Miami/Cruise

 

De planning

 

Het  idee om een keer in een van de wintermaanden een cruise vanuit Miami te doen bestond al langer maar een folder bij de Lidl bracht alles in een stroomversnelling.

De eerste opzet was leuk, het aanbod viel in een periode waar we allebei al vrij waren, vluchten van en naar Amsterdam, hotel overnachting en zeven dagen met de Norwegian Pearl door de Caraïbische Zee, eventueel uit te breiden met twee extra nachten hotel in Miami.

Maar wij zagen toch wat haken en ogen, de vluchten zouden uitgevoerd worden door Arkefly of Martinair, beide met krappe plekken en geen mijlen sparen, de extra nachten hotel waren behoorlijk aan de prijs en  we wilden wel een paar dagen langer blijven dan die twee, dus zijn we gaan zoeken om het zelf te boeken.

Vliegtickets liefst bij een van de Starallliance partners want we zitten tegen de 55.000 punten voor een gratis ticket aan en liefst vanaf Brussel.

Het was even zoeken en wat met de data spelen maar uiteindelijk bij Connections.be tickets gevonden voor een leuke prijs.

De cruise werd door verschillende organisaties aangeboden, eerst geprobeerd bij Expedia.com maar die willen een Amerikaans of Canadees adres en telefoonnummer, CruiseTravel.nl bood dezelfde cruise aan en voor ongeveer dezelfde prijs.

Wat voor hut zullen we nemen, liefst een met een raam zodat je ook nog eens naar buiten kan kijken, omdat we er vanuit gaan dat dit een reis is die we waarschijnlijk maar één keer zullen maken willen we het ook goed doen dus hebben we voor een hut met balkon gekozen.

Na de cruise willen we nog en korte rondreis met een auto door het zuiden van Florida maken dus ziet de planning er voorlopig zo uit.
25 november vliegen we met US Airways van Brussel via Philadelphia naar Miami, daar willen we twee nachten een hotel boeken.

27 november gaan we aan boord van de Norwegian Pearl voor een cruise die ons achtereen volgens langs de Bahama's, Jamaica, Cayman Islands en de punt van Mexico weer in Miami zal brengen.

4 december halen we een auto op en willen we een paar dagen door het zuiden van Florida rondrijden waarbij we naar Everglades NP en Key West willen, of we hiervoor al hotels boeken of onderweg kijken waar we slapen hebben we nog geen beslissing over genomen.

9 december vliegen we van Miami via Philadelphia weer terug naar Brussel waar we op 10 december zullen landen.

 

Update 22 augustus

 

Vandaag hebben we een hotel voor de eerste twee nachten in Miami geboekt, eerst eens gekeken waar we ongeveer willen zitten en daarbij had South Beach een lichte voorkeur.

Na een aantal reviews op onder ander het AllesAmerikaforum lezen en prijzen vergelijken kwam Century Hotel aan Ocean Drive  naar voren, een art-decostijl hotel voor een aantrekkelijke prijs.

Na wat speurwerk kwam Hotels.com als voordeligste aanbieder uit de bus dus daar geboekt twee nachten voor € 233,99 inclusief belastingen en toeslagen.

25 en 26 november slapen we dus in het Century Hotel, het ligt ook nog eens dicht bij de cruise terminal waar we op 27 november in moeten schepen.

Volgend project een auto huren voor de dagen na de cruise.

 

Update 28 augustus

 

Vanavond de auto geboekt via http://www.drive-usa.de/ dat is de Engelse versie van usareisen.de, het is een midsize SUV (Ford Escape of gelijkwaardig) geworden met het Super-Inclusive-Plus pakket, hier zit de tweede chauffeur en de eerste tank benzine bij in.

Voor vijf dagen zijn we € 195,48 kwijt.

Nu nog een route maken voor deze dagen, zit een beetje te dubben of we Key West eerst doen of als laatste, daar willen we namelijk nog een hotel of B&B reserveren voor de andere overnachtingen zien we ter plaatsen wel waar we uitkomen.

 

Update 6 november

 

De reis begint dichterbij te komen, gisterenmiddag zaten de cruise tickets in de mailbox daarbij werd aangegeven dat je voor een snelle afwerking in de cruiseterminal alvast al je gegevens online kon invoeren, dat had ik al gedaan toen we boekten dus even controleren en dat bleek allemaal goed te zijn want het hutnummer wat op de tickets staat stond ook op het online formulier dus dat hadden ze keuring kunnen vinden.

We hebben hut of Stateroom nummer 9008 dat is dus hut 8 op dek 9 weet alleen niet of we nu helemaal van voren of juist helemaal van achter op het schip zitten, als ik uitga van de aanduiding stuurboord (is linkerkant) zou het aan de achterkant van het schip zijn.

Gisterenmiddag bracht de post ook nog een pakje en dat bleek de onderwatercamera te zijn die Annie besteld heeft zodat we ook als we gaan snorkelen onder water foto's kunnen nemen.

