Lorem ipsum

Lorem ipsum »

Lorem ipsum dolor sit amet, sed a a consectetuer adipiscing elit, do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

Reisverslag

Voorjaar 2008

 

 

Dag 1 maandag 7 april 2008 Amsterdam / Elkhart IN

 

Gistermiddag zijn we al naar Schiphol vertrokken, waar we rond 18:30 in het Etap-hotel waren. Jan en Marjan waren net voor ons aangekomen en hadden de kamersleutels al geregeld, na de koffers op de kamer te hebben gezet zijn we als voorbereiding op de reis naar Amerika maar op zijn Amerikaans wezen eten, fastfood bij de Mac D. Hierna zijn we met zijn vieren naar Paula en Jos gereden waar we onze auto voor de vakantieperiode kunnen laten staan. Jos heeft ons later op de avond terug naar het hotel gebracht. Na nog een paar drankjes in het Ibis hotel (Etap heeft geen bar) zijn we rond 12:00 uur gaan slapen.

Na het ontbijt naar buiten voor de shuttlebus naar het vliegveld, dit ging niet echt soepel de bus was al flink vol en er stonden heel wat mensen te wachten dus konden we niet allemaal mee, samen met een Amerikaans echtpaar uit Oregon bleven we achter. Schijnbaar was er een bus kapot want de volgende bus die 10 minuten later moest komen kwam niet, de dame van de receptie heeft toen een taxibusje voor ons gebeld, die bleek op een bijna lege achterband te rijden maar de chauffeur durfde het toch wel aan om ons mee te nemen, gelukkig heelhuids op Schiphol aangekomen voordat de band helemaal leeg was.

Er stond een flinke rij voor het inchecken maar het ging toch redelijk vlug, in de incheckrij nog even kort kennis gemaakt met Susu van het AllesAmerika forum, zij zit met  haar gezin op dezelfde vlucht om daarna door te vliegen naar San Francisco. De douane waren we zo door, daar was van de keer geen rij, eerst nog even taxfree tabak gekocht  en nog een bakje koffie gedaan. Het veiligheid praatje was kort deze keer.

Precies op tijd werd het vliegtuig van de gate weggeduwd en binnen twee minuten zaten we in de lucht zo dicht stonden we bij de startbaan. De vlucht verliep voorspoedig, het eerste stuk met veel bewolking maar zodra we boven Canada kwamen kregen we zicht op het land onder ons. Om 12:50 zette het vliegtuig de wielen op Amerikaanse bodem.

Waar we vorige keer erg ver moesten lopen is er een en ander veranderd op O’Hare Airport, we moesten een trap af en stonden bijna gelijk bij immigration,  daar vonden we een lege hal we waren de eerste intercontinentale vlucht en ook nog eens een heleboel balies bezet dus waren we binnen 15 minuten door immigration. Ook hier werken ze al met het nieuwe systeem  van vingerafdrukken, eerst de vier vingers van de rechterhand daarna van de linkerhand en vervolgens de beide duimen, voor de digitale foto moet men de bril nu afzetten. Omdat het allemaal zo vlot ging waren de koffers nog niet op de band, toen de die eenmaal hadden door customs en daar werden we naar een scan gestuurd waar alle bagage door moest ook de handbagage, geen bijzonderheden dus konden we door.

Eenmaal buiten eerst een peukje gedaan en toen met de shuttlebus naar de autoverhuurder, daar hadden ze in eerste instantie niet de bestelde Lincoln Towncar dus zeiden we dat de buitenstaande Hummer ook goed was, maar omdat we hem in Elkhart inleveren was dat geen optie dus ging ze zoeken en vond er toch nog een Towncar die werd voorgereden en bleek zo van de dealer te komen met 29 mile op de teller. Met wat passen en meten alle bagage er in en onderweg, de I-90 oost op het eerste stuk(je) was file rijden waarbij de expreslane ook nog eens gesloten was dus kosten het stuk Chicago ruim een uur, daarna ging het vlot en waren we tegen 17:00 in ons hotel waar we eerst de koffers op de kamers hebben gezet.

Hierna nog een rondje in de omgeving gedaan waarbij we ook nog even in Michigan geweest zijn zodat we op onze eerste dag gelijk al drie staten hebben gehad, ook nog even gekeken waar het de autoverhuurder zit zodat we die morgen vlot kunnen vinden. Rond 22:00 ging het licht uit.

Vandaag gereden: 160 mile. Overnachting: Day’s Inn Elkhart.

 

Dag 2 dinsdag 8 april 2008 Elkhart / Middlebury / Louisville

 

Vanmorgen waren we alle vier vroeg wakker dus konden we na het ontbijt doorrijden naar Middlebury om de campers op te halen bij de Coachman fabriek. De dame die ik van de week via de telefoon had gesproken was ook hier aanwezig en wist dus te vertellen dat we pas om 11:00 uur moesten komen maar na wat vermanende woorden van haar kant was ze toch bereid om ons in te passen in de 8:00 uur groep.

Toen de groep compleet was werd eerst uitleg gegeven in en rond de campers waarbij we zodanig in groepen verdeeld waren dat een ieder uitleg kreeg over de camper die men ook meekreeg, voor de 31 ft waren maar twee personen inclusief ondergetekende ook de tweede persoon was al verschillende keren met een camper weg geweest zodat we vlug klaar waren ondanks dat we geen vragen hadden werd wel de hele uitleg gegeven afwijken van een vast programma kan schijnbaar niet. Terug naar binnen voor de papierwinkel nu met de hele groep, doordat we als een van de eerste de papieren in leverden kregen we vrij vlug de sleutels dus koffers over laden en onderweg, het was ondertussen rond 10:00 uur.

Jan en ik met een camper en Annie en Marjan met de towncar, deze ingeleverd bij Hertz en nu echt onderweg, op naar Louisville, een flinke rit door een nog dor en bruin landschap met in het begin nog wat regen, tegen de tijd dat we Kentucky binnen reden werd het wat groener.

 

Rond 17:00 kwamen we aan bij Dennis en daar hadden we gelijk een kleine tegenslag, bij het parkeren raakte ik met de achterkant een geparkeerde auto, aan de camper was alleen het glaasje van een zijlichtje stuk maar de personenauto had wat meer schade,  dus een schade formulier ingevuld en samen met Dennis even naar UPS gereden om een kopie te maken voor de eigenaresse  van de auto, de rest is voor de verzekering. Hierna de watertanks gevuld zodat we toilet en douche kunnen gebruiken.

Eerst een poosje bijgepraat met Dennis en daarna de campers bij de Wal*mart gezet, samen met Dennis uit eten geweest waarna hij ons weer bij de campers heeft gebracht, hierna zijn we inkopen gaan doen en daarna de campers inrichten, het was uiteindelijk 0:30 voordat we in bed lagen.

Vandaag gereden: Towncar  35 mile. Camper 301 mile

Getankt Elkhart Towncar 9.078 gallon á $3,459 195 mile met 9.078 gallon is 1:21,48

Campground: Wal*mart kosten $ 0,00 geen hook-up

 

Dag 3 woensdag 9 april 2008 Louisville / Fall Creek Falls SP TN

Vannacht heeft het nog wat geregend niet veel van mee gekregen want we waren alle viergoed versleten. Vanmorgen eerst samen met Dennis ontbeten bij Waffel House, hierna Dennis gedag gezegd en terug naar de campers, hier voorlopig afscheid genomen van Jan en Marjan en elk onze eigen weg gegaan.

Het was de bedoeling om eerst een bezoek te brengen aan Mammoth Cave NP maar toen we de afslag opgingen kwam het water met bakken uit de lucht dus zijn we maar links in plaats van rechts gegaan, onderweg nog een paar vergeten boodschappen gedaan en verder door een schitterend gebied gereden waarbij T-T ons nog over een schitterend stukje weg stuurde in plaats van door te rijden naar de SR-30 bracht hij ons over de SR-285, smal en veel bochten maar zo mooi.

 

Aangekomen bij Fall Creek Falls SP de campground opgezocht die was vlug gevonden maar veel informatie van prijzen en welke plaatsen was moeilijker, via een vrouwelijke ranger werden we naar het hoofdkwartier verwezen en daar konden we betalen en kregen we aanwijzingen welke stukken al open waren. Een mooi plekje uitgezocht en de camper op zijn plaats gezet het was inmiddels 17:00 uur dus eerst de BBQ in elkaar gezet zodat we ons vlees konden grillen.

 

Vandaag gereden: 239,4 mile

Getankt Louisville: 40,069 gallon á $ 3,449

Campground: Fall Creek Falls SP, kosten $ 20,00 met full hook-up

 

Dag 4 donderdag 10 april 2008 Fall Creek Falls SP / Great Smoky Mountians NP

 

Na weer een goede nachtrust op het gemak ontbeten en daarna het park een beetje bekeken, net als op internet is er ook in het park weinig informatie te vinden zodat  we wat rond gereden hebben en daarbij een paar watervallen hebben bekeken, waarschijnlijk is er veel meer te zien maar de bewegwijzering is erg gebrekkig en een visitor center of iets degelijks waar men bijvoorbeeld een kaartje van het park kan krijgen zijn we niet tegengekomen ook op het hoofdkwartier waar we gister waren was buiten de informatie voor de campground niets te vinden. Erg jammer want het is een park met veel potentie.

    

We zijn het park weer uitgereden en richting de Great Smoky Mountian NP gegaan net als gister weer door een mooi gebied waarbij de snelheid niet veel boven de 40 M/U komt door de vele bochten.

Via Townsend het park ingereden en over de Little River Road naar de campground, dit is een zeer smalle bochtige weg met veel overhangende rotsen zodat enige voorzichtigheid met een camper wel geboden is, het is een mooie weg die de Little River blijft volgen. Onderweg veel mensen gezien die hier aan het vissen waren.

Rond 15:30 waren we op de campground waar we het verder rustig aan hebben gedaan, na een paar drukke dagen hadden we even wat rust nodig, de zware verkoudheid die ik waarschijnlijk van de vliegreis heb overgehouden vreet aan het uithoudingsvermogen dus even gas terug voor de rest van de dag.

Vandaag gereden 157,2 mile

Getankt Pikeville: 24,25 gallon á $ 3,299

Campground: Elkmont in het park, kosten $ 17,00 geen hook-up.

 

Dag 5 vrijdag 11 april 2008 Great Smoky Mountians NP

 

Na een rustige en donkere nacht (een voordeel van in het park slapen) zijn we vandaag Great Smoky Mountians gaan verkennen, eerst terug over de Little River Road en verder over de Laurel Creek Road naar de Cades Cove waar we de 11 mile lange drive hebben gereden, op sommige plaatsen niet al te breed maar gelukkig is het een one-way zodat men geen tegenliggers heeft een heel mooi gebied wat vroeger als landbouw/ veeteelt gebied bekend was nu staan er nog een aantal oude gebouwen waaronder drie (nog in gebruik zijnde) kerken, dit is een goed gebied om wildlive te spotten wij zagen alleen een aantal herten de hier ook voorkomende black bears waren niet thuis. Helaas was de wildflower nog niet in bloei zodat het voornamelijk groen was onderweg.

    

Terug gereden naar Townsend en daar nog even getankt, daarna via de US-321  naar Pigeon Forge en Gatlinburg gereden, twee enorme toerist traps met de ene kermisattractie na de andere, vlug doorheen gereden (gelukkig niet druk men kan hier in een flinke file staan) bij Gatlinburg wilden we de Motor Nature Trail doen maar helaas is die voor alles groter dan een pickuptruck verboden.

Weer het park in en de Newfound Gap Road gereden met verschillende stops onderweg voor de mooie uitzichten ook hier was de wildflower nog niet in bloei hoewel april daar de beste maand voor is (last van een laat voorjaar denk ik).

De Clingmans Dome Road hebben we helaas voor niets gereden, men kan aan het eind nog een pad van 0,5 mile lopen naar een uitzichttoren die op de hoogste berg van het park staat maar doordat alles in de mist zat was daar niets te zien.

De Newfound Gap Road verder naar het zuiden gereden om dan in Cherokee uit te komen, niet zo erg als in Gatlinburg maar wel helemaal op de toerist gericht. Omdat het nog redelijk vroeg in de middag is hebben we ter plaatsen besloten om alvast een stuk van de route voor morgen te doen.

