen we over de Snake River Bridge en zien aan de andere kant van de brug een aantal mensen met fototoestellen staan even goed opletten dus, er staat op een kleine honderd meter van de brug een Moose Bull tussen de wilgenstruiken, brug over camper aan de kant en terug lopen.
Het viel niet mee om foto’s te maken want meneer speelde verstoppertje en dat lukte tussen die hoge wilgenstruiken er goed, het was even zoeken waar hij stond en dan nog kregen we alleen maar zijn kop met gewei te zien de rest van zijn lichaam was helemaal niet zichtbaar.

We rijden over de US-191 zuid richting Jackson en zien bij de junction met de Airport Road, het vliegveld ligt binnen de park grenzen, nog een kudde Bison, vervolgens rijden we door Jackson op zoek naar de Mc. D om even de verslagen online te kunnen zetten, het is even zoeken naar een parkeerplek maar als er een auto weg gaat op de parking van de Mc. D kan ik de camper mooi kwijt kost wel vier plekken maar vooruit.
Terwijl we de verslagen bijwerken vraagt een medewerker van de Mc. D of wij met die camper zijn, klopt, kan u hem even verzetten zodat onze (53ft) truck er langs kan, natuurlijk geen probleem, dus even achteruit gestoken zodat de truck weg kon en de camper weer op dezelfde plek terug gezet onder dank zegging voor de medewerking.
Als we de verslagen bijgewerkt hebben zoek ik op internet nog even naar mogelijke campgrounds maar diegene die naar voren komen krijgen geen beste beoordeling maar durven ze ruim $ 50,00 p/n vragen, dat gaat het dus niet worden, ook zoek ik nog een het adres van een Hobby-Lobby store in Logan op, dat ligt op de route en ik wist dat er daar een moest zitten.
Nog even de tank vullen aan de zuidkant van de stad, was toch weer $ 0,14 per gallon goedkoper, met de pomp die aan de Teton kant van de stad zit.
Daarna nemen we de US-89 zuid richting Alpine en letten onderweg goed op of we een campground van de National Forest tegen komen, na eerst twee boatramps  van de NF komt er een campground een kleine twaalf mile voor Alpine dus hebben we een plekje voor de nacht.
Als we eenmaal op ons uitgekozen plekje staan zien we vlakbij een Uinta ground squirrel die bezig is om zijn avondeten te verzamelen, wat zijn die beestjes schuw zeg, bij het minste vreemde geluid of beweging schieten ze onder de grond, veel meer dan twee tot drie meter zijn ze dan ook nooit van hun holletje.

            

Vandaag gereden: 140 mile.
Getankt: Jackson, 27,330 gallon á $ 3,659.
Campground: Targ Hee (National Forest), kosten, $ 15,00 geen hookup, alleen zes pittoilets, verschillende waterkranen en 21 plekken.

Dag 23 dinsdag 21 juni Alpine > Brigham City

Vanmorgen hebben weer eerst op de campground ontbeten, rond 08:15 gaan we op weg, de zon staat al aan een bijna wolkenloze hemel we gaan naar het zuiden en gelijk wordt het beter weer.
Nog maar net op weg komen we al in een roadwork, ik had gisteren al van de camphost gehoord dat er hier vorige week een grote rockslide was geweest die tot in de Snake River ging, daar zijn dan ook een paar nieuwe rapids ontstaan weer een nieuwe uitdaging voor de white water rafters, de weg is inmiddels weer vrij maar er is maar een rijstrook beschikbaar, dus komen we achter een pilotcar gelukkig is het maar een kort stukje dus is het oponthoud niet zo lang.
We rijden vandaag, de hele dag, de US-89 zuid onderweg zien we verschillende berghellingen geel kleuren van de bloemen van de Arrowleaf balsamroot maar ook zien we nog regelmatig stukken onder de sneeuw liggen.

Na Alpine komen we door bredere valleien met veel veeteelt en grasland, ook zien we hier best veel bebouwing deze streek kent veel bewoners, we komen door verschillende soms erg leuke en mooie dorpjes en een paar kleine steden waarbij Afton WY en Montpelier ID erg mooi zijn.
Vervolgens rijden we langs Bear Lake waarbij we erg weinig van het meer zien, behalve als we er wat verder vanaf rijden.
Garden City is ten opzichte van 2003 helemaal veranderd, waren er toen maar twee benzinepompen een paar winkels, een KOA en de marina waar men met een camper terecht kon nu zijn er veel winkels meerdere benzinepompen en veel meer campgrounds en resorts met golfbanen en verzin het maar, alleen het meer is dus nergens meer bereikbaar zonder te betalen.
Langs de oever van het meer zijn bijna overal dure landhuizen, resorts en timeshare objecten verrezen maar voor de gewone man is er weinig plaats meer.
We slaan af, eigenlijk slaat de US-89 af, richting Logan en ook nu zien we op de hellingen boven Garden City hoe alles veranderd is, de US-89 is nu tot bovenaan de klim helemaal twee keer twee rijbanen, een hele verbetering, maar verder zijn de hellingen volgebouwd met huizen waar er in 2003 nog niet eens een hutje te zien was.

We maken even een zijstap, niet volgens T-T want het blijkt een stukje oude US-89 te zien om wat foto’s van Bear Lake te maken, net als we weer willen gaan rijden ziet Annie iets bewegen en na wat zoeken zien we een paar marmotachtige beestjes met een zwarte kop en staart, wat het voor soort is zijn we nog niet uit, want ook het informatiecenter wat boven aan de berg op de nieuwe restarea staat kon geen uitsluitsel geven.

We beginnen aan de afdaling naar Logan en na eerst door een skigebied te rijden volgen we de Bear Creek die behoorlijk wild is maar te klein smal voor rafters, het is weer een schitterende rit.
Bear Creek komt uit in de Logan River en dat is een kolkende watermassa, de weg volgt in deze smalle canyon de rivier dus het is flink bochten draaien en soms ook flink steil dalen, wildlife zien we niet, behalve een enkele platte squirrel die te laat overstak.