In de informatie van de rederij stonden ook de prijzen voor internet gebruik dat komt op $ 0,75 per minuut dus zullen we naar alle waarschijnlijkheid tijdens de cruise weinig updates plaatsen.

 

 

Update 9 november

 

Gisterenavond een hotel geboekt voor de nacht dt we op Key West slapen, het is Blue Marlin Motel geworden aan Simonton Street.

De planning is om nadat we zondagmorgen van de Norwegian Pearl komen een taxi te nemen naar MIA en daar de huurauto op te halen om vervolgens op het gemak naar Key West te rijden op maandag rijden we dan met de nodige stops weer naar het vaste land van Florida maar als we veel mooie dingen tegenkomen onderweg (er liggen nog een aantal State Parks op de route) slapen we mogelijk  nog een nacht op een van de andere eilanden van de Key's.

Florida City wordt daarna de uitval basis voor de Everglades verder staat er nog shoppen op het programma, Prime Outlets en Sawgrass Mills staan al op de lijst en mogelijk komt daar nog wat bij.

Meer overnachtingen willen we nu niet vastleggen, de laptop gaat mee dus kunnen we altijd in de loop van de dag een hotel online boeken (is meestal veel goedkoper) om er een half uur later op de stoep te staan.

 

Dag 1 vrijdag 25 november

Gisteren middag online ingecheckt, daar was nog wel een telefoontje naar Amerika voor nodig want er verscheen een melding dat de reservering wel bekent was maar er ontbraken benodigde gegevens.
Welke dat waren weten we nog steeds niet want terwijl ik met de medewerker van US Airways aan de telefoon was en hij alle gegevens die hij al had opnoemde kwam ineens het goede incheckscherm tevoorschijn.
Vanmorgen waren we om 06:00 am uit bed en om 06:30 zaten we in de auto onderweg naar Brussel, de ring Antwerpen was rustig maar op de E-19 kwamen we op zo’n 8 kilometer voor Brussel in de verwachten file, ging nog redelijk vlot dus om 08:15 stond de auto in de gagage van P-3 en konden we de balie van US Airways opzoeken.
Daar waren ze om 08:30 al bezig met het veiligheidspraatje en inchecken, waarom je als je thuis de boardingpassen al hebt uitgeprint je op de luchthaven weer nieuwe krijgt kan ik nog steeds niet volgen.
De tijd tot we konden boarden gedood met shoppen (Shag) en mensen kijken en om 11:00 am begonnen ze met boarden dit ging zeer vlot dus ging om 11:30 de deur dicht en om 11:45 kwamen de wielen los, een kwartier vroeger dat gepland.
Rustige vlucht met bijna geen turbulentie maar ook weinig service, kort na de start kwam de warme maaltijd (Beef or Pasta) met een blikje drinken en daarna nog een beker koffie, halverwege de vlucht een beker jus of water met een zakje mini pretzils en tegen het eind van de vlucht een warm broodje en een blikje drinken en dat was het dan, verder kwamen ze langs met taxfree producten en mogelijkheden om mijlen te kopen en binnenlandse vluchten voor 30.000 mijl te kopen via een speciale actie.
Voor ontspanning moet men het op de intercontinentale vlucht doen met beeldschermen in het gangpad (die hangen zo laag dat je er als je meer dan 1,90 meter bent je hoofd tegen stoot), de benodigde koptelefoon moet men kopen ($ 5,00) op de binnenlandse vlucht is helemaal geen entertement.
Na een vlucht van 9 uur landen we op PHL en kunnen op weg naar Immigration dat kan nu wel wat meer ontspannen dan dit voorjaar toen we door vertraging op de eerste vlucht maar 1 uur overstaptijd hadden, nu ruim 3,5 uur, immigration ging vlot, de koffers lieten even op zich wachten daarna vlot door customs en de koffers afgeven voor de tweede vlucht, bij de security tussen A en B terminal stonden flinke rijen dus daar waren we wat meer tijd kwijt.
Op de B terminal even de gate opgezocht maar daar vertrekken voor onze vlucht nog 2 of 3 vluchten dus gaan we het winkelgebied in, dat heeft een verrassend groot aanbod dus komen we hier onze tijd goed door, nog even wat eten bij Wendy’s en dan naar de gate.
Boarden zou om 06:05 pm beginnen maar om 06:00 komt de mededeling dat de piloot verlaat is en pas om 16:45 verwacht wordt en als de piloot niet aanwezig is mag men niet boarden.
De reden hiervan ontgaat mij een beetje, hij is naar mijn idee gewoon chauffeur van een lijnbus, gelukkig mag schijnbaar wel de bagage aan boord want als hij er eenmaal is en men op 07:00 pm begint met boarden zijn we binnen 10 minuten los van de gate, met een volle vlucht en 1 apparaat om alle boardingpassen te lezen/scannen ging dat dus heel vlot, helaas moeten we achteraan aansluiten in een file van vertrekken de vluchten dus wordt de tijdwinst van het boarden hier weer verspeelt.
De vlucht gaat weer vlot en zonder turbulentie, onderweg 1 keer een beker drinken en dat is het dan, om  09:55 pm landen we op MIA en na een behoorlijke avondwandeling komen we daar bij de bagagebanden waar we nog moeten wachten want er is nog geen koffer te zien dus even naar buiten, ook daar weinig activiteit maar als we later met de koffers buiten komen beginnen er ook taxi’s te komen dus hier weer in de rij voor de taxi en die brengt ons vlot naar ons hotel waar we tegen 11:00 pm aankomen.
Inchecken koffers op de kamer en even ontspannen, als ik even naar buiten loop voor een nicotineshot word ik verrast door een kleine regenbui, niet genoeg om de straat nat te maken maar genoeg om even onder een luifel te gaan staan, de temperatuur is wel heel aangenaam ook op deze tijd van de dag is het nog 27 graden.
Allebei redelijk gaar na een lange dag is het even douchen, een sms naar het thuisfront dat we goed zijn aangekomen en lichtuit.