Als we eenmaal vinden dat het mooi is voor vandaag blijken we in campgroundniemandsland  te ziten, de enige (National Forest) campground blijkt gesloten dus als we bij Gaineville GA een paar mile verderop een Wal*mart tegenkomen is de keus vlug gemaakt. Eerst op zoek geweest naar een mogelijk doorgebrande zekering van het motordeel want de sigarettenaansteker uitgang doet het niet meer waardoor T-T niet oplaat, niets kunnen vinden dus zullen we een Ford dealer moeten zoeken. Eenmaal geïnstalleerd begon het te regenen en onweren waarbij we nog flink nat werden toen we uit de winkel naar de camper liepen.

Vandaag gereden 251,5 mile.

Getankt: Townsend TN 23,444 gallon á $ 3,199 en in Alto GA 22,735 á $ 3,299

Campground: Wal*mart kosten $ 0,00 geen hook-up.

 

Dag 6 zaterdag 12 april 2008 Gaineville GA / Fountain FL

 

Vanmorgen eerst de generator gestart voor koffie, thee en toast maar na een halve minuut valt de stroom weg van de stopcontacten (magnetron en tv werken wel) waarschijnlijk een zekering omgeslagen maar waar zitten die *** dingen, na een kwartiertje zoeken in alle kastjes (waar ze meestal zitten) het opgegeven en gaan rijden.

Vanaf het moment dat we onderweg waren is het gaan regenen dus gelijk maar besloten om het goede weer op te zoeken en dus verder te rijden dan gepland, dwars door Atlanta wat op een zaterdagmorgen goed te toen is, bij Columbus zijn we onze achtste  staat (Alabama) binnen gereden waar we alleen de US-231 zullen volgen om vervolgens Florida binnen te rijden.

Omdat we willen wassen en even contact willen hebben met het thuisfront een campground uitgezocht die beide aanbied en deze gevonden in Fountain op een kleine 20 mile van onze bestemming voor morgen zodat we lekker veel tijd hebben om het strand te bezoeken.

Eenmaal op de campground eerst alles aangesloten en de beide vuilwatertanks geleegd om daarna weer op zoek te gaan naar die **** zekeringenkast, uiteindelijk gevonden aan de zijkant van het bed dus hebben we weer stroom op alle stopcontacten.

Vandaag gereden 309,8 mile.

Getankt: Eufaula AL 31,666 gallon á $ 3,219

Campground: Pine Lake RV Park, kosten $23,96 met 10% Good Sam korting, full hook-up en Wifi.

 

Dag 7 zondag 13 april 2008 Fountain / St. Andrews SP

 

Omdat we gister weer een tijdzone doorgegaan zijn en er weer een uur bijgekregen hadden waren we vanmorgen vroeg uit bed.

Na de verregende dag van gister zijn we vandaag opgestaan met een strak blauwe lucht, zo zien we het graag. Het ontbijt ging weer in gedeelten omdat er op de campground een stroomstoring was kon de magnetron niet aan voor de pancakes dus eerst gaan rijden en in Panama City een parking aan het water opgezocht voor de rest van het ontbijt.

Omdat ik een afslag over het hoofd had gezien kwamen we in Panama City uit in plaats van Panama City Beach dus hebben we het  mooi gerenoveerde centrum ook gelijk even bekeken.

Daarna via de brug over Grand Lagoon gereden en gelijk door naar St. Andrews SP waar we rond 10:00 al aankwamen, gelijk een plek op de campground geboekt en de camper op zijn plaats gezet, stoelen naar buiten en genieten maar en verbranden niet te vergeten.

    

Na de lunch een flinke wandeling door het park gemaakt eerst een stuk langs de Grand Lagoon ( waar ook de campground aanligt) en vervolgens een stuk langs de Golf van Mexico, mooie witte stranden met hard zand waar je bijna geen voetstap in achterlaat, dit had als bijkomend voordeel dat het ondanks de flinke wind ook bijna niet stoof waardoor het er goed toeven was.

Het park is schijnbaar ook erg gelieft bij duikers, onder drie grote ramadas aan de golf van Mexico waren verschillende groepen zich aan het klaarmaken voor een duik.

Op de terugweg kwamen we nog langs een binnenwater wat Gator Lake wordt genoemd en hadden we het geluk dat een van de bewoners lekker in het zonnetje op een stukje strand lag, toch wel een ervaring om zo’n beest van een meter 4 lang tot op 10 meter afstand te benaderen, hij/zij lag namelijk gewoon langs een Nature Trail wat men daar kan lopen.

Op het eiland(je) wat midden in dit meer ligt was waarschijnlijk een broedkolonie van de zilver reiger want er zaten er wel een paar honderd in de bomen daar.

Terug op de campground nog een poosje in de zon gezeten waardoor we in één dag van blanke man/vrouw in roodhuid veranderd zijn. Dat zullen we straks onder de douche wel voelen denk ik, het vel staat nu al strak.

Vandaag gereden: 59,8 mile.

Campground: St. Andrews SP, kosten $ 26,28 met stroom en water (dumpstation aanwezig)

 

Dag 8 maandag 14 april 2008 St. Andrews SP / New Orleans / Bayou Segnette SP

 

Door onze luie/stranddag van gister zijn we weer terug op schema, vandaag dus voornamelijk een reisdag. Het eerste stuk zijn we de kustlijn blijven volgen met zo nu en dan een doorzicht op de golf van Mexico tussen  de (dure) hotels en huizen door. Soms mooie huizen maar ook erg vervallen optrekjes komen we tegen, of het hier wel allemaal even goed gaat weet ik niet er stonden wel erg veel woningen te koop.

Eenmaal op de I-10 west konden we wat mijlen gaan maken, van Florida reden we Alabama binnen om vervolgens in Mississippi uit te komen, hier stond de US-90 op de planning maar om wat tijd te winnen voor New Orleans hebben we die maar overgeslagen, het stuk kustweg (US-98) in Florida koste door alle stoplichten veel tijd dus dat zou hier ook het geval zijn. We zijn dus de I-10 maar blijven volgen.

 

Rond 15:00 kwamen we in Bayou Segnette SP aan waar we willen slapen, de dame aan de balie had nog een meevaller voor ons door mede te delen dat we ook Wifi hadden, na een verlate lunch wilden we het Frensch Quater district in New Orleans bezoeken maar helaas weten ze hier nog niet dat het campervolk $ 650.000.000 per jaar bijdraagt aan de Amerikaanse economie en dus waren we niet welkom op de vele (duur betaalde) parkeerterreinen.

Op het gemak terug gereden naar de campground en dar niog even buiten gezeten tot het door de stevige wind te fris werd, helaas geen wildlive gezien op de campground.

Bayou Segnette SP is een klein park wat voornamelijk gericht is op dagrecreatie met veel picknick plaatsen, vismogelijkheid een boatramp en een (golfslag)zwembad tijdens het zomerseizoen, verder is er een apart gedeelte met de campground en nog een twintig (volledig ingerichte) cabins aan de waterkant. Met uitzonderring van een wandelpad langs het ontwaterkanaal zijn er geen (grote) wandelingen mogelijk.

Vandaag gereden: 351,3 mile.

Getankt: ergens in Florida 31,090 gallon á $ 3,289

Campground: Bayou Segnette SP, kosten, $ 18,00 met stroom en water en dumpstation en Wifi.

 

Dag 9 dinsdag 15 april 2008 Bayou Segnette SP / Convent LA

 

Na een alleen door maanlicht verlichte nacht ( er is buiten de restrooms waar we ver vandaan stonden geen licht hier) op het gemak gestart vanmorgen, eerst even langs de benzinepomp want het huisje heeft dorst en dan op weg.

In plaats van de geplande route zijn we een beetje binnendoor gereden dat is veel mooier en rustiger, de snelheid kan ook wat lager hoewel de meeste wegen hier toch wel 55 m/u aangeven maar als het niet druk is kan men wat langzamer en dan rondkijken. Schitterende huizen worden afgewisseld met huizen waar je bang bent dat het inzakt als je de deur wat hard dicht slaat.

Na een stuk door swampgebied te zijn gereden komen we in een gebied meer cultuurgrond, hier en daar wat (kleinschalige) veeteelt maar voornamelijk grote stukken met suikerriet wat net weer aan de groei is en zo’n 30 centimeter hoog staat. Het water staat nog behoorlijk hoog en zit op verschillende plaatsen nog geen halve meter onder het wegdek, ook de Mississippi River staat nog erg hoog zodat de bomen en stuiken nog een flink stuk in water staan.

We hebben vandaag een Plantation bezocht en wel Oak Alley, dit is een van de bekendste en meest bezochten Plantation in deze omgeving, een schitterde bewaard gebleven gerenoveerde Plantation waar vooral de toegang (vroegere oprijlaan) met bomen die al in het begin van de 18^de eeuw geplant zijn en ondertussen een paar meter in doorsnee hebben. De mansion (“Big House”) mag met een gids bezocht worden en we kregen van een in schitterende kleding gestoken dame een rondleiding met mooie uitleg over de familie die dit alles verwezenlijkt hebben. Waar vroeger de keuken was (deze stond in verband met brandgevaar een stuk van de woning vandaan) is nu een garage waar twee hele oude auto’s in staan. Van de oude slavenverblijven is helaas niets meer terug te vinden alleen de locatie waar ze gestaan hebben is bekend maar er is niets meer van te zien. Een paar nog aanwezige gebouwen zijn in gebruik als privéwoning van de staf en mogen niet bezocht/benaderd worden. Een paar leuke en toch ook wel leerzame uren doorgebracht.

Weer terug op de route naar onze volgende overnachtingsplaats nog even een stop gemaakt bij de lokale Ford-dealer om het probleem met de stroomvoorziening voor T-T op te lossen, dat was vlug geregeld er zitten ergens diep vanonder aan de bestuurderskant nog een aantal zekeringen in de cabine en daar waren er twee van doorgebrand dus met twee nieuwe en nog twee op reserve was dit probleem voor $3,23 ook weer uit de wereld.

De Mississippi River over via een hele hoge brug (waar zelfs nog grote zeeschepen onderdoor komen) en richting Convent gereden waar we de campground bijna voorbij reden omdat we naar een schitterende kerk zaten te kijken die er dus net naast lag. Volgens de campground eigenaar mocht men die kerk (met Lourdesgrot) ook bezoeken maar toen wij er naar binnen liepen was de pastoor bezig met een dienst en om dan zomaar binnen te vallen vonden we niet gepast.  De campground zelf was vroeger ook een Plantation, het hoofdgebouw staat er nog, wordt aangemerkt als een historisch gebouw en is ook te bezoeken.

         

Vandaag gereden: 116,1 mile.

Getankt: Westwago, 33,340 gallon á $ 3,229

Campground: Poche Plantation RV Resort, kosten: $ 40,00 met full hook-up en Wifi.

 

Dag 10 woensdag 16 april 2008 Convent / Galveston Island SP

 

Na de wat reizen aangaat rustige dag van gisteren moeten we vandaag weer flink wat mijlen wegwerken, de weer werkende Tom-Tom geeft een kleine zeven uur reistijd aan dus zullen we niet veel stops maken onderweg. Het worden er drie, twee maal een sanitaire stop van vijf minuten en eenmaal een tankstop van tien minuten, zodat we een zuivere reistijd van 6: 25 nodig hadden vandaag.

Onderweg veel (zij)wind gehad wat het rijden redelijk inspannend maakt ook kwamen we in Louisiana nog over een 16 mile lange burg die dwars door een mash en swamp gebied ging, ook verschillende hoge bruggen gehad waarbij een burg in Houston deed vermoeden dat men ons naar de maan wilden brengen zo stijl ging het omhoog (deze plaats heeft niet voor niets een space centrum)

Om 15:00 waren we in Galveston Island SP, omdat we wilden overnachten mochten we doorrijden zonder daggeld ($ 5,00 p/p) te betalen voordat we een plaats op de campground gingen bespreken eerst even telefonisch contact gezocht met Jan en Marjan, die waren net weggereden bij Trudie in Houston en dachten er rond 17:00 kunnen zijn dus afgesproken dat ik gelijk twee plaatsen boek voordat het kantoor dicht gaat.

Even na 17:00 kwamen Jan en Marjan aanrijden en zijn we naar onze plaatsen gereden en hebben de campers aangesloten, er staan nog twee Road-Bear campers op het terrein gezien de verhuur locaties van R-B vermoeden we dat dit ook campers zijn die in Middlebury zijn opgehaald.