Een paar mile voor Logan maken we een stop om de lunch te maken en daarna rijden we de stad Logan binnen, hier raakte T-T de weg kwijt, ik had het adres van Hobby-Lobby in gegeven, hij zei “ga hier rechts en probeer dan om te draaien” gelijk links zo gemakkelijker zijn maar hij bleef rondjes draaien.
We zaten al op Mainstreet dus zoeken we het zelf wel even uit, een Jo-Ann’s zien we al vlug en ook die staat op het lijstje dus eerst daar naartoe, bij het afrekenen even gevraagd naar de Hobby-Lobby en die was dus een stuk naar het noorden.
Als eerste zien we een Michael’s waar we ook nog even aanleggen om vervolgens een mooie jurk en schoenen voor Annie te kopen in naast gelegen winkels en dan ook nog de Hobby-Lobby die weer naast de modezaak zat onveilig gemaakt.
Vervolgens richting Brigham City dat is Mainstreet blijven volgen want dat is de US-89 en die kunnen we blijven volgen want de campground ligt ook aan de US-89.
Mooie plek gekregen, camper op zijn plek en de airco aan, jawel het is hier warm, vervolgens alle was bij elkaar gezocht en twee machines wassen en drogen.
Verder heerlijk buiten gezeten totdat de muggen dachten dat een beetje Nederlands bloed ook wel zou smaken, die krengen hier prikken al voordat ze op je zitten.
Vandaag gereden: 201 mile.
Getankt: niet, maar morgen ochtend zeker de tank even vullen want de naast de campground gelegen Flying-J wil maar $ 3,439 per gallon hebben.
Campground: Golden Spike, kosten $ 35,21 met full hookup en een super snelle wifi.

 

Dag 24 woensdag 22 juni Brigham City > Antelope Island SP > Fillmore

Vanmorgen eerst op het gemak van ons ontbijt genoten daarna de tank vullen, hierbij let ik even niet goed op en sta dus een duurdere soort te tanken, gelukkig had ik het na 4 gallon al in de gaten, normaal zit de goedkoopste soort links maar deze slimmeriken hadden hem rechts gezet, pomp gestopt en verder afgetankt met de goedkope soort ($ 3,439).
Nog even naar de Walmart die ligt aan de andere kant van de weg en daar de voorraden op peil gebracht en vervolgens de I-15 zuid op, volgens Streets & Trips moet men voor Antelope Island SP exit 335 hebben maar daar zagen we nergens de bekende bruine borden die naar NP’s, SP’s enz verwijzen dus maar even op de I-15 gebleven, goede gok want bij exit 332 stonden wel de borden.
Vanaf deze exit is het een rechte weg van 11,5 mile naar de ingang van het park.
Aan het begin van de “kunstmatige”dam staat een hokje waar men moet betalen $ 9,00 voor een dagkaart en $ 13,00 als men wil kamperen kon het zo vlug niet zien maar volgens mij is het dan $ 9,00 + $ 13,00.
Wij rijden de lange dam over en komen bij de marina het eigenlijke eiland op, daar gaan we eerst even naar het visitorcenter, bij de ingang krijgt men neiging om te bukken omdat er een hele kolonie zwaluwen onder de overkapping zit te broeden en die vliegen, heel laag, af en aan.
Mooi visitorcenter met veel en goed informatie, er liggen acht grote eilanden in Great Salt Lake en nog wat kleine rotseilandjes die alleen bij laag water boven komen, deze laatste mag men niet betreden ze zijn puur voor de vogels.

Antelope Island is het grootste eiland en is 15 mile lang en 4,5 mile breed op het breedste stuk.
Great Salt Lake is 75 mile lang en 28 mile breed en op het diepste punt slechts 33 feet diep, zeg maar 10 meter, de grote en diepte variëren per seizoen afhankelijk van water aanvoer en verdamping, er komen vier rivieren uit in het meer maar er is geen uitgaande rivier, het water verdwijnt dus alleen door verdamping hierdoor kan het zoutgehalte van het water tussen de drie en achtentwintig % zitten afhankelijk van het jaargetijde.
Op Antelope Island zitten 40 natuurlijke bronnen die voor het zoetwater voor het wildlife zorgen bij elkaar geven ze 36.000.000 gallon water per jaar.
In 1848 werd het eiland voor het eerst bewoond en werd er vee gehouden, wanneer het een State park geworden is kon ik nergens vinden.
In 1893  werden de eerste 12 bisons naar het eiland gebracht en dat zijn dus de voorouders van de 500 tot 700 dieren die nu op het eiland leven, wij spotten onze eerste twee Bison bulls op het strand van Bridger Bay, wel even vreemd om bisons op het strand te zien lopen.

      

Na het visitorcenter rijden we naar de Day Use Area waar aan Bridger Bay waar  men een picknickarea, restroom en showers en een restaurantje kan vinden, vervolgens kijken we even op Bridger Bay Campground, 26 plekken allemaal met picknicktafel die onder een ramada staat geen hookup en een paar pittoilets, alles ziet er zeer verzorgt uit en wij komen tot de conclusie dat we hier in de toekomst, als we weer in deze regio komen wel willen overnachten.
Volgende stop Buffalo Point een viewpoint met mooi zicht op White Rock Bay en als met de trail naar de top loopt, 0,5 mile oneway, ook op Bridger Bay.

White Rock Bay campground is voor groepen en/of mensen die hun eigen paarden meebrengen, deze campground ziet er niet echt aantrekkelijk uit.
Dit alles ligt aan de noordwestkant van het eiland, wij nemen nu de verbindings weg naar de oostkant en rijden vervolgens de 11,5 lange weg naar Fielding Garr Ranch, dit is een weg/park naar mijn hart je mag er namelijk maar 25 m/u heerlijk rustig met veel kans/tijd om wildlife te spotten die snelheid mochten ze in alle parken aanhouden.
We spotten een Muledeer, verschillende Pronghorn mannetjes, een Coyote, en een paar grote kuddes Bison met kalfjes die al wat ouder lijken dan die we in Yellowstone zagen de meeste zijn namelijk al wat donkerder bruin, er lopen maar een paar lichtere tussen.

De ranch laat het ranchleven van 1848 tot heden zien, ze is nog in gebruik voor het voeren van de Bisons in de winterperiode, ook worden de Bisons ieder najaar bij elkaar gedreven, onderzocht op gezondheid en eventueel een deel verkocht als de kudde te groot wordt.
Op de terugweg gebruiken we de lunch op een turnout en rond 02:00 pm rijden we weer van het eiland af, hier komen we vast en zeker nog eens terug.