Dag 2 zaterdag 26 november

Na een goede nachtrust kwamen we rond 06:30 am uit bed, eerst even naar buiten gelopen voor een shagje in de lobby stond het ontbijt al klaar dus zijn we dat eerst maar gaan nuttigen.
Het (gratis) ontbijt stelt  niet veel voor, wit en bruin brood wat je kan roosteren in een toaster, jam, chocopasta en pindakaas om er op te doen, een soort koffiekoek, een paar soorten serials, koffie, thee, melk, appelsap en sinasappelsap en dan heb je het wel gehad maar de maag is gevuld dus kunnen we er even tegen.
Na het ontbijt werken we eerst de reisverslagen bij om die daarna in de lobby online te zetten, wifi op de kamers is er niet maar die in de lobby is redelijk snel.
Tegenover het hotel zit een Starbuck dus als je goede koffie wil is het even de weg oversteken.

          

Het is vandaag half bewolkt met een stevige wind, goed weer om te verbranden dus, we besluiten om eerst het strand maar eens te verkennen we gaan eerst een klein stukje zuid om aan het einde van Ocean Drive de strandovergang te nemen, er staat mede door de harde wind een flinke surf, de vlaggen op de strandposten geven dan ook aan dat het niet veilig is om te zwemmen.
Langs de vloedlijn ligt ook veel rommel waarschijnlijk van een moeras in de buurt want er zitten best veel zaailingen van mangovebomen tussen, het water heeft een zeer aangename temperatuur dus ga ik even pootjebaden.

We wandelen op het gemak langs het strand waar het nog erg rustig is maar het is ook nog vroeg, we lopen tot 17th street om daar het winkelgebied rond Lincoln en Washington Ave, daar worden in een Crocs winkel de eerst inkopen gedaan, ook verschillende souvenirwinkels worden bekeken (zonder aankopen), bij de Mc D. halen we een Frappé om daarna weer richting Ocean Drive te lopen.
We daar gaan daar door Lummus Park een lange smalle strook waar geen hotels staan, goed onderhouden met verschillende kinderspeelplaatsen en speelvelden voor o.a. volleybal, hier zien we veel zwervers die in de schaduw van de bomen liggen te slapen.
We willen eigenlijk een bustour maken en zien hier een opstappunt voor de Big Bus Tours een hop on hop off bus met dubbeldekkers zoals je in veel steden ziet, we informeren naar de mogelijkheden en nemen een 24 uurs ticket, er zijn twee op elkaar aansluitende loops, 1 door Miami Beach en 1 door Miami City iedere loop kost zonder uitstappen 90 minuten en de City loop is net op tijd om de laatste rit naar Miami Beach te kunnen nemen.

           

Persoonlijk vonden we de Beach loop leuker/mooier dan de City loop, op de City loop moest men goed uitkijken voor laag hangende takken, vooral in de wijk Coral Gables was het regelmatig bukken, door de vele bomen zag men ook weinig van de mooie huizen.
Leuk weetje voor deze omgeving: als de mensen zeggen meertalig te zijn is de tweede taal die men spreekt Engels de eerste taal is hier Spaans in Little Havana komt men dat ook veel reclameborden tegen die alleen in het Spaans zijn, als men dat niet beheerst (zoals wij) moet men dus maar raden wat er op die borden staat.
Weer terug op de bus richting Miami Beach waaiden we door de harde terugwind op de bruggen bijna van het open bovendek af mede omdat we nu een chauffeur met een zware rechtervoet hadden.
Op de heenweg lagen er bij de cruise terminals vier cruiseschepen binnen waaronder een zusterschip van het schip waar we morgen mee weggaan, op de terugweg lag er maar 1 meer aan de kade het is dan ook al na 04:00 pm het tijdstip waarop veel cruiseschepen vertrekken.