Na het eten nog een flinke strandwandeling gemaakt langs een zeer woelige Golf van Mexico, waar hij zondag zo glad als een spiegel was stonden nu de witte schuimkoppen op de golven. Het zand is hier trouwens niet wit maar geel. Bijna alle huizen op Galveston Island staat op palen, waarschijnlijk om een woeste zee er onderdoor te laten gaan zonder veel schade aan te richten, men zijn ook overal borden met hurricane evacuatie route staan.

Vandaag gereden: 353,1 mile.

Getankt: ergens langs de I-10 in Texas 29,860 gallon á $ 3,349

Campground: Galveston Island SP, kosten, $ 26,00 met stroom en water hook-up, dumpstation, Wifi en park entreegeld.

 

Dag 11 donderdag 17 april 2008 Galveston Island SP / Mustang Island SP

 

Vannacht heerlijk geslapen, gisteravond lekker in slaap gewiegd doordat de camper op de wind heen en weer werd bewogen. Na het ontbijt zijn we eerst naar de oostkant van het eiland gereden en hebben daar op advies van Trudie een tochtje heen een weer gedaan naar Port Bolivar omdat je goed kans hebt om tijdens de overtocht dolfijnen voor de boot te zien, helaas bleef het deze keer maar bij twee dolfijnen en is het niet gelukt om er een foto van te maken. Leuk tochtje trouwens wat je one-way 15 tot 20 minuten kost en voor de Hollanders, het is gratis zelfs de auto’s moeten niets betalen.

Daarna op weg naar onze volgende stop, we zijn het hele Galveston Island over gereden. Alle huizen in de streek zijn gebouwd op palen waarbij het onderste deel alleen gebruikt wordt om eventueel spullen op te slaan of een gedeelte is dichtgemaakt als garage dit is waarschijnlijk wet hier want ook de hotels hebben een open onderkant waar de auto’s van de gasten staan,  zo kan de oceaan er onderdoor, zonder gelijk een heel gebouw weg te spoelen.  Aan  de westkant via een tolbrug richting Lake Jackson gereden. In deze omgeving zie je erg veel chemische industrie dus ruikt het niet allemaal even lekker daar kwamen we achter tijdens een tankstop, eerst denkend dat de blackwatertank mogelijk rook bleek het dus gewoon de omgeving te zijn.

De rest van de dag de TX-35 blijven volgen via Brazoria, Bay City en Fulton naar Port Aransas waar we het pontje naar Mustang Island genomen hebben. Onderweg veel landbouw met voornamelijk maisteelt, deze stond hier al tussen de 5 centimeter en kniehoogte te waaien op de ook vandaag weer zeer harde (zij)wind wat beide chauffeurs pijn in de bovenarmen opleverden door het constant moeten corrigeren van de campers.

Rond 16:45 kwamen we in het State Park aan nog net op tijd om een site te kunnen boeken. Deze keer een strandwandeling gemaakt voordat we gingen eten, er waren hier stukken waar je op het strand mocht kamperen maar voor een camper is dat niet aan te raden het zand was niet zo vast en de camper er af laten slepen kost veel $$$.

Vandaag gereden: 247,8 mile.

Getankt: Brazoria TX, 32,733 gallon á $ 3,389

Campground: Mustang Island SP, kosten $ 24,00 met stroom, water, dumpstation en park entreegeld  deze keer geen Wifi.

 

Dag 12 vrijdag 18 april 2008 Mustang Isand SP / San Antonio

 

Vanmorgen werd ik gewekt met de mededeling dat de camper rondom in zijn 5 tot 10 centimeter water stond, “ja dag” het is hoogwater zeker, nee het had dus zo hard geregend vannacht, heb er helemaal niets van mee gekregen. Doordat de campground vanuit het midden naar beide kanten afloopt (waar dus de plaatsen zijn) stond er een flinke laag water met een camper niet zo erg maar ik had gisteravond ook nog een paar tentjes zien staan, hopelijk stonden die wat hoger. Jan en Marjan hadden het wel gehoord maar wij dus niet althans niet die harde bui, Annie had het wel horen regenen tegen de morgen.

Weer op tour, we verlaten de kust, en hopelijk de harde wind en gaan richting het noorden. San Antonio staat op het programma en dat is maar een kleine  drie uur rijden. Rond 11:30 waren we dan ook al op de campground waar we eerst de campers aangesloten hebben, even wat gedronken hebben en een Wifi verbinding hebben gemaakt dit gaat hier via een aparte provider en kost $ 4,95 per dag wel een super snelle verbinding.

Rond 13:00 met de bus naar de stad, de bus stopt voor de poort van de campground en kost $ 1,00 p/p terwijl een parkeerplaats in de stad al minimaal $ 5,00 kost en ook weer geen campers kan hebben door hun grote. Eerst wat gaan eten in de Rivercenter  Mall en daarna ons stukje historie/geschiedenis op wezen doen met een bezoek aan The Alamo, hier was het erg druk zodat sommige dingen echt voetje voor voetje in file bekeken moesten worden.

 

         

Om ons stads bezoek te besluiten hebben we een stuk van de riverwalk gedaan, hier viel de drukte gelukkig mee zodat we op het gemak wat foto’s konden maken zonder opstopping te veroorzaken. De benen moe en de rug wat pijnlijk was het tijd om de campground weer op te zoeken dat duurde iets langer dan gepland omdat ook hier het OV niet altijd op tijd rijdt dus een kwartiertje op de bus moeten wachten die ons weer keurig voor de campground af zetten.

    

Toen was het tijd voor wat huishoudelijke taken, beide families hadden drie machines was, en met een aantal dagen Nationale parken voor de boeg is het wel handig om de kleren schoon in de kast te hebben. Na de was de BBQ aangedaan en deze vol gedaan met lekker gemarineerde grote garnalen wat ons avondmaal is geworden.

Het weer is hier een stuk aangenamer, lekkere temperatuur en geen wind dus lekker buiten gegeten en daarna koffie gedronken, toen het wat frisser werd ieder de eigen camper opgezocht en de website en weblogs bijgewerkt.

Vandaag gereden: 161,6 mile.

Getankt: langs de I-37 noord, 25,381 gallon á $ 3,349

Campground: Traverler’sworld RV Resort, kosten $ 34,20 met 10% Good Sam korting, full hook-up en (betaalde) Wifi.

 

Dag 13 zaterdag 19 april 2008 San Antonio / Hill County / Del Rio

 

Vanmorgen eerst de camper op orde gemaakt voor een aantal dagen dry camping, dus de grijs en zwartwatertank leeggemaakt en de schoonwatertank helemaal vol gedaan zo zijn we in ieder geval op alles voorbereid als we vanavond geen campground met hook-up kunnen boeken.

Alles klaar en weer onderweg over toeristische routes eerst richting Bandera, San Antonia via de noordwestkant verlaten en over de TX-16, die schoot in het begin niet echt op een heleboel stoplichten dus veel stoppen en optrekken eenmaal in de buurt van Helotes waren we de stoplichten kwijt en werd het ook een stuk rustiger op de weg.

In Bandera de campers geparkeerd en door het oude stadcentrum gelopen, dat ziet er leuk uit alleen wat moeilijk fotograferen met al die auto’s voor de oude gebouwen, er was een straat afgezet en daar werd een grote cook-out gehouden met een  heleboel grote BBQ’s waarvan sommige er schitterend uitzagen onder andere in de vorm van een stier, allemaal hout gestookt dus hing er een flinke walm en een brandlucht.

    

Daarna over de scenic route via de farmroads 470 en 187 door Hill County gereden, behalve wat maisteelt en koeien zagen we hier ook veel ranches met schapen en geiten die hier goed schijnen te gedijen, bij Sabinal de US-90 opgezocht en deze blijven volgen naar Del Rio waar we de voorraadkasten gevuld hebben bij de Wal*mart zodat we voor de komende dagen genoeg eten aan boord hebben.

Hierna de campground opgezocht waar ze twee plaatsen schuin achter elkaar voor ons hadden, deze campground staat nog bijna helemaal vol met snowbird campers die hier de winter doorgebracht hebben bij het Amistad NRA.

Vandaag gereden: 207,9 mile.

Getankt: Sabinal TX, 25,007 gallon á $ 3,399

Campground: Holiday Trav-L-Park, kosten $ 20,70 met 10% Good-Sam korting full hook-up en Wifi.

 

Dag 14 zondag 20 april 2008 Del Rio / Big Bend NP

 

Vanmorgen weer op de normale tijd (rond 8:30) gaan rijden vandaag hebben we maar twee wegen te volgen dus heeft de T-T een makkie. Onderweg op de US-90 nog een foto stop gemaakt bij een brug over de Pecos River hier begint of eindigt net van welke kant men komt het Amistrad NRA, men kan hier goed kano en vlottrips maken we hadden dan ook zicht op een startpunt waar men deze vaartuigen te water kan laten. Ook hier kwamen we weer kuddes met geiten en verderop schapen tegen.

In Marathon een tankstop gemaakt erg duur dus de tank niet vol gedaan, achteraf een verkeerde gok want in het park was het nog een stuk duurder. Daarna de US-385 op die ons in het park zal brengen, via de noord ingang het park in gereden en daar gelijk de ATB pas gekocht zo kunnen we voor $ 80,00 weer een jaar lang alle parken bezoeken.

Bij de Fossil Bone Exhibit de lunch gebruikt en doorgereden naar het Visitorcenter bij Park Headquarters, daar gelijk postzegels gekocht zodat er weer wat kaarten richting Nederland kunnen. Vervolgens doorgereden naar Rio Grande Village waar we vannacht willen slapen.

Op de campgound was het flink warm dus de schaduw opgezocht. Ik heb later op de middag nog een poging gedaan om de Nature Trail die op de campground begint te lopen maar eenmaal buiten het rietveld was het zo verschrikkelijk heet dat ik terug gegaan ben men zou daar letterlijk verbranden.

Na het eten kwamen de muggen met zijn alle tevoorschijn dus zijn we letterlijk de camper in gevlucht, binnen was het eigenlijk nog veel te warm dus een verfrissende douche genomen en op bed gaan liggen omdat het daar nog wat koeler was, vroeg gaan slapen wat ondanks de warmte redelijk lukte.

Vandaag gereden: 251,1 mile.

Getankt: Marathon 19,947 á $ 3,769, Panther Junction 17,858 á $ 3,921

Campground: Rio Grande Village, kosten $ 14,00 geen hook-up.

 

Dag 15 maandag 21 april 2008 Big Bend NP

 

Vanmorgen gelijk weggereden van de campground en naar de parking van de Boquillas Canyon Trail gereden, daar de generator gestart en ontbijt gemaakt. Na het ontbijt zijn we de trail gaan lopen dat was op dit tijdstip goed te doen met nog veel schaduw. De Mexicanen aan de andere kant van de Rio Grande zitten er nog steeds  en zijn nu uitgebreid met een zanger die de aandacht van de wandelaars probeert te trekken. Sinds ons bezoek in 2005 is er in deze hoek van het park waarschijnlijk een flinke brand geweest want het rietveld waar we ons vorige keer door moesten werken was  helemaal weg alleen nog was dode restanten waren zichtbaar.

Deze trail is bekender geworden, want ook hier zagen we dat dicht langs het pad erg veel vegetatie verdwenen is, de bijzondere kleine cactussen waren allemaal verdwenen, mijn hoop was doordat we nu drie weken vroeger in het jaar zijn om veel meer bloeiende cactussen aan te treffen maar helaas is de bloei ook nu alweer voorbij.

Terug bij de campers en weer onderweg met nog en paar fotostops zijn we doorgereden naar Chisos Basin waar we na wat zoeken twee geschikte plekken op de campground vonden. Een goede gok om dat vroeg op de dag te doen want er zijn maar een paar plaatsen waar men een 31 ft kwijt kan en in de loop van de middag liep de campground helemaal vol.

De rest van de dag heerlijk ontspannen op de campground, het is hier wat de temperatuur aangaat een stuk aangenamer dan bij de rivier. Ook muggen zitten hier niet dus tot tegen 10:00 uur buiten gezeten onder een prachtige sterrenhemel. Een dag rustig aan is ook wel eens lekker.

Vandaag gereden: 38 mile.

Campground: Chisos Basin, kosten $ 14,00 geen hook-up

 

Dag 16 dinsdag 22 april 2008 Big Bend NP / Study Butte-Terlingua

 

Vanmorgen weer gelijk van de campground weggereden, iets later dan gepland omdat er ergens een wekker niet afliep door een lege batterij, onderweg naar beneden weer een parking opgezocht om te ontbijten en daarna in een ruk door naar Santa Elena Canyon trailhead  om deze trail te lopen, zo vroeg op de dag nog goed te doen ondanks dat men toch al in de zon loopt.