Omdat het nog drie uur rijden is naar Fillmore gaat SLC weer in de koelkast, we rijden terug naar exit 332 en pakken de I-15 zuid weer op, voor SLC is het al erg druk maar eenmaal ter hoogte van SLC wordt het nog drukker dan zijn er ook nog eens grote reconstructie werken aan de gang waardoor de rijbanen versmalt zijn en van links nar rechts gaan.
Voor de mensen die de I-15 (noord of zuid maakt niet uit) in de planning hebben hou rekening met veel roadwork met vertragingen tussen exit 255 en  exit 315 men is bezig om de rijbanen te vernieuwen (beton) en ook alle viaducten worden vernieuwd en verbreed er komen dus rijbanen bij, vanaf exit 255 naar het zuiden zijn er dan ook nog verschillende stukken die men opnieuw aan het asfalteren is, dus ook daar mogelijk vertraging en sowieso een maximum snelheid van 55 m/u.
Ik zag trouwens verschillende stukken waar tegenwoordig een maximum snelheid van 80 m/u is toegestaan.
Rond 05:30 pm waren we dan op de campground waar de airco gelijk op vol vermogen gaat het is hier namelijk 90 graden.
Vandaag gereden: 259 mile.
Getankt: Brigham City, 3,903 gallon á $ 3,569 en 18,898  gallon á $ 3,439.
Campground: Wagons West RV Park, kosten $ 26,81 met full hookup en wifi.  

 

Dag 25 donderdag 23 juni Fillmore > Valley of Fire SP > Las Vegas

We beginnen rustig aan vandaag, na ontbijt en alle andere ochtend rituelen draaien we de I-15 zuid weer op die we nog een paar honderd mile zullen volgen.
Wat ons gisteren en ook vanmorgen weer opvalt is dat er langs de I-15 in Utah geen rest-area’s zijn, gisteren zagen we er niet een en vandaag maar twee tussen Cedar City en de grens met Arizona, een enkele keer zie je een aankondiging van een “Reststop”en dat is dan meestal van een gasstation in combinatie met een fastfood tent.
Voor een rustpauze is men dus aangewezen op de exit met een gasstation zeker als men ook nog gebruik wil maken van een restroom.
Wij maken even een pi(t)sstop bij zo’n Reststop maar echt vrolijk wordt je daar niet van zo’n groot tankstation met allemaal draaiende trucks is niet mijn idee van een pauze houden.
Het stuk vanaf Cedar City richting Nevada reden we 1 juni in tegenover gestelde richting en het ziet er nu een heel stuk droger en plaatselijk zelfs al geel uit, de meertjes die we toen zagen zijn op een paar na allemaal droog en de beregeningsinstallaties draaien volop, op veel percelen is de eerste snee hooi/gras er al af.
Tussen Cedar City en de exit naar de UT-9 zijn roadworks in beide richtingen ter hoogte van de exit naar het Kolob district van Zion NP ook verderop bij Leeds zijn werkzaamheden, vertraging levert (het deze keer) niet op wel is er een snelheidsbeperking van 65 m/u.
De 80 m/u stukken zijn trouwens proefstukken zag ik vandaag op verschillende borden.
Bij Washington UT gaan we even van de weg voor een tankstop en als we hier uitstappen lopen we tegen een muur van warmte op dat belooft nog wat voor de rest van de dag.
Weer de I-15 zuid op en om 12:00 uur rijden we Arizona binnen en dus is het gelijk weer 11:00 am, ook de Virgin River is heel wat rustiger dan 3,5 week geleden, er gaat nog wel behoorlijk (nog steeds bruin) water door maar te weinig om nog te raften.
Als we na de Arizona Strip ‘Virgin River Gorge’ weer op het open veld komen begint de wind flink toe te nemen, gelukkig was het op het stuk tussen de bergen rustig want als daar veel wind staat krijgt de camper klappen die bijna niet op te vangen zijn.
Na 25 mile Arizona rijden we Nevada binnen, het eerste stukje luxe zie je trouwens al in Arizona, Casino’s mogen ze daar niet bouwen, maar je kan natuurlijk wel je golfbaan daar aanleggen, midden tussen de gele, door de hitte verschroeide kale woestijn ligt er ineens een aantal hectare oogverblindend groen gras met bomen en waterpartijen, waarschijnlijk zal de grond er een stuk goedkoper zijn dan in Nevada.
We verlaten de I-15 via exit 93 en draaien de NV-169 zuid op richting Overton, in Overton zijn weer roadworks, de verbetering van de Northshore Road binnen Lake Mead NRA wordt doorgezet op de NV-169 ze zijn nu dus tot in Overton zelf gevorderd.
In Overton maken we een stop bij het Lost City Museum, eenmaal op de parking gaat eerst de generator aan zodat de airco (op vol vermogen) aan kan en gebruiken we de lunch.
Daarna bezoeken we het museum (intree $ 5,00 p/p) wat gewijd is aan een oude Pueblo die met de aanleg van de Hooverdam onder het water van Lake Mead is verdwenen, tijdens de aanleg van de dam zijn er op aandringen van een paar lokale bewoners heel veel opgravingen gedaan om de history van deze pueblo te redden daar is onder anderen veel werk aan verricht door de CCC (Civilian Conservation Corps) in de periode tussen 2003 en 2006 zijn er weer een aantal opgravingen geweest toen Lake Mead zo laag stond dat de pueblo weer boven water kwam.
Een mooi museum wat veel verteld over de leefwijze van de Anasazi People is zeker wel een onderbreking waard.

          

          

We gaan weer verder en zien dat Lake Mead NRA aan landje pik doet, de grens van het park begon altijd bij de afslag naar Valley of Fire SP maar is nu een paar mijl richting Overton verplaatst ook op de weg naar VoF is een heel stuk nu Lake Mead NRA.
We rijden Valley of Fire SP binnen via de oostingang en rijden door naar de campground om te kijken of er plek is op het gedeelte waar men hookup kan krijgen, er is plek genoeg maar er staat een harde verschroeiende wind die heel veel rood stof doet opwaaien.
Ook liggen alle hookup plekken in de volle zon zonder enige mogelijkheid tot schaduw, voeg daarbij dat het nu maar ook morgenvroeg veel te heet is om ook maar de kleinste trail te lopen en we nemen de beslissing om door te rijden naar Las Vegas.
We rijden dezelfde weg terug waarbij we veel foto’s maken en nemen vervolgens de NV-169 zuid weer op, binnen Lake Mead NRA heet deze weg de Northshore Road,