 

Eenmaal terug op Miami Beach stappen we 1 halte voor ons hotel uit omdat die halte veel dichter bij het hotel is dan de halte waar we opgestapt zijn en dat stuk kenden we al omdat we daar al gelopen hadden.
Eerst even terug naar het hotel om wat op te frissen en daarna gaan de Ocean Drive weer op om te eten, we komen uit bij TGI Friday’s waar we allebei genieten van Shrimps Key West.
We lopen terug richting hotel maar steken eerst de weg over om op het terras bij Starbuck te genieten van en beker koffie en het lekkere weer, we zitten daar uit de wind en ze hebben er heerlijke stoelen staan dus zakken we lekker onderuit.
De rest van de avond wordt gebruikt om de verslagen bij te werken en de koffers in te pakken.
We hebben twee nachten geslapen in het Century Hotel, een wat ouder hotel wat men op dit moment aan het opknappen is, beneden is het zo te zien al een heel eind klaar en wat we er van gezien hebben ziet er weer tiptop uit, boven moeten ze nog doen, onze kamer was nog een oude kamer maar wel netjes een schoon voor de prijs die wij betaalde zeker in deze omgeving een goede plaats.
Geboekt via Hotels.com kosten € 104,22 per nacht ex tax.
Miami zal voor veel mensen een droom zijn maar ons kan het nog niet echt bekoren, daarbij zal wel meespelen dat wij geen strand-lig en uitgaans mensen zijn.

 

 

Dag 3 zondag 27 november

Vanmorgen tegen 07:00 am opgestaan en na het gebruikelijke ochtend shagje meteen maar aan het ontbijt gegaan, bijna het hele hotel was nog in diepe rust dus was het lekker rustig in de lobby.
Koffers verder inpakken en daarna heeft Annie nog een poging gedaan om de foto’s bij haar verslag te zetten maar net als gisterenavond is de wifi erg traag dus lukt dat niet.
Om de tijd wat te doden besluiten we om maar een ochtend wandeling te maken over het strand, vanmorgen hebben we een bijna wolkenloze lucht wel staat er nog steeds een flinke wind maar de temperatuur is aangenaam.

 

 

Bij de Starbuck is het weer druk met de mensen die daar volgens mij iedere morgen komen als ze de hond uitlaten, er staat ook een bak water voor de honden en ze hebben een speciaal raam waar men kan bestellen zonder met de hond de zaak in te moeten, mooie service die gezien het aantal mensen die we er al twee dagen gezien hebben zijn geld zeker wel opbrengt.
Op het strand is hat al en stuk drukker dan gisteren, meer mensen die vrij zijn en ook mooier weer dan gisterenmorgen, we kijken wat rond en gaan dan aan de landkant op een muurtje zitten mensen kijken.
Iets na 10:00 uur lopen we terug naar het hotel en verzamelen onze spullen, tegen 10:45 checken we uit en gaan naar buiten, de man van het hotel roept een taxi aan, die hebben wat verderop een staanplaats waar meestal wel 1 of meerdere taxi’s staan te wachten, we gaven aan waar we naar toe willen en binnen een kwartier staat we bij de terminal van Norwegian Cruise Line.
Volgens de papieren zouden ze om 12:00 uur beginnen met inchecken maar we kunnen gelijk doorlopen, de koffers kunnen we gelijk uit de taxi al afgeven daar gaat een label met hut/kamernummer aan en worden bij je kamer afgeleverd.
Het inchecken gaat bijna net als voor een vliegreis, paspoort controle, digitale foto maken en securitycheck als op het vliegveld alleen hoeven hier de schoenen niet uit, water mag mee als het een nieuwe fles is aangebroken flessen moet men weggooien.
Na het inchecken wordt men naar een hal verwezen, waar men moet wachten tot men aan boord mag, net als bij veel airlines werken ze hier met een soort van boardingzone maar als we aan boord mogen worden de mensen gewoon per rij aangewezen om aan boord te gaan.
Om 12:30 konden we aan boord, men kon eventueel de carry-on bagage afgeven zodra men aan boord kon maar moest daar dan later weer wel zelf om, we hadden beide maar 1 trolley waar dan ook nog eens de fotospullen inzaten dus hebben we ze maar bij ons gehouden terwijl we het schip een beetje verkend hebben en wat te drinken en te eten gehaald hebben.
Tegen 02:00 pm werd er omgeroepen dat de kamers beschikbaar waren dus zijn we die maar eens op gaan zoeken, we zitten bijna vooraan het schip aan stuurboordzijde (rechts voor de niet varende), mooie kamer met een kingbed en een verrassend ruime badkamer en een balkon met twee stoelen en een tafeltje.

 

Rond 03:00 wordt er omgeroepen dat er om 03:15 een life boat drill is waar iedereen bij aanwezig moet zijn, verstoppertje spelen heeft geen nut want men tekent je naam af en men gaat alle kamers langs om te kijken of ze leeg zijn, de drill zelf stelt niets voor er wordt namelijk alleen voorgedaan hoe je een reddingsvest aan met doen.
We blijven op deck 7 waar de reddingsboten hangen om daar op het open deck het vertrek mee te maken en het eerst stuk uit de haven uit tot buiten de pieren zodat we een goed zicht hebben op Miami Beach.