    

Onderweg weer verschillende mooie cactussen gevonden ook nu helaas zonder bloemen. Aan het eind van de trail even lekker in de schaduw aan het water gezeten en daarna de terug weg aan begonnen. ook nu weer een aantal cactussen gevonden, omdat men de andere kant oploopt kijkt men anders tegen de berg aan en zien weer ander planten staan die op de heenweg niet opvielen.

Er waren deze keer geen kano’s op de rivier pas toen we terug bij het startpunt kwamen gingen er een aantal op weg, aan de uitrusting te zien voor een meerdaagse trip.

Terug bij de campers even overleg welke viewpoints we willen zien en weer op pad, gestopt bij Cerro Castellan ( een oude vulkaan), Tuff Canyon Overlook, Mule Ears Viewpoint ( twee naast elkaar gelegen bergen die op ezelsoren lijken) en Sotol Vista Overlook, hier de lunch gebruikt in de camper omdat het buiten te warm is zonder schaduw.

Doorgereden naar Study Butte – Terlingua en daar de campground opgezocht, we hadden gister al besloten om vandaag buiten het park te slapen vanwegen de temperatuur en om de rit van morgen wat korter te maken, in mijlen maar het niet veel maar in tijd wel, binnen het park is de maximum snelheid 45 M/U en op de bochtige steile bergwegen kom je maar aan 25 á 30 M/U.

Vandaag gereden: 90,9 mile.

Campground: Big Bend Motor Inn en RV Park, kosten 24,50 met full hook-up en Wifi (in het Café niet op de site) Douche $2,00 voor 6 minuten.

 

Dag 17 woensdag 23 april 2008 Big Bend NP /Las Cruces

 

Vanmorgen eerst weer even langs de benzinepomp, deze stopt (gelukkig) na $ 50,00 want ook hier is het nog erg duur. Vervolgens vanaf de campground recht de weg over steken en we zitten op de FM-170, volgens verschillende forumleden een mooie route, en met dank want het is echt een schitterende route die voor een groot gedeelte door het Big Bend State Park gaat met schitterende viewpoints op de Rio Grande. Onze eerste stop is Terlingua Ghostown dat viel wat tegen een aantal zeer verspreid liggende ruines waarvan er maar een paar bezocht mogen worden de rest ligt op privéterrein dus zijn we hier vlug uitgekeken.

Verder over de FM-170 met verschillende stops voor viewpoints, mooie rotsen, stukjes Badland, een oude movieset en nog een aantal mooie cactussen. Uiteindelijk doen we over het stuk van Terlingua naar Presidio drie uur, in Presidio nemen we de US-67 noord ook deze weg zou Scenic zijn maar veel is er niet te zien behalve vlak voor Marfa een vaste post van de Border Patrol waar we moeten stoppen en de paspoorten laten zijn, ondertussen loopt er een tweede man met een hond langs de camper, dat dier is getraind op Mexicanen reuken denk ik. Net voor de het stadje Marfa inrijden zien we een aantal koeien staan waar een behoorlijk grote groep pronhorns (soort hert) tussen lopen. In Marfa getankt, de prijs is hier al een stuk vriendelijker en een footlong bij de Subway gehaald waar we geholpen werden door een enorm sacherijnige dame, het was meer snauwen dan vragen wat er op moest.

De US-90 west op richting Van Horn, na een aantal mijlen komen we een State Trooper tegen die de kant ingaat en omdraait en vervolgens achter ons blijft rijden, snelheid kan het niet zijn 58 mile waar 70 mag, even later laat hij zich aan mijn (chauffeurs) kant zien met alle zwaailichten aan dus de camper aan de kant en hij achter ons in de berm. Het duurt even voor hij zich aan de kant van de bijrijder bij de deur meld “U heeft geen kentekenplaat”nee dat klopt maar er zit voor en achter wel een papier op de ramen, dat had hij toen hij achter de camper stond ook gezien ( is wat moeilijk door de donkere ramen) “Hoe lang heeft u de camper al” (je mag een bepaalde periode na aanschaf met die papieren op de ramen rijden) ‘Hij is niet van ons, het is een rental’ “Oké, rijbewijs en huurcontract graag” terwijl ik het huurcontract uit de kast pak vraagt hij waar we vandaan komen (Big Bend) en waar we naar toe gaan (Las Cruces NM) de papieren worden (vluchtig) bekeken en terug gegeven “Have a nice trip”en we kunnen verder. Een paar mile verder staan Jan en Marjan op een parkeerstrook te wachten dus er achter geparkeerd en even verslag gedaan, ondertussen komt de State Trooper ook voorbij gereden. Weer verder gereden waarbij we nu voorop rijden omdat de T-T van marjan geen batterij meer heeft, een stuk verderop staat de State Trooper in de berm te wachten op een mogelijke volgende wetsovertreder en zwaait vriendelijk naar ons als we passeren.

    

Bij Van Horn de I10 west op en rijden maar, wel hebben we weer flinke tegenwind wat het verbruik niet ten goede komt, bij El Paso een stop voor mondvoorraad bij de Wal*mart, ook gemakkelijk te vinden via T-T en daar na door richting Las Cruces waarbij we aan de noordkant van El Paso nog even wat file hebben, door een ongeval maar meer dan vijf minuten vertraging gaf dat niet.

Eenmaal in New Mexico (onze 13^de staat alweer) zien we aan de westkant van de I-10 hele grote melkvee bedrijven met duizenden koeien  per bedrijf, die voor een deel onder stalen ramadas staan maar voor een deel ook in de volle zon.

In Las Cruces zoeken we de campground op waarbij T-T nog even de weg kwijt is, het zegt rechtsaf terwijl de campground aan de linker kant van de weg ligt, mogelijk laat hij ons een rondje rijden waarbij we vanuit een zijstraat recht over kunnen steken naar de campground zodat we niet af hoeven te slaan. Op de campground twee plaatsen geboekt en daar naartoe gereden tijdens het aansluiten bleek onze plek geen stroom te hebben (kast kapot?) dus terug naar het kantoor, deze was inmiddels gesloten, dus zelf maar van plaats gewisseld aan de andere kant van Jan en Marjan was ook een lege plek en die had wel stroom. Voor een verslag over het eten verwijs ik graag naar de web-logs van de beide dames.

Vandaag gereden: 364,2 mile

Getankt: Terlingua 12,923 gallon á $ 3,869, Marfa 26,055 gallon á $ 3,569

Campground: Sunny Acres RV Park, kosten $ 26,98 met 10% Good-Sam korting full hook-up en Wifi.

 

Dag 18 donderdag 24 april 2008 Las Cruces / White Sands NM / Alamogordo

 

Voor vanmorgen stond er eerst een aantal uren shoppen op het programma, gistermiddag bij het inchecken op de campground had ik aan de dame achter de balie gevraagd of zij wist of er een Hobby Lobby winkel in de stad zat, ja die was er en ze kon ook nog keurig uittekenen waar we die konden vinden. Een speurtocht op internet ’s avonds leerde dat er ook een Best Buy was en nog verschillende winkels. Dus stonden we om 9:00 uur op de parking van dit winkelcentrum eerst een boeken winkel waar ik een leuk boek over RV-ing en een reisboek vond, daarna naar Hobby Lobby waar Annie weer een en ander aan scrap spullen kon vinden. Bij de Wal*mart die op loop afstand bleek te zitten nog wat kleren en een leuke cowboyhoed  gekocht.

De volgende stop was White Sands NM, waar we natuurlijk alleen maar konden komen via de vaste inspectie post van de Border Patrol die vlak bij de ingang ligt. De camper van Jan en Marjan op de parking laten staan en met één camper het park in, hier hebben we een deel van de Alkali Flat Trail aan het eind van het park gedaan waarbij we onder andere een Bleached earless lizard konden fotograferen, de gewone earless lizard komt men vaak tegen op vele plaatsen maar de witte vorm is alleen hier te vinden en is met zijn witte huid volledig aangepast aan de omgeving,als hij stil zit niet te vinden maar deze ging lopen omdat er bijna een wandelschoen op zijn staart gezet werd.

De vergezichten vielen wat tegen doordat er door de harde wind veel (wit) stof in de lucht zat ook werden de benen soms gezandstraald door het opgewaaide zand, de mooie pluimen zand die over de scherpe randen van de duinen werden geblazen waren ook bijna niet te zien door de witte in plaats van blauwe lucht, fotograferen veel niet mee omdat je bijna niet scherp kan stellen door de in elkaar lopende wit tinten.

De volgende stop was de Interdune Boardwalk, een rolstoel toegankelijke wandeling over en plankier, deze was in 2005 gesloten wegen renovatie en de oude houten boardwalk is volledig vervangen door staal en kunststof, leuke korte wandeling met veel uitlag langs het pad. Moe en uitgedroogd door de harde wind en met het vooruitzicht dat een mooie sunset er door de witte stofmist niet inzat besloten om door te rijden naar Alamogordo voor de overnachting.

Rond 6:15 waren we op de campground waar we voor het eten eerst zijn gaan douchen om het zand weg te spoelen en het strakke gevoel van de huid kwijt te raken.

Vandaag gereden:  89,3 mile.

Getankt: Las Cruces, 32,273 gallon á $ 3,499

Campground: Alamogordo Roadrunner Campground, kosten $ 29,30 met 10% AAA-korting, full hook-up en Wifi. Aan de gebouwen te zijn een voormalige KOA.

 

Dag 19 vrijdag 25 april 2008 Alamogordo / El Malpais NM / El Morro NM

 

Vandaag wordt voornamelijk een reisdag met aan het eind van de dag nog een paar NM parkjes. We starten met de US-54 noord die scenic moet zijn maar dat dus niet is, vervolgens de US-380 west die weer niet als scenic staat aangegeven maar het dus wel is. Langs de US-380 nog even een korte stop bij Valley of Fires NRA, het NRA is eigenlijk niet meer dan een campground met dag recreatie mogelijkheid ( het valt onder de BLM) maar gewoon langs de weg zijn ook mooie foto’s te maken.

Bij San Antonio NM komen we over de Rio Grande die hier flink veel water heeft en draaien we de I-25 noord op om er bij Los Lunas weer af te gaan voor een tank en lunch stop.

We vervolgen over de NM-6 wat een stuk oude Historic route 66 blijkt te zijn, langs deze weg zien we verschillende treinen hier loopt de spoorlijn die parallel aan de I-40 van oost naar west gaat en erg druk is vraag maar aan de mensen die wel eens in een hotel in Flagstaff langs de spoorlijn geslapen hebben, na een stuk I-40 west gaan we in Grants NM de NM-53 west op die zal ons naar de eindbestemming van vandaag brengen.

De eerste stop langs deze weg is het El Malpais NM informationcenter van de NPS, de vrouwelijke ranger achter de balie is zeer spraakzaam en geeft ons een heleboel informatie zowel over dit park als het verderop gelegen El Morro NM. Het NPS deel van El Malpais heeft behalve een hike die van de NM-53 naar de NM-117 gaat maar 1 andere hike bij de El Calderon Area, omdat deze volgens de ranger 2 tot 2,5 uur duurt en ook nog eens in een gebied ligt waar op dit moment een (gecontroleerde) bosbrand is besluiten we hem niet te doen en door te rijden naar El Morro NM.

Voor de mensen die dit gebied willen bezoeken: in het BLM gedeelte van dit park zijn meer mogelijkheden men moet dan in plaats van de NM-53 (exit 81 in Grants) de NM-117 (exit 89 valt ook onder Grants) nemen.

Daar aangekomen eerst naar de campground gereden, van de negen plaatsen zijn er twee geschikt voor een wat grotere camper maar beide zijn bezet door een tent dus kunnen we hier niet overnachten. Even overleg met Jan en Marjan, het is nu 15:45 en de trail naar de top van El Morro gaat om 17:00 dicht en duurt 2 uur dus besluiten we om een paar mile terug te rijden en daar op de campground te gaan staan en de trail naar de top van El Morro morgen vroeg te doen.

Op de campground aangekomen worden we buiten al begroet door de eigenaresse die voorstelt om samen even over de campground te lopen om geschikte plaatsen te vinden, nadat we die gevonden hebben naar het Café/kantoor om in te schrijven. Daar ruikt het zeer aangenaam en als de kok verteld wat er op het menu staan en we zien wat het kost is de beslissing snel genomen, het vlees in de vriezer en uit eten vanavond. Zelfs hier in the middle of noware hebben we Wifi wat ook weer een meevaller is, de drie mobile telefoons die we bij ons hebben, hadden  geen van alle bereik trouwens.