Het eerste wat we zien is dat de weg naar Overton Beach nu echt (af)gesloten is met een hekwerk, afgelopen december stond er wel een bord dat Overton Beach dicht was maar kon men de weg nog wel rijden.
Verder zien we dat verschillende rest/picknick area’s dicht zijn als ik het zo kon zien omdat men bezig was onder andere de pittoilets te vervangen.
We rijden op het gemak deze weg af en slaan bij Henderson rechtsaf Boulder Hyway (NV-582) op om deze te volgen naar de campground, hier boeken we gelijk voor vijf nachten en krijgen we een mooie plek dichtbij het zwembad en een behoorlijk stuk van de weg af.
Camper op zijn plek en alles aansluiten, doordat we een hele dag gereden hebben is het woongedeelte flink opgewarmd dus is een airco geen luxe.
Buiten zitten is geen optie het is 105,7 F en dan staat er een behoorlijk harde wind die nog warmer is dan een fhön, zonder die wind zou het best te doen zijn want als we uit de wind zijn is het best dragelijk maar in de wind is het niet te harden.
Om in een nog niet volledig afgekoelde camper ook nog te gaan koken (weer extra warmte) zien we niet zitten dus lopen we naar Sam’s Hotel&Casino en gaan lekker eten bij TGI Friday’s.
Vandaag gereden: 332 mile.
Getankt: Washington UT, 27,035 gallon á $ 3,699
Campground: Sam’s Town Boulder RV Park, kosten $ 21,08 met full hookup, wifi kost $ 19,99 voor zeven dagen, per dag kost het $ 5,99 dus is een week voor ons goedkoper dan 5 dagen X $ 5,99

Dag 26 vrijdag 24 juni shoppen > Fremontstreet > Logés

Vanmorgen rustig aan gestart, de winkels die we vandaag willen bezoeken gaan toch niet voor 10:00 am open dus heeft vroeg opstaan en haast maken toch geen nut en met deze temperaturen is het verstandig om een versnelling lager te schakelen.
Om 09:50 am krijgt Tim de opdracht om ons naar de Las Vegas Premium Outlet South te brengen, via Nellis, Tropicana en St Mary Parkway rijden we richting het vliegveld wat daar opvalt is dat Tim nu de nieuwe situatie kent waar we de laatste jaren in de desert reden kent hij nu de wegen rond het vliegveld.
Er is aan de rand van het vliegveld trouwens een heel groot nieuw parkeergebouw gezet zo te zien is het een heel eind klaar voorgebruik.
Aangekomen bij de outlet zoeken we een plekje voor de camper en gaan via een nieuwe ingang naar binnen.
Vorig jaar zagen we al dat men volop aan het verbouwen was nu is het zo te zien klaar, er zijn stukken aangebouwd waarbij nu ook een aantal winkels aan de buitenkant zitten, deze moet men ook vanaf buiten betreden ze hebben geen ingang vanaf de binnenkant.
De kleuren komen nu overeen met de outlet aan de noordkant in plaats van het wit met blauw zijn het nu meer de terra kleuren, ook binnen heeft men het gebouw helemaal opgeknapt.

We kunnen goed slagen deze keer, voor zowel Annie, de kleinkinderen als voor mij worden nieuwe kleren gekocht.
Als we klaar zijn kijken we even hoe laat het is en besluiten dan om eerst maar even te eten in de foodcourt, als ik mijn telefoon op tafel leg zie ik dat ik een berichtje heb, het is van Marjan die vraagt of wij bij Sam’s zijn, ik antwoord dat we aan het shoppen zijn en krijg gelijk bericht terug dat ze onze kant opkomen.
Ook komt de vraag of het aanbod om in de camper te slapen nog telt, aangezien ze geen hotel kunnen vinden voor en redelijke prijs, er is een groot evenement op Speedway en daardoor zijn de hotelkamers enorm duur geworden zelfs de wat mindere motels vragen ruim $ 250,00 per nacht.
Wij bieden de Homeless Travelers een slaapplaats voor twee nachten.
We spreken af bij de foodcourt en een kleine twintig minuten later komen Jan en Marjan aanlopen, na een hartelijk weerzien bespreken we even hoe en wat en besluiten dat we eerst terug rijden naar Sam’s de camper op zijn plek zetten en de airco aan zodat hij lekker kan koelen voor vanavond en daarna verder gaan shoppen.
Als de camper op zijn plek staat eerst een groot deel van de auto leegmaken en de spullen uit de koelbox in de koelkast, daarna gaan we weer de stad in, we rijden naar de Galleria on Sunset Mall waar we een paar uur doorbrengen vervolgens naar Fry’s waar we onder andere een nieuwe Streets & Trips aanschaffen.

Tegenover de campground worden nog even wat boodschappen gedaan bij de Walmart en daarna rijden we terug naar de campground.
alle aankopen opruimen en daarna naar Sam’s om aan te schuiven bij het Steak & Seafood buffet waar we de buikjes rond eten.
Om 09:00 pm stappen we weer buiten en halen de auto op om naar Fremontstreet te rijden daar is dit jaar de 80’s de rode draad en er staan op drie podiums bands te spelen, de twee podiums in de zijstraatjes zijn volgens mij vaste Fremontstreet bands die dan ook nog bandleden met elkaar uitwisselen want deze mensen hebben we vorig voorjaar en in december ook zien spelen.
Heerlijke muziek die best goed van kwaliteit is, jammer dat bij een band de drums verkeert (te hard) staan afgestemd en dat de drummer zijn vellen iets te strak heeft gespannen waardoor hij de rest van de band wat overstemd.
Als de lichtshows beginnen stoppen de bands een kwartiertje.
Op de kop van Fremontstreet bij Main Station staat de derde band en die valt bij Annie en mij het meest in de smaak, een pure Hardrock coverband die ook nog eens heel goed spelen, hier brengen we dan ook de meeste tijd door.

Het is gezellig druk op Fremontstreet waar ook weer heel wat verklede figuren rondlopen.
We blijven hangen tot na de lichtshow van 01:00 am en rijden dan terug naar de campground waar we om 01:30 am aankomen, nog even wat drinken en om 02:30 am gaat het ligt uit.
Vandaag gereden: 21 mile.
Getankt: niet.
Campground: Sam’s Town Boulder RV Park, kosten $ 21,08 met full hookup, wifi kost $ 19,99 voor zeven dagen, per dag kost het $ 5,99 dus is een week voor ons goedkoper dan 5 dagen X $ 5,99

Dag 27 zaterdag 25 juni Las Vegas

Vanmorgen kwam de laatste persoon om 09:00 am uit bed, ook de logés hadden heerlijk geslapen.
Het warmt al weer lekker op dus bereiden we ons voor op wederom een hete dag.
Eerst maar eens ontbijten en verfrissende douche dan is het tijd om de diverse verslagen bij te werken daar was het vannacht niet meer van gekomen.
Nadat iedereen zijn of haar verslag weer online gezet had werd het tijd om iets te eten te zoeken, hiervoor zijn we naar de Las Vegas Premium Outlet North gereden.
Na het eten de winkels bekeken en hierbij vond Marjan nog een paar nieuwe crocs en Jan een paar nieuwe shirts en Annie vind het laatste onderdeel voor de outfit, die ze voor de trouwerij van haar nichtje wil hebben, namelijk een handtas.
Via de I-15 naar de South uitgave van de Outlet gereden om daar gericht boodschappen te doen Annie had gisteren wat leuke dingen gevonden en daar had Marjan ook wel belangstelling voor.
Na nog een stop bij het “Welcome in Las Vegas” bord wat wij in al de keren dat we hier waren nog nooit op de foto gezet en voor Marjan was het ook nog een virtual cache dus twee vliegen in een klap.