 

 

 

Daarna zoeken we onze kamer weer op waar ondertussen de koffers voor de deur staan te wachten dus kunnen we eerst uitpakken, omdat we zeven dagen aan boord zijn maken we de koffers helemaal leeg.
Hierna genieten we van het uitzicht en de sunset vanaf ons balkon, rond een uur of 07:00 zijn we een hapje gaan eten, volop keus voor ieder wil en het toetjes buffet doet niet onder voor die in Las Vegas.
We verkennen het schip nog wat verder en zitten daarna nog een hele poos op ons balkon, niet dat je daar wat ziet want het is aardedonder maar de zeelucht en het geluid van de golven is een rustgevende ervaring.

 

 

Dag 4 maandag 28 november

We waren vanmorgen even na 07:00 uit bed, het schip was al vaart aan het minderen en onze bestemming voor vandaag was al in zicht, ook de eerste tender ( kleine boot) waarmee men aan land kon lag al buitengaats te wachten deze was vooral bestemd om personeel en voorraden naar het eiland te brengen.
Dit eiland heeft geen haven waar grote schepen in kunnen dus gaan we voor anker en worden we met tenders aan wal gebracht.
De tenders zijn (oude) verbouwde landingsvaartuigen, er zijn twee dekken met banken op gemaakt, waar een paar honderd mensen op kunnen zitten, bij het cruiseschip gaat men via een loopplank naar het bovendek en op het eiland zijn er aanlegsteigers waar men de klep op laat zakken zodat men via het benedendek van boord kan.

 

We zijn bij de Bahama’s en wel bij Great Stirrup Cay dit eiland is in 1977 door de Belcher Oil Company verkocht aan Norwegian Cruise Line (toen nog Norwegian Carribbean Line) en wordt sindsdien gebruikt als stop voor haar cruiseschepen.
Men is de laatste jaren volop bezig om meer voorzieningen aan te brengen om de gasten nog meer vertier te bieden zo is er een hele nieuwe baai uit de rotsen gegraven om te kunnen snorkelen en zwemmen in veilige omstandig heden.
Dat snorkelen zal in de toekomst best mooi kunnen worden maar nu is er nog weinig te zien.
Wij gaan eerst op het gemak ontbijten in een van de vele restaurants er wel aan denkend wat de taxichauffeur tegen ons zie, die zie namelijk “je kan gemakkelijk 5 pond zwaarder van boord komen dan je er op gaat” het eten is uitgebreid en (bijna) 24/7 voorradig, alleen tussen 03:00 am en 06:00 is het wat moeilijker om aan eten te komen maar de rest van de dag kan je altijd wel ergens iets te eten krijgen.
Ook kopen is nog mogelijk want er zijn een aantal specialiteiten restaurants aan boord waar men extra voor moet betalen.
Na het ontbijt gaan we eerst achter een zogenoemde “Unlimited Fountain Soda Program” aan, hiermee heb je de hele cruise de beschikking over zoveel softdrinks per dag als je maar op kan. Je kan ook iedere drank op de kamernummer laten zetten maar dat loopt nog al in de papieren, nu kunnen we bij iedere bar bestellen zonder kosten, er wordt een sticker op je kamersleutel geplakt en die hoef je dan alleen maar te laten zien als je wat besteld.
Ook krijgen we een thermobeker die je kan laten vullen en kan meenemen naar je kamer of waar je maar naar toe wil, deze beker bewijst in de loop van de dag zijn voordeel/gemak al uit, want eenmaal op het eiland kunnen we hem ook daar overal laten vullen en het blijft lekker koel.
Rond 09:30 hebben we de tender genomen naar het eiland om daar een aantal uren aangenaam door te brengen, een (letterlijk) bewogen tochtje, er staan weer flinke golven dus zijn die kleine bootjes een speelbal die van links naar rechts slingeren, het gegil van sommige passagiers doet aan een achtbaan denken J
Eenmaal aan wal lopen we eerst door de Straw Market, een verzameling houten hokje waar men: Bahamian arts and crafts zegt te verkopen maar het zijn voornamelijk (strand)jurkjes voor de dames en t-shirt dit alles met een zeer hoog (99%) China/Taiwan gehalte niets van onze gading kunnen vinden dus zoeken we een leuk plekje op om een poosje van het zonnetje te genieten op de overal aanwezige ligbedden, als we het wat te warm krijgen nemen we een duik in Bertram’s Cove en laten ons daarna opdrogen op de ligbedden.

 

 

We verkennen het eiland wat verder en komen in een deel wat men aan het aanleggen is, er is een binnenmeer gegraven met open verbinding met de ocean zodat het tij vrijspel heeft aan de oceankant is hier een stuk onaangetaste natuur met mooie grillige rotsformaties en we zien er ook verschillende fossielen van oud koraal zitten.