Vandaag gereden: 305,1 mile.

Getankt: 28,826 gallon á $ 3,469 Los Lunas NM (langs de I-25)

Campground: El Morro RV Park, kosten $ 21,31 met full hook-up en Wifi.

 

Dag 20 zaterdag 26 april 2008 El Morro NM / Petrified Forest NP / Holbrook

 

Vanmorgen na het ontbijt voorlopig afscheid  genomen van Jan en Marjan, we zien hun aanstaande donderdag weer op Sam’s Town Boulder RV Park. Daarna zijn we naar El Morro NM gereden daar ging het visitorcenter en de trail om 9:00 uur open dus waren we iets te vroeg maar eerdat we de wandelschoenen aanhadden was het wel open. Van de dienstdoende ranger kregen we uitleg wat de (wandel) mogelijkheden zijn  in dit park.

De Inscription Rock trail is 0,5 mile lang en rolstoeltoegankelijk aan sluitend kan men  de Mesa Top Trail doen dan is de totale afstand 2 mile, we gaan voor de laatste en krijgen een keurig geplastificeerde handleiding mee waar alle mooie punten op beschreven worden. Eerst komen we langs de pool deze bevat over het algemeen het hele jaar water en was vroeger een belangrijke stopplaats voor reizigers omdat het de enige plaats in de wijde omgeving was die zeker was van water. Deze reizigers lieten vaak hun namen achter in de zandsteen rotsen van de mesa (Tafelberg) dat is dus Inscription Rock veel van de data die met er kan vinden komen uit de periode 1800 tot 1900. Nu buigt de korte trail af terug naar het visitor center en begint de trail naar de top van de mesa, na een paar korte trapjes loopt men over een asfaltpad langs de onderkant van de mesa het gaat langzaam omhoog tot men via een paar zig-zag bochten naar de bovenkant van de mesa wordt gebracht.

Eenmaal boven hebben we een werkelijk schitterend uitzicht op de omgeving aan de ene kant van de redelijk smalle mesatop en aan de andere kant kijken we in een boxcanyon die de mesa een hoefijzervorm geeft. In het midden van die boxcanyon staat een smal restant van de mesa die aan Spider Rock in Canyon de Chelly NM doet denken. Boven lopen we over de zandsteen waar de mesa uit bestaat en wordt het pad aangegeven met een paar gestapelde stenen en op wat moeilijkere stukjes heeft men traptreden in de rots gehakt, daar waar men wat korter aan de rand van de mes komt heeft men een ijzeren reling geplaatst.

Het 380 graden uitzicht is fantastisch maar ook de mesatop zelf ziet er schitterend uit met prachtig vergroeide jeneverbes struiken en Prickly Pear cactussen. Na heel veel foto’s (onder andere de Spider Rock is van alle kanten te fotograferen) komen de bij de ruïnes van de oude indianen. Het bijzondere aan deze opgraving is dat men er een ronde en een vierkanten Kiva naast elkaar vindt.

Het pad naar beneden is het eerste deel trappen om het laatste stukje door het bos weer over een asfaltpad te lopen. Bij terugkomst de handleiding weer ingeleverd en terug naar de camper voor het vervolg van de reis.

Voor de mensen die deze kant opgaan: rij een stukje om en trek twee uur uit voor deze wandeling het is echt een schitterende omgeving die veel te vaak overgeslagen of uit de planning gehaald wordt wegens tijdgebrek, ik vind dit echt een gemiste kans. De kosten (als men niet in het bezit is van de ATB pas zijn $ 3,00 p/p.

We rijden verder over de NM-53 en komen door Zuni Valley waar we onder andere door het stadje Zuni komen wat hier opvalt is dat alles er zeer verzorgd uitziet, goed onderhouden huizen en auto’s, dat is iets wat men in andere indianen reservaten wel anders ziet, dit is een trots volk en met recht, ook een zeer vriendelijk volk trouwens we hebben het nog niet vaak gezien dat men zwaaien als we langsreden, hier wordt verschillende keren de hand naar ons opgestoken.

Ons volgende park is Petrified Forest NP, daar zijn we in 2005 op verschillende plaatsen weg geregend dus gaan we nu in de herkansing. De Painted Desert Inn werd toen gerenoveerd en inmiddels klaar vroeger was het een rustpunt voor de reizigers over (de oude) Route 66  nu is het een Historic Landmark net voor men het viaduct over de I-40 overgaat heeft men een nieuw viewpoint gemaakt wat gewijd is aan die oude Route 66, er staat een oude roestige Ford en er staat een uitleg waarmee men de oude weg uit het landschap kan halen, een leuk stukje recente geschiedenis.

Volgende stop is Crystal Forest waar we nu een mooi zonnetje hebben, veel foto’s gemaakt op de trail waar het wel wat fris was door een stevige wind, maar daar zijn we deze reis wel aan gewend geraakt we hebben bijna elke dag veel wind zal wel aan het jaargetijde liggen. Bij de zuid uitgang worden we (net als vorige keer) door de vrouwelijke ranger doorgewuifd zonder controle of we de camper niet vol met stenen bomen hebben.

We hadden gister al besloten om in Holbrook in plaats van Flagstaff te overnachten, de (nacht) temperatuur is daar net wat hoger en omdat het weekend is lopen we het risico dat de (kleine) campground die we in Flagstaff hadden uitgezocht al vol is het is tenslotte 1,5 á 2 uur verder. Omdat we willen wassen een plekje dicht bij de laundry gevraagd, dat kon, en hoe we kunnen de was vanuit de camper bijna zo in de wasmachine gooien.

Vandaag gereden: 152,4 mile.

Campground: A-OK RV Park, kosten $ 27,28 met $ 4,00 Good-Sam korting, full hook-up en Wifi, deze campground was vorig jaar onze eerste overnachting.

Net als gister stond op de uitdraai van de creditcard betaling de prijs in € er ook op de dame aan de balie schrok van de waarde van de $ tegenover de € $27,28 = €18,06

 

Dag 21 zondag 27 april 2008 Holbrook / Sunset Crater Volcano & Wupatki NM

 

Vanmorgen was het voor de tweede dag fris bij het opstaan, na het ontbijt en de gebruikelijke klusjes eerst naar de stad aan de andere kant van de I-40 gereden om te tanken daar was het zo’n $ 0,20 per gallon goedkoper dan aan de noordkant van de I-40 vervolgens de I-40 west op richting Flagstaff en toen konden we treinen tellen. Voor de mensen die in Holbrook in een van de Tipi’s willen gaan slapen we telden er 5 in 1 uur als dat ’s nachts ook zo is hoop ik dat jullie met weinig slaap toe kunnen, de tipi’s liggen langs de spoorbaan en dicht bij een overweg.

Net voor Flagstaff de US-89 noord op en naar Sunset Crater Volcano NM gereden, in het visitorcenter wat informatie en een parkkaart gehaald, de kaart is ook voor Wupatki NM en ook de toegangsprijs is voor beide parken (gratis met ATB-pas). De NF-545 gaat door beide parken en begin en eindigt op de US-89. In Sunset Crater Volcano kan men een aantal viewpoint bezoeken en een paar (korte) trails lopen, zicht in de krater heeft men nergens en het beklimmen van de krater is verboden, wel mag men naar de rand van Lenox Crater lopen maar die is een heel stuk kleiner.

Op het gemak alle viewpoint bekeken en een korte trial gelopen, vervolgens door naar Wupatki NM waarbij men op het tussen liggende stuk weg nog zicht heeft op een deel van Painted Desert, doordat het erg nevelig is valt het zicht hierop tegen.

In Wupatki NM een paar van de oude Pueblo’s bekeken, het was (in beide parken) erg druk je kon merken dat het zondag was, foto’s maken van de oude gebouwen zonder mensen er op is dan ook niet eenvoudig. In het park ook de lunch gebruikt en vervolgens richting Flagstaff gereden waar we nog een paar winkels bezocht hebben om scrapspullen te zoeken.

Vervolgens via de US-89A zuid richting Sedona, bij de Oak Creek Canyon overlook nog een stop gemaakt ook hier weer veel mensen.

                          

 

Gelijk na deze overlook begint de afdaling naar de bodem van de canyon dit gaat met een aantal scherpe SSS-bochten waarbij dan ook nog midden in een van de bochten een auto stil stond omdat er van chauffeur gewisseld moest worden ( moeders durfde niet meer verder rijden denk ik) maar gaan dan aan de kant staan er was ruimte genoeg om daar te parkeren. Ook in de canyon was het erg druk met verkeer en bijna alle parkeerplekjes waren vol ook bij Slide Rock SP was het erg druk terwijl het toch al tegen 5 uur was.

De rotsen worden roder dus we naderen Sedona daar was zo te zien geen parkeerplek meer te vinden en kwamen we in een (kleine) file terecht van huiswaarts kerende mensen, gelukkig sloegen de meeste al naar de 179 die naar de I-17 gaat zodat de drukte vlug over was. Doorgereden naar Cottonwood en daar nog even de voorraden aangevuld en naar Dead Horse Ranch SP gereden waar we willen overnachten.

De laatste keer dan we hier waren was in 2001 wat ons opviel is dat zowel Sedona als Cottonwood enorm zijn uitgebreid, in Cottonwood was vorige keer 1 supermarkt en wat kleiner winkels nu zitten alle grote jongens zoals Home Depot, Wal*mart, Safeway en nog veel meer hier.

Vandaag gereden: 226,3 mile.

Getankt: 28,704 gallon á $ 3,449

Campground: Dead Horse Ranch SP, kosten $ 19,00 met stroom en water, dumpstation is aanwezig, plaats zonder stroom en water kost $ 12,00

 

Dag 22 maandag 28 april 2008 Sedona en omgeving

 

Vanmorgen op het gemak gestart, we moeten niet zo ver rijden vandaag dus doen we het rustig aan het is al lekker buiten dus zit Annie een poosje te lezen terwijl ik een praatje maak met onze overbuurman en daarbij nog wat tips krijg voor de komende dagen, het voordeel van kamperen is toch dat je veel gemakkelijker contact maakt met andere mensen.

We vertrekken richting Sedona en brengen eerst een bezoek aan Red Rock SP, dit is een dagrecreatie park met picknick mogelijkheden en een aantal met elkaar verbonden korte trails waar we er een paar van willen doen. We zijn er twee en een half uur mee zoet en genieten van de schitterende omgeving. Ook vinden we enorm veel cactussen, de Prickly Pear en Hedshog cactussen staan vol in de knoppen en waarschijnlijk staan de Hedshog volgend weekend volop in bloei, nu vinden we er een paar met 1 of 2 bloemen open maar er staan er duizenden met 5 tot 20 knoppen per plant. De Prickly Pear heeft ook veel knoppen maar die zijn nog niet zo ver ontwikkeld, er is nog geen kleur zichtbaar dus kan dat nog wel 14 dagen duren voor ze open komen, de mensen hier gaan dus een paar mooie weken tegemoet.

Aan wildlife zien we behalve wat hummingbirds bij een suikerwaterbakje een aantal redelijk grote lizzerds waarvan er een paar staan te seinen (een op en neer gaande beweging maken zodat de gekleurde borst zichtbaar wordt) daarmee proberen ze een vrouwtje te lokken maar stellen ze zich ook zichtbaar op voor roofdieren een risicovolle onderneming dus.

    

Na de wandeling in het park de lunch gebruikt en daarna naar Sedona gereden, na enig zoeken een plekje gevonden waar we de camper kwijt konden , wat wonder wel dichtbij lukte en via een van de voetgangers paden naar Mainstreet (US-89A) gelopen waar we op het gemak de winkels bekeken hebben. Zoals in veel toeristenplaatsen veel van hetzelfde maar schijnbaar allemaal genoeg omzet om te bestaan. Er staan in het winkelgebied een aantal erg mooie beelden waaraan men kan zien dat het een welvarende stad is, het was op de maandag trouwens lekker rustig, Als ik het vergelijk met het volk wat hier gister allemaal liep denk ik dat we nooit een parkeerplek gevonden hadden.

                   

                                      

Moe en de voeten zeer van het wandelen maar vooral van het slenteren zijn we op het gemakje terug gereden naar de campground, al bij al een mooie en toch ook lekker rustige dag.