Volgende stop Sam’s Town Boulder RV Park en dan met name het zwembad, we zijn allemaal redelijk opgewarmd dus kunnen we wel wat afkoeling gebruiken, om 06:00 pm stappen we het verfrissende water in en na nog een rondje hottub/spa strekken we de vermoeide lichamen uit op de ligbedden waar we tot 08:00 pm lekker blijven liggen.

                                 

Daarna is het tijd om te eten en weet Annie van onze laatste voorraden nog wat lekkers op tafel te brengen.
Om 09:30 lopen we nog even naar het casino voor de licht/water show van 10:00 pm maar die is net als van de week ook al buiten werking wegens onderhoudswerkzaamheden.

Verder alleen nog de verslagen bijwerken en rustig aan doen het blijft ook ’s avonds erg warm dus niet te veel inspanning.
Vandaag gereden: 0 mile.
Getankt: niet
Campground: Sam’s Town Boulder RV Park, kosten $ 21,08 met full hookup, wifi kost $ 19,99 voor zeven dagen, per dag kost het $ 5,99 dus is een week voor ons goedkoper dan 5 dagen X $ 5,99

 

Dag 28 zondag 26 juni Las Vegas

Ook vandaag beginnen we rustig aan, rond 10:00 am verwachten we Roland (Coyote) want die melde gisteravond dat hij in Kingman sliep en in de loop van de morgen in Las Vegas zou zijn.
In het kader van zijn reis die veel met Geocachen te maken heeft hebben we hem de coördinaten van de camper doorgegeven.
Tijdens het ontbijt komt er een berichtje binnen dat hij bij de Hooverdam is en verwacht rond 10:45 am aan te komen, rond die tijd komt hij ook inderdaad aangelopen met de Garmin in de hand.
Na een hartelijk welkom wordt er onder het genot van een bakje koffie met kersenpie, ervaringen van de verschillende reizen uitgewisseld en is het voor we er erg in hebben 01:30 pm en moet er toch ook wat gegeten worden.

We lopen met de hele club naar Sam’s casino en zijn eigenlijk onderweg naar TIG Friday’s als we zien dat het buffetrestaurant van Sam’s op zaterdag en zondag een champagne brunche heeft dus lopen we daar naar binnen.
Het is heel gezellig tafelen met zo’n groepje en dus is het al tegen 03:00 pm als we weer buiten stappen, even overleggen hou de dag verder ingedeeld wordt.

Jan en Marjan gaan vandaag in het van de voren geboekte hotel en moeten de auto omruilen dus die moet helemaal leeggemaakt worden, Roland moet ook nog inchecken in zijn hotel dus spreken we af dat ze dat gaan doen en dat we dan vanavond met de hele club naar Fremontstreet gaan,
Alle spullen van Jan en Marjan worden uit de camper in hun auto geladen en ze gaan onderweg.
Het is vandaag weer erg heet, 117 F, met weer die harde fhön-warme wind dus besluiten Annie en ik een poosje naar het zwembad te gaan om wat verkoeling te zoeken, rond 07:00 pm gaan we weer terug naar de camper.
Iets na 08:30 komt Roland met Jan en Marjan in de auto weer aanrijden en stappen ook wij in en rijden naar Fremontstreet, we parkeren op hetzelfde terrein als van de week achter de Golden Nugget en lopen naar Fremontstreet waar we net op tijd aankomen voor de lichtshow met de clip van The Doors.
Wat ons opvalt is dat alle lichtshows hetzelfde zijn als vorig voorjaar en in december toen we hier ook waren.
We gaan eerst rechtsaf en lopen richting het Neonmuseum op het podium daar staat op zaterdag en zondag een andere band helaas is deze een stuk slechter dan de band die er vrijdag stond en dat was al de slechtste van de drie band die er toen stonden.
De andere kant op richting Mainstreet Station op het andere podium staat dezelfde band als vrijdag en ook op de kop bij het Golden Gate casino staat de hardrock band van vrijdag.
Daar pikken we een klein stukje van het optreden mee voordat de lichtshow met Queen begint, daarna willen Roland, Jan en Marjan wat gokken dus gaan zij een casino in en Annie en ik blijven bij de band staan.

De volgende lichtshow in KISS en daarna lopen we Fremontstreet nog een keer af tot het eind van de overkapping om daarna de auto op te zoeken, Jan en Marjan hebben het plan om morgen aan het tweede deel van hun reis te beginnen en willen dan niet al te laat starten dus niet te laat naar bed.

We rijden terug naar de campground waar we iets voor 12:00 uur afscheid nemen van Jan, Marjan en Roland, daarna kruipen we nog even achter de laptop om de verslagen bij te werken.
Morgen willen we nog wat shoppen, de camper alvast aftanken, de middag rustig aan in het zwembad doorbrengen en dan ’s avonds als het wat koeler is de koffers inpakken en de camper schoonmaken.
Vandaag gereden: 0 mile
Getankt: niet
Campground: Sam’s Town Boulder RV Park, kosten $ 21,08 met full hookup, wifi kost $ 19,99 voor zeven dagen, per dag kost het $ 5,99 dus is een week voor ons goedkoper dan 5 dagen X $ 5,99

 