       

De maag begint te spreken dus zoeken we het centrum weer op waar door de keukencrew van het schip een bbq gemaakt wordt dit laten we ons goed smaken, terwijl we kijken naar een groep die dansles (samba) krijgen.
We zoeken een paar vrije ligbedden op om uit te buiken en ondertussen aan ons kleurtje te werken, als het allemaal wat te heet word zoeken we de tenders weer op en gaan terug naar de Pearl, rond 02:15 pm zijn we terug aan boord en kijken vanaf ons balkon naar de tenders die al en aan varen.

03:15 pm gaat de laatste tender met passagiers weg van het eiland, daarna komen er nog twee tenders uit de baai met scheepspersoneel  en al het afval. 04:05 gaat het anker op en vervolgen we onze reis richting Jamaica.
Rond 05:00 hebben we trek in iets lekkers dus gaan we op zoek naar een mogelijkheid om een snack te scoren, we houden het gezond en beperken ons te wat fruit, om 09:00 zijn we dan wat uitgebreider gaan eten.
De ocean is heel wat ruwer dan gisteren wat goed merkbaar is het schip gaat nu behoorlijk heen en weer waar we gisteren bijna niet merkten dat we op zee zaten, nu heb je zeebenen nodig om niet tegen de muren te vallen als je door de gangen loopt, ook nu achter de laptop merk ik goed het wiegen van het schip.

 

Dag 5 dinsdag 29 november

Heerlijk geslapen op de deining van de golven, het is net als lichte turbulentie tijdens een vlucht, om 08:00 am opgestaan en op het gemak gestart we kunnen vandaag toch nergens naar toe dus waarom haast maken.
Tegen 09:00 gaan we ontbijten en aansluitend verkennen we de dekken 13 en 14, op dek 13 zijn veel sportmogelijkheden er is daar ook een parkoers voor trimmers en hardlopers er zitten wel een paar scherpe bochten in dat parkoers en er lopen dan ook nog mensen op het gemak een rondje dus is het uitkijken dat men niet tegen een ander opbotst, op dek 14 is een grote klimwand aan de achterkant van de schoorsteen ook zijn er een paar zonnedekken die aangemerkt zijn als stiltezone heerlijk rustig alleen jammer dat men daar geen plekjes heeft die ook nog wat schaduw hebben, het is er dan ook bloedheet.

Om 12:30 pm bezoeken we een programma waar men informatie kan krijgen over de shopmogelijkheden in de plaatsen die we nog aandoen, erg jammer dat het bijna volledig gericht is op winkels waar men diamanten, andere edelstenen en (dure) horloges verkoopt, het geheel doet een beetje timeshareachtig aan we houden het hier na een kwartiertje dan ook voor gezien de winkels aan boord zijn voor een deel trouwens dezelfde als er in de voordracht zaten.
Bij veel van dit soort activiteiten kan je ook van alles winnen door aanwezig te zijn, men is dan wel zo slim dat de trekking van die lootjes weer tijdens een ander bijeenkomst gehouden wordt, ook verkoopt men een soort kras loten waar je (geld)prijzen mee kan winnen daar krijg je als je genoeg loten koopt dan weer andere lotjes bij waar je een cruise voor twee personen mee kan winnen, trekking (je raad het al) een paar dagen later.
De middag wordt doorgebracht in zowel zon als schaduw even afhankelijk van de temperatuur.
Rond 04:15 pm krijgen we land in zicht Cuba glijdt aan ons voorbij met een ondergaande zon, heb nog wat foto’s gemaakt maar ik denk dat er van Cuba door een wat heiige achtergrond weinig te zien is.

 

De lucht wilde jammer genoeg ook niet echt mooi kleuren door wat donkere wolken, hopelijk krijgen we nog een paar mooie zonsondergangen want tot nu toe is het nog niet veel.
Men is aan boord bang dat er besmettelijke ziektes uit zullen breken, je vind dan ook overal automatische dispensers met een handontsmettingsmiddel, zodra je een eetgelegenheid binnen loopt staat daar een personeelslid met een spuitflacon met ontsmettingsmiddel dat spuiten ze op je hand, veelal zijn dat Indieërs en dat gaat het van “wassie-wassie, smilie-smilie, happy-happy”, in de restrooms hangt een papier met het verzoek om bij het naar buiten gaan een papieren handdoek te gebruiken om de deurknop aan te pakken, dat laatste vind ik met het gegeven dat bijna de helft van de mensheid een restroom uitloopt trouwens niet eens zo’n slecht idee.
Vanavond zijn we naar het Stardust Theater geweest waar de show “Oh What A Night” te zien was een tribute aan Frankie Valli en the Four Seasons, een leuke show met heerlijke oude muziek.
Voor we naar die show gingen hebben we nog een formulier ingeleverd om morgen met een excursie me te gaan, hopelijk is er nog plaats.
Vandaag was het water heel wat rustiger dan afgelopen nacht, we hebben een hel dag licht bewolkt weer met een luchtvochtigheid van 60%, tegen de avond loopt die op naar 72% en dat is gelijk goed te voelen het lijkt warmer te worden maar dat is een klamme warmte.