De campground is een onderdeel van Dead Horse Ranch SP , een State Park met de mogelijkheid om te vissen in drie grote Lagoons, verder zijn er een aantal trails om een hike te doen en kan men er paard rijden, er is een speciale campground met 23 plekken voor de paarden liefhebbers met stalling, de andere campgrounds hebben 45 stroom en water plekken en 82 plekken zonder voorzieningen, ook 8 cabins zijn er te huur en er is volop ruimte voor dagrecreatie.

Vandaag gereden: 54 mile.

Campground: Dead Horse Ranch SP, kosten $ 19,00 met stroom en water, dumpstation is aanwezig, plaats zonder stroom en water kost $ 12,00

 

Dag 23 dinsdag 29 april 2008 Cottonwood / Montezuma Well+Castle NM /Prescott

 

We gaan vandaag  eerst naar drie kleine NM’s bezoeken, we beginnen bij Montezuma Well hier kan men een meertje bekijken wat gevoed wordt door ondergrondse bronnen die 78 graden warm water naar boven brengen, het meertje heeft 1 ondergrondse uitgang die 60 meter verder weer boven de grond komt en vandaar uit door de indianen van de Sinagua stam via met klei dicht gesmeerde irrigatie kanalen naar hun akkers gebracht werdt. Van deze indianen zijn verschillende cliff dwellings in de wanden van het meer te zien, een paar 1 kamer dwellings zijn van dichtbij te bekijken als men afdaalt in de krater van het meer, deze krater is ontstaan door het instorten van een vroeger ondergrondse grot. Ook het uitstroompunt en het irrigatie kanaal kan men van dichtbij bekijken. Vlak bij de ingang is een tegen de weersinvloeden overdekte Pithouse ruïne van de Hohokam stam die hier eerst woonden maar nog geen irrigatie techniek kenden. Gratis park met goed verzorgde betonpaden en een paar trappen, de trail is 0,3 mile lang.

Volgende stop Motezuma Castle een grote cliff dwelling hoog in de bergwand en alleen vanaf de vallei vloer te bekijken deze vijf verdiepingen en  20 kamers tellende dwelling is waarschijnlijk door maximaal zo’n 100 personen bewoond geweest, de door de vallei stromende Beaver Creek was een vaste watervoorziening voor deze mensen. Er is nog een tweede dwelling op valleivloer hoogte maar daar is behalve een paar stukje muur niets meer van over. Aan de rommel (dood blad en takken) die in de struiken hing kon men zien dat de nu rustig kabbelende Beaver Creek ook erg wild en vol met water kan staan. Ook hier loopt weer een keurig betonpad van 0,3 mile langs alle interessante punten, de intree is $ 5,00 per persoon van 16 jaar en ouder als men geen ATBpas heeft, let even op als men ook Tuzigoot NM wil bezoeken op dezelfde dag is een combiepas mogelijk voor $ 8,00 per persoon.

Ons laatste park voor vandaag is Tuzigoot NM, dit ligt tussen Cottonwood en Clarkdale, hier vindt met de overblijfselen  van een oude Pueblo die tussen 1125 en 1400 gebouwd is op een bergkam in de Verde Valley ook weer door de Sinagua stam. Deze pueblo was twee verdiepingen hoog en telde op de begane grond 77 kamers ondanks dat waren er bijna geen deuren omdat de ingangen veelal in het dak gemaakt werden. Toen we vanuit het visitorcenter naar het begin van de trail liepen schoot er een dunne bijna twee meter lange slang dwars over het pad, mogelijk heb ik nog een stuk(je) staart op de foto want het die was echt watervlug en zo verdwenen, welke soort het was weet ik niet geen ratelslang in ieder geval. Ook hier ligt weer een mooi betonpad van alweer 0,3 mile lang. Men loopt om de pueblo heen en kan er op 1 plaats in waarbij er 1 kamer volledig herbouwd is en men ook op het dak kan komen via een normale trap overigens er staan geen houten ladders zoals de indianen gebruikte.

Aan de ander kant van het visitorcenter is nog een 0,3 mile lang betonpad ( ik verzin het niet de afstanden staan op de borden aan het begin van elk pad) dit pad loopt naar de oude loop van de Verde River waar de indianen hun water haalden, de rivierloop is nu anders en wat over is gebleven zijn een paar kleine meertjes en daartussen een soort moerasland wat weer allerlei vogels aantrekt, op deze trail komen we een mooi gekleurde hagedissoort tegen die ook nog bereid is om even te poseren voor de foto.

Hierna de US-89A weer opgezocht en via Clarkdale naar Jerome  gereden redelijke weg die wel behoorlijk klimt het leuke stuk begint net voor Jerome waar het weer  switchbacks worden die in het stadje soms wel erg smal zijn maar goed te doen, door het stadje heen blijft de weg met scherpe switchbacks naar boven gaan waarbij er helaas erg weinig stopplaatsen zijn om foto’s te maken en dat terwijl we volop in bloei staande Hedshog en Clarett Cup cactussen zien. Ook de afdaling bestaat voor een flink stuk uit scherpe switchbacks dus wordt voor de zekerheid een tandje terug geschakeld zodat de motor het meeste remwerk doet. Eenmaal in Prescott Valley wordt de weg vlakker en kan/mag de snelheid weer omhoog.

Van de US-89A gaan we naar de US-89 en komen ineens tussen schitterende rotsen te rijden het begin van de Granite Dells. De campground is vlug gevonden al denk T-T dat hij ergens anders ligt. De campground bestaat uit twee gedeeltes en we krijgen een plaatsje in het Upper Park waarbij we tussen die schitterende rotsen komen te staan. Na de camper op de voorzieningen te hebben aangesloten even wat drinken en dan met het fototoestel even de omgeving verkennen, een korte wandeling tussen en over de rotsen gemaakt en daarbij behalve mooie rotsen ook nog de eerder genoemde Clarett Cup cactus in bloei gevonden.

Vandaag gereden: 103 mile.

Getankt: Cottonwood, 37,03 gallon á $ 3,359 in Cottonwood kon men ook voor $ 3,609 tanken even opletten loont dus nog.

Campground: Point of Rocks Campground, $ 23,92 met 10% Good-Sam korting en full hook-up geen Wifi.

 

Dag 24 woensdag 30 april 2008 Prescott / Seligman / Oatman / Needles

 

Koninginnedag, maar daar is hier niets van te merken. We zijn vanmorgen eerst naar Watson Lake gereden, daar kan men die mooie rotsen ook in het water bewonderen. Er was op dit tijdstip nog niemand in het park zodat het heel rustig was we hebben er ongeveer een half uur doorgebracht om foto’s te maken daarna nog geprobeerd om hetzelfde te doen bij Willow Creek Reservior maar daar konden we op de plaats waar de rotsen waren niet bij het meer komen wel aan de andere kant maar dat was alleen maar moerasland.

De US-89 weer opgezocht en op het gemak richting I-40 gereden en die vervolgens west genomen om er bij Seligman af te gaan. Daar was het erg druk doordat er net drie busladingen toeristen gelost waren, na een half uurtje moesten die weer instappen en krijgen we wat meer ruimte om foto’s te maken zonder hele horden Japanners voor de lens.

Vervolgens een boodschappenstop in Kingman daar ook gelijk de benzinetank vol gedaan zodat we hopelijk in California niet hoeven te tanken. Bij exit 44 van de I-409 af om onze kicks te gaan zoeken op Route 66.

 

Een schitterend stuk weg naar Oatman waarbij onderweg nog een aantal mooie cactussen gefotografeerd zijn, op I-40 hadden we al verschillende Beaver-tail cactussen vol in bloei zien staan maar die kwamen we nu helaas niet tegen ’s avonds bij de campground waren ze al uitgebloeid dus hopelijk lukt dat morgen in Mojave National Preserve,dat ligt wat hoger.

    

 

In Oatman een stop gemaakt waarbij er jammer genoeg geen ezels in de straat liepen, voor Oatman hadden we er al wel negen langs de weg gezien. Leuk plaatsje met mooie oude gevels waar helaas weer veel modern blik voor geparkeerd stond. Omdat de goudprijzen zo gestegen zijn is een van de mijnen die toegankelijk waren voor het publiek nu gesloten en is men weer begonnen met het delven van goud. Net buiten Oatman stond een ezelin met haar jong langs de kant van de weg, mamma had erge jeuk, want ze duwde een paal bijna uit de grond zo stond ze er tegenaan te schurken zelfs voor het jong had ze geen tijd die werd gelijk weggeduwd toen het wou drinken.

Doorgereden richting Needles en via de US-95 de Colorado River overgestoken om in California uit te komen dat zagen we niet alleen door de riv ier over testeken maar ook aan de benzine prijzen, was ik in Kingman nog $ 3,449 kwijt hier staat gelijk $ 4,299 op de pomp, even zoeken naar de campground T-T was de weg weer kwijt gelukkig R.W. niet, deze campground mag zich met recht Resort noemen het ziet er zeer verzorgt uit alle plekken zijn van elkaar gescheiden door hoge vol in bloei staande oleander struiken zodat men echt vrij zit, bij aankomst hoeft men de camper niet uit er komt gelijk een golfkarretje voor rijden die je naar je plek brengt en er voor zorgt dat je gelijk goed staat, daarna wordt er pas betaald wel cash of cheque, creditcard wordt niet geaccepteerd.

Vandaag gereden: 218,8 mile.

Getankt, Kingman AZ, 24,107 gallon á $ 3,449.

Campground: Desert View RV Resort, kosten $ 30,25 met full hook-up en een supersnelle Wifi verbinding.

 

Dag 25 donderdag 1 mei 2008 Needles / Mojave NP / Las Vegas

 

Vannacht was het ineens weer flink gaan waaien, ben er nog even uit geweest om de dakramen dicht te draaien daar stond de wind precies in en ze zouden door de kracht van de wind af kunnen breken. Ook nu staat een harde wind dus dat wordt net als gister weer flink mennen om op de weg te blijven, de snelheid wordt ook wat aangepast en we gaan op pad.

De eerste stop voor vandaag is het Hole in the Rock gedeelte van Mojave National Preserve, daar staat dus ook een harde wind en het is een steenkoud we blijven dan ook niet lang hangen hier, na een paar foto’s zoeken we de camper weer op en rijden verder wel jammer van de 40 mile die dit zijspoor koste maar dat is nu eenmaal het risico.

Terug op de I-40 de afslag naar de Kelbakerroad genomen met de bedoeling op de Kelso Sanddunes te bezoeken, hiervoor moeten we over een 4 mile lange dirtroad maar die licht er zo slecht bij dat we die maar overslaan. Onderweg nog een paar foto stops gemaakt en langs Cimaroad de lunch gebruikt.

    

 

Aan het eind van Cimaroad even een rondje over het terrein van de benzinepomp gemaakt, niet om te tanken maar omdat we nieuwsgierig waren naar de prijs en die stond niet meer op het grote bord. Het viel eigenlijk nog niet helemaal tegen $ 4,719 we hadden verwacht dat hij bij deze pomp we boven de $5,00 zou zitten. De I-15 noord op en dan begint de lange klim en daarna afdaling naar Nevada, onze 15^de en laatste staat van deze reis. Net voorbij Primm zien we de eerste veranderring alweer, het casino in de vorm van een radarboot is gesloopt het is nu een grote zandvlakte of er iets nieuws voor komt konden we nergens vinden.

Voor Las Vegas al van de I-15 afgegaan en even een stop gemaakt bij Campingworld en daar een nieuw glaasje voor het kapotte zijlicht gekocht zodat we de camper heel in kunnen leveren op een aantal mankementen na maar daarover later meer. Campingworld ligt (naast El-Monte RV) aan South Las Vegas BLVD dus aan het verlengde van ”De Strip” dus besluiten we gelijk maar een stukje mee te pakken tot aan Flamingo, dan kunnen we over Flamingo rechtstreeks naar Sam’s rijden, fout natuurlijk het was weer superdruk en meer stilstaan dan rijden.

Toen we bij New York, New York redden kwamen ere en sms van Marjan dat zij al op Sam’s stonden en twee plekken hadden vastgelegd, even gebeld en gezegd waar wij zaten en dat het door de drukte nog even zou duren, eenmaal aangekomen eerst de plaats definitief gemaakt bij de receptie en de camper op zijn plaats gezet. Daarna eerst bijpraten over de laatste dagen en eten, ’s avonds nog even naar het casino gelopen en daar rondgekeken.

Vandaag gereden: 230,5 mile.

Campground: Sam’s Town RV Park, kosten $ 23,38 met 10% Good-Sam korting, full hook-up en (betaalde) Wifi.