Dag 29 maandag 27 juni Las Vegas shoppen en inpakken

Om 08:30 am waren we uit bed op het gemak ontbijten en even overleggen waar we nog moeten winkelen.
Op Tropicana zit een Fashion Bug waar Annie nog even naar toe wil ook de Walmart staat nog op de lijst we hebben onder andere nog een reistas nodig omdat we geen extra tas meegenomen hadden, de beide reistassen die we al hadden vertonen nogal wat slijtage waardoor er spullen uit kunnen vallen, verder zien we wel even afhankelijk van tijd en temperatuur.
Eerst naar de Fashion Bug waar weer wat kleding gevonden wordt, dan de Walmart de tas is vlug gevonden hier hadden we al eerder naar gekeken in een andere Walmart, we komen ook nog een speelgoed garage van Fisher Price tegen die op het verlanglijstje van onze kleinzoon staat dus ook die gaat in het karretje.
We besluiten nog even naar de Premium Las Vegas Outlet South te gaan waar Annie van de week al een aantal mooie beads voor haar Pandora ketting gekocht had en waar ze er nog een paar van wilde hebben.
In de outlet ook gelijk de lunch gebruikt en dan terug naar de campground en de camper aan de stroom en de airco aan, we beginnen ook met inpakken, als we de net gekochte garage, voor de kleizoon, in de koffer leggen, blijkt die bijna vol te zitten met alleen maar deze doos. Ondanks de omvang van de doos weten we de koffer toch zo te vullen dat hij bij weging net aan de 50 lb zit.
Ook in de tweede koffer moet een doos met een loopwagentje voor de kleindochter, deze doos is gelukkig was kleiner zodat we in deze koffer wat meer grotere spullen kwijt kunnen.
De temperatuur is ondanks de airco behoorlijk hoog in de camper dus staken we de werkzaamheden en duiken we het zwembad in voor de rest van de middag.
Om 07:30 pm lopen we nog even naar Sam’s casino eigenlijk met de bedoeling om wat te eten maar we hebben beide geen honger, zal wel door de hitte komen, dus laten we het bij een milkshake.

De water/licht show is trouwens nog steeds “out of order” terug naar de camper waar het inmiddels wat koeler is en verder met inpakken voor zover dat mogelijk is de rest zullen we morgenochtend moeten doen.
Ook veel overtollige spullen worden alvast weggedaan en wat bruikbaar is naast de container gezet voor de liefhebbers, de stoeltjes hebben al vlug een liefhebber want als ik tien minuten later met nog meer spullen kom zijn die al weg.
Morgenochtend wordt het nog even wat passen en meten om alles in de reistas te krijgen, het gewicht zal geen probleem zijn maar we de omvang omdat zowel de comforter als de handdoeken ook mee terug gaan.
Vandaag gereden: 27 mile.
Getankt: niet.
Campground: Sam’s Town Boulder RV Park, kosten $ 21,08 met full hookup, wifi kost $ 19,99 voor zeven dagen, per dag kost het $ 5,99 dus is een week voor ons goedkoper dan 5 dagen X $ 5,99

Dag 30 dinsdag 28 juni Camper inleveren > Las Vegas strip

Vanmorgen weer op de normale tijd (07:00am) uit bed en ons laatste ontbijt in de camper gemaakt.
Daarna de laatste tas inpakken wat met wat moeite alles inpast dan is het een kwestie van schoonmaken, de vuilwatertanks legen en de laatste spullen naast de vuilcontainer zetten voor de liefhebber.
De drie gallon can met drinkwater kan ik onze Canadese buren blij mee maken, die reizen met drie kinderen en dan gaat er bij deze temperaturen nogal wat water doorheen.
Om 09:10 am log ik in op de site van US Airways om online in te checken, dat lukt zonder problemen.
Alleen het online betalen van de extra bagage lukt niet, omdat er voor die betaling ook naar de drie cijfers van de securitycode gevraagd wordt, deze zijn helaas niet meer leesbaar en ik ken ze niet uit het hoofd, dat zullen we dus op het vliegveld moeten doen net als het uitprinten van de boardingtickets.
Om 09:30 am gaan we op weg naar het verhuurstation van El Monte maar moeten onderweg nog wel even tanken daar was gisteren niet meer van gekomen, om 10:30 am rijden we het terrein van El Monte op daar wordt ik gelijk naar het achterterrein verwezen, omdat het voorterrein vol staat met campers die vandaag opgehaald worden, als er een vertrekt komt er gelijk weer een van het achterterrein dus het is schijnbaar een drukke dag.
Ik denk dat de vakanties in Duitsland begonnen zijn want we horen alleen maar Duits praten door de ophalers.
Omdat het zo druk is moeten we redelijk lang wachten voordat we geholpen worden, de dame doet een vlugge inspectie van buiten en binnenkant noteert de mile en generatoruren stand en vraagt dan of er nog opmerkingen zijn, ja ik heb een lijstje met op en aanmerkingen dus dat wordt doorgenomen en schijnbaar heel serieus genomen want als we klaar zijn plakt ze een sticker op de nummerplaat dat de camper heel goed nagekeken moet worden voordat hij weer de deur uit mag.
Als we aangeven dat we overwegen om bij een volgende reis ook ander verhuurders een offerte te laten maken omdat we de laatset keren steeds een oudere camper meekregen schrikt ze wel en geeft aan dat door de economische terugval de campers helaas een paar jaar langer moeten rijden, normaal worden ze na twee jaar vervangen, ook geeft ze aan dat we bij een volgende reis zeker van te voren naar de General manager moeten bellen en om een nieuwe camper kunnen vragen, als we aangeven dat een volgende reis mogelijk in het noordoosten zal zijn zegt ze “je kan dan toch bellen de General managers hebben veel contact met elkaar” dat blijkt ook als we in het kantoor staan te wachten want de manager van het Dallas station belt een paar keer in die korte tijd.
Terug naar binnen waar we weer even moeten wachten tot een van de ander medewerkers alle gegevens in de computer heeft geklopt en het inleverformulier uit de printer komt, afrekenkosten $ 0,00 de generatoruren worden (weer) niet in rekening gebracht.
We gaan naar buiten en wachten daar op de shuttlebus, die komt even na 12:00 uur met een volgende groep huurders aanrijden, alle koffers in de bus en via autoverhuurstation, airport en Super 8 motel worden we om 01:10 bij het Flamingo hotel afgezet.
Alle bagage bij de belldesk afgegeven in naar de hotelreceptie om in te checken, daar staat een lange rij en zijn er maar twee en wat later drie medewerkers achter de balie, we staan dan ook ruim drie kwartier in de rij voordat we aan de beurt zijn, onze kamer is gelukkig al wel beschikbaar, we verschillende mensen zonder sleutelkaart zien weglopen.
Naar de drieëntwintigste verdieping en daar naar de belldesk gebeld en om onze bagage gevraagd, die komt een klein kwartiertje later.
Nog even wat op de kamer gezeten en dan naar de gloeiend hete strip, volgens de El Monte medewerkster was het dit weekend 117 F en ook vandaag zal het daar niet veel vanaf gezeten hebben.
We pakken een klein stukje van de fonteinenshow bij Bellagio mee maar vluchten daarna de Miracle Mile shops van PH in om aan de hitte te ontsnappen, er waren meer mensen op dat idee gekomen want hierbinnen is het erg druk.