 

 

Dag 6 woensdag 30 november

Vanmorgen loopt de wekker om 07:00 am af, we komen wat vroeger uit bed omdat we een excursie geboekt hebben die om 09:00 vertrekt en we willen natuurlijk wel even ontbijten, als we opstaan is het schip aan bezig met afmeren in de haven van Ocho Rios, Jamaica hiervoor worden o.a. een aantal trossen rond bolders gelegd die op palen in de haven staan hiervoor wordt een gewoon speedbootje gebruikt en de havenmedewerkers die dit moeten doen lopen gewoon in korte broek en op blote voeten ARBOwetgeving kennen ze hier niet.

 

 

Als we net aangemeerd zijn loopt er nog een tweede cruiseschip de haven binnen, de Norwegian Sun dus het wordt druk vandaag.
Om 08:45 melden we ons in de tent waar men moet verzamelen voor de diverse excursies en om 09:00 worden we met een busje naar onze eerst stop gebracht, de Dunn’s River Falls zodra we uitstappen zwermer er een heleboel Jamaicanen rond ons heen die je van allerlei prullaria aan willen smeren ze drukken het gewoon in je handen de eerst is gratis maar je moet wel een tweede kopen voor grof geld, terug geven en blijven weigeren.
Als we later terug komen en in de bus zitten te wachten tot die vertrekt zien we dat dit trouwens illegale verkopers zijn want als er een beveiligingsman verschijnt vliegen ze alle kanten op om maar weg te komen.

 

 

Lang haar en daar dan ook nog eens een haarband rond geeft een aparte status op dit eiland, binnen vijf minuten krijg ik tot twee keer toe een zakje wiet in de handen gedrukt denk dat ik binnen een uurtje toch wel een kilo had kunnen verzamelen J
We gaan het park in en ook daar proberen ze je van alles te verkopen te beginnen met waterschoenen, want je kan niet zonder terwijl de gidsen alles op blote voeten doen L gidsen hebben ze genoeg trouwens, zover we konden zien gingen er met iedere groep minstens twee mee en dan nog een derde met een camera, zodat ze aan het eind van de klim de hele tocht op een dvd aan konden bieden.
Wij hebben de falls niet beklommen het was allemaal veel te gemaakt de gidsen vertellen je wat je moet doen door de diepste poelen en jezelf achter over laten vallen op zo’n poel in (staat leuk op de film) dit soort kermis hoeft voor ons niet dus nemen we de trappen naar het strand, daar loopt trouwens ook weer een gids voor mee, je mocht eens verdwalen op die ene trap.
Ook op het strand komen ze weer van alle kanten op je af de een wil je op een jetski hebben de ander wil je foto maken en de derde heeft weer wiet in de aanbieding dat laatste heb je trouwens niet nodig om een trip te maken, die mannen roken het zelf volop dus als je daarbij in de buurt blijft zitten ben je binnen vijf minuten zo stoned als en garnaal.

 

 

 

Na de nodige foto’s gaan we terug naar boven, daar aangekomen is er maar een pad om het park uit en dat is dwars door een heel dorp van verkoop stalletjes met zeer opdringerig volk neem daarbij het gegeven dat de falls man-made zijn (wat op sommige plekken duidelijk te zien is, heb namelijk nog nooit geen limestone op nog levende bomen zien ontstaan) en je hebt een touristtrap van de ergste soort.
Het is als je zelf je plan kan/mag trekken om de falls te beklimmen kan het best leuk zijn maar zoals het nu gedaan wordt is echt waardeloos.
We nemen de shuttlebus naar onze volgende stop Dolphin Cove, hier kan men het water in met dolfijnen, haaien (de ongevaarlijke Nurseshark) en stingrays, wij beperken ons tot kijken vanaf de wal heeft het voordeel dat je foto’s kan maken vooral als de dolfijnen hun sprongen maken erg leuk.

Mooi aangelegd park met allerlei (dieren)vermaak ook hier weer wat winkeltjes langs het strand en de bassins met de haaien en stingrays, maar niet zo opdringerig.

 

 

 

 

Nadat we alles op het gemak bekeken hebben gaan we terug naar boven ook hier wordt men natuurlijk door een giftshop naar buiten gebracht, we nemen vervolgens de bus terug naar de kade.
Daar kan je alleen komen op vertoon van de kamerpas, aan de wal moeten de spullen door de x-ray en ook aan boord wordt dat nogmaals gedaan maar verder is het tonen van de kamerpas voldoende, zowel bij het aan land gaan als bij terugkeer naar het schip hebben we geen douane gezien een paspoort/ID-card is niet een keer om gevraagd.
De planning was om na het eten nogmaals aan wal te gaan om wat winkels te bezoeken maar een plotseling opkomende knallende koppijn bij Annie heeft ons doen besluiten aan boord te blijven.
04:30 pm moest iedereen aan boord zijn en om 05:00 gaan de trossen los en kiezen we het zeegat op weg naar onze volgende stop.
We brengen een bezoekje aan de desk waar men excursies kan boeken en bespreken voor morgen een bezoek aan een zandbank waar men met stingrays kan zwemmen in combinatie met een rondrit over een deel van Grand Cayman Island daar zit ook gelijk een afspraak voor de tender bij dus hoeven we niet in de rij om aan land te kunnen.
Als we na het avondeten nog een poosje op het balkon zitten worden we naar binnen gedwongen door een regenbui.
Conclusie over Jamaica: hoeft voor ons echt niet meer, enorm opdringerig volk wat je en poot uit wil draaien voor je er erg in hebt de veiligheid laat ook te wensen over.