 

Dag 26 vrijdag 2 mei 2008 Red Rock Canyon NCA

 

Vanmorgen kunnen we rustig starten, we kunnen om 10:00 uur de auto ophalen. Met de camper van Jan en Marjan naar het verhuurstation gereden daar waren we rond 9:20, er is weinig parkeergelegenheid daar dus de camper maar even op de parking voor het personeel gezet. Binnen stond er een flinke rij voor de Hertz balie maar gelukkig waren er behoorlijk wat medewerkers om te helpen dus waren we binnen 20 minuten klaar. De vriendelijke dame vroeg of we er bezwaar tegen hadden dat we een Chevrolet Trailblazer  meekregen in plaats van de bestelde Ford Taurus dus wij met een effen gezicht “ach, als u niet anders heeft kan dat wel” mooi gratis upgrade die gelijk het eventuele koffer vervoer probleem op de laatste dag oplost, hier passen we wel allemaal in dus geen taxi naar het vliegveld meer nodig.

De camper van Jan en Marjan weer op zijn plaats en even langs de tegenover Sam’s gelegen Wal*mart om een koelbox voor de komende dagen. Daarna doorgereden naar Red Rock Canyon NCA, dit park kennen we alle vier wij hebben er al een paar hikes gedaan, Jan en Marjan kennen alleen de 13 mile lange scenicroad die er door loopt. Eerst naar het visitorcenter voor wat achtergrond informatie en daar even bij de deserttortoise habitat bekeken maar die beesten waren of nog in winterslaap of bij de buren om de koffie, wij hebben ze in ieder geval niet gezien.

Op het gemak een aantal viewpoints bekeken en bij één daarvan de lunch gebruikt, we vinden flink wat cactussen en bloei maar ook nog genoeg die nog moeten beginnen ook de wildflower staat op verschillende plaatsen zeer uitbundig te bloeien. Een paar stukken park zijn wat minder mooi door een aantal wildfires die hier gewoed hebben, werkelijk alles is weg gebrand, Yucca’s, struiken, cactussen, de wildflower begint al wat terug te komen en hier en daar komt aarzelend een stuikje en een enkele cactus te voorschijn maar  het zal nog een flink aantal jaren duren voor deze sporen zijn uitgewist. De verbrande stukken zijn trouwens helemaal afgezet met draadwerk om het publiek er uit te houden, betreding betekend dat de korst die op de grond ziet vertrapt wordt waardoor er een (versnelde) erosie kan plaats vinden waardoor er geen plantengroei meer mogelijk is.

 

Bij de Sandstone Quarry overlook hebben we een flink gedeelte van de Calico Tanks Trail gedaan waarbij ik Marjan wat plantkunde lessen op het gebied van cactussen en ander woestijn begroeiing heb kunnen geven, na de eerste driehonderd meter lopen kom je bijna geen mens meer tegen terwijl het toch erg druk was in het park (met de camper hadden we waarschijnlijk niet overal een parkeerplekje kunnen vinden). Een paar uur in heerlijke temperaturen gewandeld en daarna de andere viewpoints bekeken waarbij we hier en daar nog een klein stukje gelopen hebben.

Helaas geen ezels gezien vandaag dus moeten we het doen met die enkele lizzard en wat vogels. Weer terug gereden naar de campground en daar eerst een verfrissende douche genomen voordat we aan het Seafood-buffet konden aanschuiven, daar heerlijk en natuurlijk te veel gegeten.

Vandaag gereden: 82 mile met de trailblazer de camper is niet van zijn plaats geweest.

Campground: Sam’s Town RV Park, kosten $ 23,38 met 10% Good-Sam korting, full hook-up en (betaalde) Wifi.

 

Dag 27 zaterdag 3 mei 2008 shopdag in Las Vegas.

 

Vandaag staat de dag in het teken van geld uitgeven, shoppen dus. We zijn pas om 8:00 uur uit bed gekomen en hebben daarna op het gemak van het ontbijt genoten, de winkels zijn toch pas om 10:00 uur open dus haasten heeft geen zin. Marjan had donderdagmiddag van de dame aan de incheckbalie nog een tip voor een mooie grote mall gekregen dus daar zijn we eerst naar toe gereden. Daarna in een andere mall lekker gegeten en een bezoekje aan Fry’s Electronics gebracht en wat spullen gekocht daarna  nogmaals naar de eerste mall gereden omdat een aantal spullen daar goedkoper waren dan bij Fry’s. Naast de winkel waar we de spullen wilden halen zat een Starbucks dus hebben we daar nog even een Frappo gescoord. Vervolgens terug naar de campground om te eten en een paar wassen te draaien, de kasten raken leeg en we hebben nog een aantal dagen dus moet er een en ander gewassen worden.

’s Avonds konden we de Hummer ophalen dus samen met Jan in de Trailblazer weer naar Hertz gereden en daar een spierwitte Hummer met een Texas plaat meegekregen.  Deze auto is een van de paradepaardjes van de verhuurder dus staat hij op een A-1 lokatie in de garage, zodra men de garage inloopt staat hij al te blinken, letterlijk want zelfs de banden zijn bewerkt om ze te laten glimmen.

 

Daarna nog een stuk van de strip gedaan met de Hummer en een paar shows van de fonteinen bij Bellagio bekeken, daarvoor hadden we de Hummer in de parkeergarage van Bill’s Gambling club gezet, dat paste precies de antenne raakte de hoogtebalk meer de auto had drie centimeter over. Daarna terug naar de campground en nog vlug even onder de douche en naar bed, morgen moeten we vroeg op. Voor de mensen die binnenkort naar Las Vegas gaan de strip ten noorden van Fasion World kan je overslaan het is een grote bouwput waar niet te beleven is The Frontier en Stardust liggen plat en daar wordt nu nieuw gebouwd ook de vulkaan bij de Mirage wordt verbouwd en is buiten werking.

Vandaag gereden: Trailblazer 70 mile, Hummer 37 mile.

Campground: Sam’s Town RV Park, kosten $ 23,38 met 10% Good-Sam korting, full hook-up en (betaalde) Wifi.

 

Dag 28 zondag 4 mei 2008 Little Finland

 

Vanmorgen vroeg opgestaan want we hebben een flinke rit te doen. Om 7:40 rijden we van de campground weg en gaan op weg naar Little Finland. Het eerste stuk neem ik voor mijn rekening, bij een fotostop net als het asfaltstuk overgaat in gravelroad zeg ik tegen Annie rij jij maar een stuk, die vind het na een paar honderd meter zo leuk dat ze in een ruk doorrijdt tot aan de eenzame palmboon die Little Finland markeert.

We zagen een stuk voordat we daar aankwamen een auto staan en zien op het laatste stuk voetsporen, er blijken twee mensen in L.F. te lopen (Fotografen) die het laatste stuk niet aandurfden. Om 11:30 staan we bij de palmboom, schoenen aan rugtas om en het gebied in, we lopen naar het midden deel en zo langzaam aan naar het achterste gedeelte. We vallen net als vorig jaar van de ene in de andere verbazing, wat is het toch een prachtig en mysterieus gebied.

 

De lunch hebben we in de rugzakken dus wordt er een schaduw plekje opgezocht om te eten waarna we weer verder op pad gaan naar de volgende mooie formaties. Rond 15:15 waren we weer bij de auto dus hebben we bijna vier uur rondgelopen foto’s gemaakt en ons verbaast, de fotografen (man en vrouw) zijn we maar één keer tegen gekomen dus last van elkaar hebben we niet gehad.

De terugweg werd aanvaard met Marjan achter het stuur die het eerst eng vond maar al heel vlug de smaak te pakken had en de paar meter die ze wilde doen werden al vlug een paar mile waarna Jan het stuur overnam en ons terug naar de campground heeft gebracht.

Na het eten was het tijd om afscheid te nemen van de Hummer en hebben Jan en ik hem terug gebracht na eerst nog even de tank te hebben gevuld, de dame die de auto in ontvangst nam vroeg of er behalve dat hij erg vuil was nog iets mankeerde aan de auto, nee dus. Dat hij zo vuil was kwam voor een deel door het spul wat ze op de banden spuiten om ze te laten blinken, dit wordt ook op de reserveband aan de achtekant gespoten maar wel zo ruim dat de achterruit er ook flink onder zit, omdat dat spul nogal plakkerig is blijft er veel stof in zitten. Bij terugkomst op de campground was het koffietijd en daarna onder de douche om al het stof kwijt te raken.  

Vandaag gereden: Trailblazer 12 mile, Hummer 248 mile.

Getankt: Hummer 22,68 gallon á $ 3,599, de Hummer heeft 12,56 mile op 1 gallon gereden.

Campground: Sam’s Town RV Park, kosten $ 23,38 met 10% Good-Sam korting, full hook-up en (betaalde) Wifi.

 

Dag 26 maandag 5 mei 2008 Mount Charleston & Shoppen

 

Bijna aan het eind van deze vakantie staat voor vandaag staat een bezoek aan Mount Charleston op het programma, het wordt ook de laatste trip met de camper, voor de inwoners van Las Vegas is Mount Charleston ’s winters het dichtbij gelegen skigebied en ’s zomers is het een schitterend hike en kampeer gebied wat nog wat verkoeling kan bieden tijdens de hete zomerdagen.

Wij zitten er dus een beetje tussen in, hoewel er nog behoorlijk wat sneeuw ligt op verschillende plaatsen zijn de skipistes al wel sneeuwvrij, voor het kampeerseizoen is het nog aan de vroege kant maar ondanks dat zien we toch al verschillende campers op de campgrounds staan, in chalets die men kan huren zijn ze volop bezig om ze seizoenklaar te maken, verder is de berg tijdens ons bezoek redelijk uitgestorven.

Een bezoek aan het visitorcenter leert ons dat de meeste trails erg lang zijn (verschillende zijn voor meerdaagse hikes) en ook dat er door ijsvorming op de trails er nog veel gesloten zijn, de enige redelijk qua afstand voor ons is ook nog gesloten, de enige die open is blijkt een soort nature trail te zijn waar dus uitleg middels bordjes wordt gegeven over de omgeving en planten die er groeien.

We beperken ons dus tot de viewpoints en hun korte loopje om er te komen zo krijgen we toch een aardig beeld van deze omgeving, het is boven nog best fris zo in korte broek en t-shirt voor een hike hadden we toch eerst wel om moeten kleden, jammer dat door het vele fijne stof/zand wat in de lucht zit de vergezichten richting de beneden gelegen desert vertroebelt wordt een flinke regenbui zou hier uitkomst bieden.

Op de terugweg kunnen we eenmaal een flink stuk gezakt nog een aantal mooie cactussen fotograferen ook een veld met schitterend bloeiende Indian Paintbrush komen we nog tegen, die bloeien dit jaar trouwens met veel rodere kleuren dan andere jaren toen ging het meer richting oranje.

    

Via de I-15 naar de zuidkant van Las Vegas gereden waar we nog een paar uur in het Las Vegas Outlet Center hebben doorgebracht, vervolgens naar de campground gereden en de camper nog afgetankt, ’s avonds was het poets en inpak tijd want morgenochtend moeten we de campers inleveren.

Vandaag gereden: 136 mile.

Getankt: Las Vegas, 27.817 gallon á $ 3.559 en 20.297 gallon á $ 3.579

Campground: Sam’s Town RV Park, kosten $ 23,38 met 10% Good-Sam korting, full hook-up en (betaalde) Wifi.

 

Dag 30 dinsdag 6 mei 2008 Las Vegas

 

Vandaag is onze laatste volle dag in Amerika, we beginnen op het gemak met een ontbijtje de koffers en tassen zijn gisteravond al grotendeels ingepakt dus dat is nu zo klaar, we stoppen gelijk alle bagage in de trailblazer wat met wat pas en meetwerk lukt, daarna de laatste schoonmaakwerken aan de campers zoals de vuilwatertanks legen waarbij wij ook altijd de gewoonte hebben om die nog even te spoelen zodat ook de laatste restjes er uit zijn. Omdat we eigenvervoer hebben hoeven we de campers pas om 11:00 uur in te leveren, wil men met de shuttlebus van Road-Bear dan moet men voor 10:30 inleveren.