We kijken wat rond en gaan dan eten bij Ocean One, dit restaurant hadden we tijdens onze december trip al gevonden en je kan er goed eten voor een redelijk prijs, Annie geeft haar laatste verjaardagscenten nog uit in de Pandorashop die hier zit.
We steken de strip weer over naar het Bellagio en gaan dan dit hotel in om te kijken naar de binnentuin, deze is weer schitterend aangelegd met onder andere Liberty Bell en de Washington Needle.
De bloemen/planten zijn veel Hortensia’s in verschillende kleuren en verder een kleine zonnebloemsoort en verschillende andere soorten planten.  we lopen het casino door naar de andere kant.

      

      

We pakken weer een stukje fonteinenshow mee en daarna gaan we een poosje terug naar de hotelkamer om de voeten en rug wat te ontspannen en te wachten tot de zon van de strip is verdwenen.
Rond 08:00 pm gaan we weer de strip op en kunnen goed merken dat het iets (niet veel) koeler is want het is nu druk op de strip, we gaan rechtsaf richting Harrah”s en snuffelen daar wat rond bij de winkeltjes die daar op het pleintje staan, dat zijn er trouwens een stuk minder dan ander keren, bij een winkeltje wat beads verkoop zoek Annie spullen uit om  haar Pandora halsketting eens met wat andere beads te vullen als we ineens op de schouder getikt worden, staan Bart (Dude) en Evy ineens weer achter ons zij zijn vandaag in Las Vegas aangekomen vanuit Death Valley waar het ook heel erg heet was volgens Bart.
We kletsen wat over de laatste week sinds we elkaar in Cody spraken en Evy helpt Annie bij het samenstellen van de beads, daarna nemen we afscheid want Bart en Evy hebben honger en wij willen nog naar de fonteinenshow.
Als we daar aankomen hebben we het geluk dat er een filmploeg opname van de show aan het maken is en dus wordt er iedere vijf minuten een nieuwe show gegeven, zodra die ploeg klaar is gaat de show weer op de normale tijden (iedere vijftien minuten als het druk is anders om het half uur)

       

Wij vinden het welletjes en lopen terug naar het hotel waar we nog een verfrissende douche nemen en vervolgens naar bed gaan, de wekker staat op 06:00 am dus willen we nog een paar uur slapen.
Vandaag gereden: 20 mile.
Getankt: Las Vegas, 33,113 gallon á $ 3,659
Campground: Flamingo hotel