Tegen 10:30 rijden we naar het verhuurstation waar we dan ook de laatste zijn die nog een camper in komen leveren. Op het gemak met een medewerker van de verhuurder de camper langs en doorgelopen, vooral aan de binnenkant waren we nog wel even bezig er waren nogal wat kleine gebreken en tekortkomingen en die moeste natuurlijk allemaal opgeschreven worden zodat die gemaakt konden worden voordat er weer iemand mee weg kon. Na ook de financiële zaken te hebben afgehandeld, LP-gas generator uren en extra mijlen gingen we rond 11:30 op weg naar ons hotel voor de laatste nacht.

We hadden gisteravond via internet twee kamers geboekt bij Hooters Hotel en Casino, deze ligt aan Tropicana Ave. op loopafstand van de Strip, daar aangekomen waren de kamers al beschikbaar dus de spullen die we nog nodig hebben uit de auto gehaald en op de kamers gebracht en ons een beetje opgefrist.

                                    

Rond 13:00 zijn we naar de Strip gelopen waar we verschillende casino’s bekeken hebben en rond 20:00 waren we weer (met versleten voeten) terug in het hotel waar we eerst de voeten even verfrist hebben om nog een hapje te gaan eten. Rond 23:00 ging het licht uit.

Vandaag gereden: 0.9 mile met de camper, trailblazer ???

Campground: geen Hooters Hotel&Casino

 

Dag 31 woensdag 7 mei 2008 Las Vegas / Chicago / Amsterdam

 

Rond 07:00 wordt er op de deur geklopt, Jan, of we al klaar zijn, niet dus we liggen nog in bed, waarschijnlijk de wekker niet gezet of in het onderbewustzijn uitgezet. Vlug uit bed, even een kattenwasje (voordeel van ’s avonds douchen) en naar beneden. Onderweg naar de auto nog vlug een beker koffie gescoord en op weg naar de autoverhuur terminal waar alle verhuurders onder 1 dak zitten met een gezamenlijke shuttlebus. Daar gaat alles zeer vlot, auto neerzetten (wel bij de goede verhuurder) bonnetje ontvangen, koffers uitladen en naar de wachtende shuttlebus waar een zeer kordate dame de koffers aanpakt en in de rekken zet, wel vraagt ze of we er soms een lijk in hebben zitten omdat ze zo zwaar zijn, nee alleen vuile was J

Bij de terminal worden de koffers weer door de dame uitgeladen en worden we zeer vriendelijk bedankt voor de ruime tip, iets wat we helaas veel mensen niet zien doen. In de terminal worden we door een medewerkster van United naar de elektronische incheck computers gestuurd waar we zelf onze boardingcard kunnen printen zodoende ontlopen we een hele lange rij met mensen die nog meteen papieren ticket moeten inchecken. Ook de security gaat heel vlot zodat we ruim de tijd hebben om nog een ontbijt te nemen wat ook wel nodig is want op de eerste vlucht krijgen we behalve een beker drinken niets.

Het vliegtuig wordt op tijd van de slurf weggeduwd mar moet dan nog even wachten om naar de startbaan te mogen, iets wat Marjan de kriebels geeft want zo begon het vorig jaar ook, deze keer mogen we wel weg en wordt door de piloot gelijk al aangegeven dat het een bumpy vlucht zal worden door het slechte weer wat hier en daar onderweg zit, ondanks dat slechte weer houden we toch heel de vlucht zicht op de grond wat de vlucht alleen  maar mooier maakt. Aangekomen bij Chicago worden we in eerste instantie in een wachtrij gezet zodat we wat rond cirkelen  voordat we mogen landen. Tijdens dit cirkelen hebben we wat meer turbulentie zodat je hier en daar wat oe en ah kreetjes hoort maar we maken toch een perfecte landing.

Even van terminal wisselen en drie kartier later konden we gaan boarden voor de vlucht naar Amsterdam, zo te horen zaten er voornamelijk Nederlanders op deze vlucht, ik heb tenminste weinig Engels horen praten behalve dan door het cabinepersoneel. Het eten op deze vlucht was slecht, verbrand, niet warm, en de boter volledig gesmolten, het ontbijt werd veel te laat uitgedeeld en dus kwamen ze al vlug alles weer ophalen omdat we gingen landen. Je kan merken dat de airlines het moeilijk hebben er wordt flink op het personeel bezuinigd, waar er vroeger een man/vrouw of 8 in economie liepen moeten ze het nu met 4 doen, dat heeft natuurlijk gevolgen voor de serves die geboden wordt.

Om 9:00 uur raakten de wielen Nederlandse bodem en om 9:15 kon het lange wachten aan de bagageband beginnen, de eerste koffer die op de band verscheen was er 1 van Jan en Marjan maar daarna ging het minder vlot, de laatste tas van Jan en Marjan was ook een van de laatste die op de band kwam zodat we ruim een uur kwijt waren voordat alles compleet was. Ook het feit dat ze op schiphol tegenwoordig 3 vluchten op 1 band gooien helpt hier niet aan want je staat al vlug met 4 á 5 honderd man/vrouw op je koffers te wachten. De douane was een makkie, er stond geen mens, we hadden al gezien dat de bagageband naast de onze waarschijnlijk een risicovlucht was want die was rondom afgezet met geel waarschuwingstape en daar wemelde het van de douane en politie waarbij er zelfs een aantal met geweer stonden.

Na afscheid te hebben genomen van Jan en Marjan zijn we naar de vertrek terminal 3 gelopen en daar naar buiten gegaan daar even met Paula gebeld die was inmiddels al bij terminal 2 dus stond ze even later voor onze neus, alle spullen ingeladen en naar Zaandam gereden waar onze auto bij Paula en Jos voor de deur heeft gestaan tijdens onze reis, koffers overgeladen in onze eigen auto en bij Paula nog een lekker bakje koffie gedaan en een deel van onze avonturen verteld.

Tegen 12:00 uur zijn we dan richting Zeeland vertrokken war we rond 14:15 weer onze eigen oprit opdraaide en gelijk begroet werden door drie katten die wel eens lekker over de kop gekroeld wilden worden. ’s Middags de planten in en buiten de kas water gegeven, door het koele weer stonden veel cactussen net in bloei wat weer een mooi gezicht is. Om 22:00 ging het licht dan toch echt uit.

Totaal gereden met de camper 5017 mile waarvoor we 561.467 gallon brandstof nodig hadden dat is dus  8.935521mile op 1 gallon, gemiddeld waren we $ 3,439 per gallon kwijt.

Alles bij elkaar met alle voertuigen komen we aan een kleine 5700 mile deze reis.

 

Dit was een camper van fabriek naar verhuurstation breng reis dus wil ik nog even wat puntjes hierover noteren.

Zoals verwacht gingen er een aantal dingen kapot (het is nieuw en nog niet op de weg geweest dus dat kan zeker gebeuren maar een aantal mankementen zouden toch niet moeten kunnen naar ons idee.

      Campergedeelte:

• Raam boven bank en in slaapkamer ging van slot en liep open tijdens het rijden.
• De tafel in de dinette was erg wankel en veel te hoog, kleine kinderen kunnen er niet aan eten.
• In de bank van de dinette zaten een aantal schroeven die niet weggewerkt cq vergenoeg ingedraaid  waren, dat zou verwondingen kunnen geven.
• In het plafond van de slaapkamer zat een scheur en in 1 van de wanden een beschadiging doordat er iets tegenaan gevallen was.
• 2 van de 3 nachtjaloeziën in de slaapkamer vielen steeds dicht.
• De aluminium jaloezie in de keuken was alleen met geweld omhoog te krijgen.
• De hordeur moest met een grote klap in het slot getrokken worden.
• Een van de kastdeuren boven de keuken ging in (bijna) elke bocht open.
• De douchedeur viel er al na 200 mile uit, de schroeven waren gewoon afgebroken.
• De rubbers van het gasstel waren gescheurd waardoor het erg rammelde.
• Het bed was veel te zacht en veel te hoog.
• De (schoon) waterslang lekte op iedere campground.
•  De airco was niet berekend op de grote van de camper, na 4 uur was het nog niet voldoende afgekoeld.
• Aan de buitenkant zat het (schoon)water inlaatpunt recht boven het elektrische aansluitpunt, met een lekkende slang niet echt een veilige situatie.
• Verder ontbraken een drukregelaar voor het water die men kan gebruiken als de campground een hoge waterdruk heeft waardoor de waterleidingen in de camper kunnen beschadigen, een 20 naar 30 amp verloopstekker die men soms op oudere campgrounds nodig heeft, een waterpasje om de camper een beetje vlak te kunnen zetten zodat men niet met het hoofd naar beneden slaapt en is ook beter voor de koelkast, een wc borstel om de restanten van de bruine beer weg te poetsen en een dweilstok zodat men niet op de knieën moet dweilen.
• Het aantal stopcontacten is te weinig, zeker in het woongedeelte.
• Voor twee personen was het genoeg maar als men met acht man is (dat kan volgens de verhuurder) is de kastruimte binnen veel te weinig.
• Naar ons idee en de medewerker van Road-Bear bevestigde dit was de camper zeer slecht afgewerkt en nagekeken.
• Het auto gedeelte (Ford):
• De cruise control werkte niet goed, men verloor 5 tot 7 mile aan snelheid voor hij bijsprong en tijdens het dalen remde hij onvoldoende op de motor.
• De twee elektra aansluitingen (voor o.a Tom-Tom) zaten zodanig dat de chauffeur ze raakte als de versnelling werd ingeschakeld (stuurpook)
• Het plastic om de vloerbedekking te beschermen laat gemakkelijk los en bleef dan onder de schoenen plakken wat voor de bestuurder gevaarlijk kan zijn.
•  De veiligheidsgordel aan de bestuurders kant rolde niet automatisch op omdat met de cabine te kort had afgesneden waardoor de gordel niet recht zat en bleef hangen.
• De stoelen waren niet comfortabel, te zacht, slechte zit, kunstleer wat aan de benen plakt en er zat geen hoofdsteun op.
• Het Ford gedeelte leek ons een oud model te zijn wat vanwege de (goedkopere) prijs gebruikt was.
• Algemeen en inventaris:
• De inventaris van de camper heeft borden, bekers en bestek voor een volledige bezetting (8 personen) dit is lekker ruim zodat men bezoek niet hoeft te vragen zijn/haar eigen spullen mee te brengen. Ook zitten er stenen bekers en glazen van glas in, de borden waren van een hele harde kunststof en zeer prettig om van te eten.
• In de keukenkasten/laden lagen antislipmatjes wat schuiven van de spullen voorkomt.
• Er zit standaard een gasaansteker, zaklamp, koffiezetapparaat en broodrooster bij de inventaris (een iets langer snoer zou wel fijn zijn).
• Het beddengoed was voldoende maar handdoeken waren er te weinig en erg klein.
• Het (schoon)waterinlaatpunt is een goede uitvinding, je hebt maar 1 punt meer waar je zowel je rechtstreekse landlijn als je tankvulpunt heb, men moet alleen een knopje omzetten, hierdoor heb je geen problemen meer met een te korte slang of de camper moeten draaien om de tank te vullen.
• De luifel zal voor verschillende mensen een welkome aanvulling zijn maar voor ons had het weinig toegevoegde waarde, omdat we meestal redelijk laat in de middag op een campground komen is het niet meer de moeite om hem uit te vouwen (we hebben hem 3 X gebruikt). Zeker tijdens het achteruitrijden geeft de (ingeklapte) luifel een flinke zichtbeperking op de rechterachterkant van de camper.
• De enorm grote opberg ruimte aan de achterkant van de camper (onder het bed) kan zijn voordelen hebben als men grote stukken kwijt wil maar vonden wij erg ongemakkelijk, het gaat ten kosten van een erg hoog bed binnen, en doordat het zo groot is kan men (kleinere) spullen niet vast zetten waardoor ze door heel het bagageruim slingeren, hierdoor hadden we twee keer een lekke 3 gallon drinkwatercontainer. Ook is deze ruimte alleen van buiten af te bereiken.
• De algemene afwerking/uitstraling geeft een wat goedkope indruk, doordat de wielen in een crème kleur gespoten zijn in plaats van de mooie verchroomde wielen die je onder andere campers ziet zitten. 
            

 

» Home

» Over ons

» Route 2012

» Reisverslag 1999

» Reisverslag 2001

» Reisverslag 2003

» Reisverslag 2004

» Reisverslag 2005

» Reisverslag 2006

» Reisverslag 2007

» Reisverslag 2008-1

» Reisverslag 2008-2

» Reisverslag 2009

» Reisverslag 2010

» Reisverslag 2011

» Reisverslag 2012

» Washington DC

» Washington DC 2012

» Las Vegas

» Miami/Cruise