Dag 31/32 dinsdag 29 en woensdag 30 juni Las Vegas > Thuis

Om 06:00 am uit bed even wassen en de laatste spullen terug in de tas en naar de lift, een voordeel van vroeg vertrekken is dat je meestal niet lang op de lift hoeft te wachten.
Beneden bij de liften de sleutelkaarten in de dropbox gedaan dat scheelt weer een heleboel tijd bij de balie en dan het halve casino door naar buiten.
Daar vraagt een medewerker of we een taxi of de airport shuttle willen, de shuttle staat er al en is voor ons met die grote koffers en extra tas veel handiger, de meeste taxi’s kunnen zoveel bagage niet aan en dat is altijd een gemartel om alles er in te krijgen, de shuttle is ook nog goedkoper ($ 6,00 p/p) komt nog wel tip bij natuurlijk maar dat komt er bij een taxi ook bij.
Om 06:45 am worden we keurig bij de deur van US Airways afgezet en gaan we naar binnen daar kunnen we al vlug via een selfcheckin terminal onze boardingtickets uitprinten en de extra bagage afrekenen, mijn CC wil hij niet misschien door het gedoe van gisterenmorgen maar die van Annie werkt wel.
Dan de bagage afgeven, we wisselen nog snel even van rij want ik zie een echtpaar met kinderen en een heleboel bagage die als ik de man zie tillen veel te zwaar is voor de enen balie staan, voor de balie waar wij staan moet men ook wat uit de koffer in de handbagage doen want 56 lb vinden ze toch te veel, daarna kunnen wij onze bagage afgeven.
De koffers wegen allebei 51 lb en volgens de dame achter de balie hebben we dat keurig gedaan, de ulster bewijst wederom zijn dient, de tas zit aan 37,5 lb.
Voor de gein wegen we bij thuiskomst even de beide carry-on koffers en de foto/laptoprugtas die zaten respectievelijk op 25,1, 24,7 en 20,3 lb.
Als we de koffers kwijt zijn nog even naar buiten voor een laatste nicotineshot, gezien de overstaptijd komt daar in Philadelphia niets van dus volgende  keer zal pas in Brussel zijn.
Door de security die lekker vlot gaat en op zoek naar de gate, terminal A gate 8, die is vlug gevonden en er zit een Burger King vlakbij en daar kunnen we altijd een redelijk goed ontbijt vinden, de koffie zou volgend de sticker op het automaat van DE moeten zijn maar dan hebben ze we op de hoeveelheid beknibbeld want hij is aan de slappe kant.
Het boarden begint keurig op tijd, we zitten in zone drie (van de vijf) dus hebben we ruimte genoeg voor onze carry-on, het is een volle vlucht iets wat ons op de heenreis ook al opviel, de vluchten zijn goed gevuld met heel weinig lege stoelen.
Precies op tijd van de gate weg en als nummer drie in de rij ook vlot de lucht in, starten dwars op de strip en gaan dan gelijk rechtsaf, bijna gelijk als de wielen los zijn en ook nog flink scherp, het likt wel of de piloot de bocht af wil snijden zo scherp.
We zien Red Rock Canyon NCA, Valley of Fire SP en een deel van Lake Mead NRA goed liggen waarbij we zien dat er behoorlijk wat meer water in Lake Mead zit dan in december, de docks bij Echo Bay Marina liggen weer tegen de kant waar ze in december een stuk het meer oplagen omdat het te ondiep werd voor de boten.
De vlucht verloopt rustig, weinig turbulentie. Onderweg een keer een glas cola en een keer een glas water daar moeten we het mee doen.
Precies op tijd landen we in Philadelphia aan gate B-8 daarna lopen we zonder ook maar ergens security tegen te komen naar terminal A waar onze volgende vlucht van gate 13 zal vertrekken.
Ook deze begint keurig op tijd met boarden, we zitten (weer in zone drie) op rij zevenentwintig (van de dertig) en wat ons opvalt is dat alle overheadbins vanachter al vol zitten tot rij zesentwintig en dat over de het toestel breedte, dit blijkt allemaal airline materiaal (kussen en dekens) en bagage van de crew te zijn van geen wonder dat men een tekort heeft aan ruimte voor de carry-on van de passagiers.
Ook deze vlucht is weer vol.
Als ik naar buiten kijk zie ik de beide koffers en de reistas keurig bij elkaar onderaan de transportband staan even later zie ik ze het ruim in verdwijnen dus weten we zeker dat ze alle drie aan boord zijn.
Netjes op tijd van de gate weg maar daarna lopen we toch een kleine twintig minuten vertraging op door een file op de startbaan, als ik het goed kon tellen waren we nummer twaalf in de rij.
Niet zo erg want volgens de piloot zo de vluchtduur 06:35 uur zijn lijkt mij wat optimistisch maar we gaan het zien.
Ook nu weer een rustige vlucht, wel wat maar toch weinig geslapen.
Het eten was op deze vlucht erg tegenvallend, slecht van smaak en erg weinig, zowel de warme hap (chicken or pasta) als het ontbijt (een ook nog steenkoud broodje) ook hier weer weinig drinken.
Waar men wel ruim de tijd voor neemt was de taxfree verkoop, pas toen die gedaan was ging het licht uit maar toen hadden we nog maar twee uur te gaan dus ging het een uur later al weer aan voor het ontbijt.
Om 07:20 landen we op Zaventem vijfendertig minuten te vroeg dus de vluchtduur was 07:20 uur, we moeten wachten omdat volgens de piloot de gate nog niet vrij was, waarschijnlijk was het grondpersoneel er nog niet klaar voor want ik heb geen toestel weg zien gaan.
Door de paspoortcontrole was zo gedaan dus op zoek naar de bagageband waar onze koffers op moeten komen, stond eerst nog niet op de monitors maar een kleien tien minuten later wel, de band blijft helaas erg lang stilstaan, er kwam dan ook een mededeling op de monitor dat de bagage vertraagt was.
Eindelijk komt er beweging in en de beide koffers heb ik dan ook al vlug te pakken, de tas is even zoeken want het lijkt wel of iedereen deze vlucht een rode reistas heeft en dan is het even zoeken naar de goede zeker als je hem twee dagen geleden nog maar gekocht hebt, die is zeg maar nog niet eigen.
Door de douane die geen belangstelling had voor deze vlucht en met de lift naar niveau 0 waar de bussen komen, even zoeken war de hotelshuttles stoppen en als we daar net staan komt de shuttle van het Ibis hotel net aan rijden met een erg humeurige chauffeur (er kan nog geen goedemorgen af) die schijnbaar alleen betaalt worden om te rijden want verder steekt hij geen poot uit en laat de passagiers zelf met de koffers worstelen, moet hij natuurlijk zelf weten maar “No Service, No Tip” zo simpel is dat.
Om 09;15 am staan we bij de auto en laden alles in< de auto ziet er niet uit trouwens het heeft hier schijnbaar flink geregend en de voorkant die tegen een aardewal  stond zit helemaal onder het opgespatte slik.
Op weg naar de E-19 komen we op de ring gelijk in een file terecht, richting Gent zijn er werkzaamheden en dus een rijbaan minder wat de doorstroming remt, gelukkig moeten wij binnen twee kilometer al afslaan en zijn de problemen opgelost.
Even een stop bij de ouders van Annie voor een bakje koffie en om aan schoonmoeders te laten zien dat ik haar dochter weer veilig in Nederland heb gebracht en dan door naar huis.
Daar lopen onze twee katten al op het pad om ons te begroeten, de tuin ziet er wat minder vrolijk uit het is goed te zien dat er regelmatig een bui is gevallen want vooral het onkruid is flink gegroeid, waarom groeit dat altijd harder dan de bloemen.
Auto uitladen koffers gelijk naar boven en de eerste was in de machine, rond 04:00 pm kakken we allebei even in en sluiten voor een uurtje of twee de ogen waarna we het tot 12:00 uur uithouden voordat we naar bed gaan.

Epiloog

Het was weer een prachtige reis met veel hoogtepunten, een paar hiervan waren:
- De dagen met Jan en Marjan in Utah waren weer erg leuk met mooie ritten over dirtroads.
- De sneeuw in Rocky Mountains NP, langs de US-14A, Beartooth Hyway en in Yellowstone NP was prachtig, vooral de rit over Beartooth was echt schitterend.
- De Powwow in Cody waar we Bart en Evy en Jaqueline, Peter en Natasja ontmoeten was schitterend.
- De (onverwachte) Logés in Las Vegas.

De hitte in Las Vegas was wat minder omdat we overdag niet konden doen wat we wilden doen.

We hebben deze reis 4196 mile gereden waarvoor we 413,716 gallon brandstof nodig hadden dat is een gemiddelde van 10,142 mile per gallon, gemiddeld hebben we $ 3,673 per gallon betaalt.

US Airways viel wat tegen doordat de service aan boord niet echt geweldig was, ook het ontbreken van informatie tijdens de vlucht is wat minder omdat je geen idee hebt waar je op een bepaalt moment ongeveer zit, de ruimte die men heeft is dan weer een pluspunt zeker als men zoals ik wat langer bent.

Wanneer we weer gaan is nog niet bekent, we zijn al wel aan het brainstormen en hebben al een aantal ideeën.

Aan iedereen die ons gevolgd heeft en zeker degene die in onze gastenboeken gereageerd hebben hartelijk dank, het is altijd leuk en motiverend om ’s morgens de reacties te lezen.

Ook  de mensen die we tijdens onze reis ontmoet hebben hartelijk dank voor de leuke dagen, momenten die we samen door mochten brengen

 

» Home

» Over ons

» Route 2012

» Reisverslag 1999

» Reisverslag 2001

» Reisverslag 2003

» Reisverslag 2004

» Reisverslag 2005

» Reisverslag 2006

» Reisverslag 2007

» Reisverslag 2008-1

» Reisverslag 2008-2

» Reisverslag 2009

» Reisverslag 2010

» Reisverslag 2011

» Reisverslag 2012

» Washington DC

» Washington DC 2012

» Las Vegas

» Miami/Cruise