 

 

Dag 7 donderdag 1 december

Vandaag loopt anders dan gepland was, daar hadden we op 07:15 am toen we opstonden nog geen idee van, wel zag ik gelijk dat we niet op de geplande plaats lagen, het schip ging net voor anker toen we opstonden, maar wat we zagen was geen George Town.
We lagen bijna aan de ander kant van Grand Cayman, George Town ligt aan de westkant en wij lagen bijna een de oostkant, het weer aan de westkant was te slecht, door de harde wind en hoge golven kregen de tenders van de havenautoriteiten geen toestemming om een pendeldienst met het cruiseschip te onderhouden.
George Town heeft een kleine haven waar geen cruiseschepen aan de kade kunnen meren, ze moeten in de haven voor anker en dan worden de mensen met tenders naar de wal gebracht.
Schijnbaar komt het wel meer voor, want men heeft aan de oostkant van het eiland een mogelijkheid gemaakt waar de tenders wel aan kunnen leggen er is een landingspier en een met hekwerk afgezet terrein.
De tenders zijn dus leeg uit George Town naar hier komen varen, ze liggen alle vier al te wachten als de Pearl voor anker gaat.
Wij gaan eerst ontbijten en melden ons tegen 10:00 uur in het Stardust theater daar krijgen we te horen dat door de hoge zeegang de excursie naar de Stingrays niet doorgaat.
We kunnen een ander tour boeken en als we dat niet doen wordt het bedrag van de excursie terug gestort op de credit card, we kiezen voor het laatste en besluiten om morgen nogmaals te proberen om met de Stingrays te zwemmen.
We nemen de tender naar de wal en nemen daar een taxibus naar George Town om te shoppen, niet dat we een vermogen aan diamanten of andere edelstenen willen kopen, maar je moet toch wat met zo’n dag, na een paar uur voornamelijk winkels kijken gaan we weer terug aan boord waar we eerst wat te eten halen en een poosje naar de af en aan varende tenders kijken.

           

Langs de haven kwamen we nog in gesprek met een medewerkster van een duik en snorkelschool en die wist te vertellen dat het al drie dagen zo slecht was of eigenlijk nog slechter, want gisteren stond zelfs hun parkeerterrein onder water, er waren dan ook verschillende cruiseschepen die George Town uit het programma hebben moeten halen en er een zeedag van gemaakt hebben, wij konden gelukkig nog wel aan wal.

Om 04:00 pm is het anker op en naar de volgende plaats, dat is Cozumel Mexico.
De eerst paar mijlen varen de tenders die terug gaan naar George Town gelijk mee op.
Grand Cayman was een verademing na Jamaica hier geen opdringerige bevolking maar erg vriendelijke mensen die heel behulpzaam waren.
Het eiland lijkt trouwens net een platte pannenkoek, wat wij er in de twintig minuten durende taxirit van gezien hebben was nergens hoger dan tien meter boven de zeespiegel, bij de haven zag ik nog een route aanduiding naar een Tsunamieshelter maar of die nut heeft weet ik niet, naar mijn idee blijft er van het eiland bij een flinke tsunamie niet meer over dan een kale zand/koraal plaat.
Van de week dacht ik al en paar keer vissen uit het water te zien springen maar vandaag zagen we ineens heel wat van deze vliegende vissen, door de wind en de hoge golven bleven ze nu langer boven het water vliegen soms enkele tientallen meters, foto’s maken viel jammer genoeg niet mee, omdat de vissen niet zo groot zijn en ze ook nog bijna dezelfde kleur als de ocean hebben.
Vanavond hebben we een nieuwe excursie geboekt, dit is zwemmen met Stingrays en daarna of er voor afhankelijk in welke groep men zit de mogelijkheid om te snorkelen, de rest van de tijd kan met gebruik maken van het privé strand wat erbij hoort.
De cruise valt tot op heden erg mee, de service aan boord is geweldig men doet werkelijk alles om de passagiers tevreden te houden er is op twee passagiers één bemanningslid, zo worden de kamers meerdere keren per dag nagekeken en zonodig schoongemaakt het is al verschillende keren voorgekomen dat we bij terugkomst zagen dat het bed weer netjes recht getrokken was en de kussen opgeschud nadat een van ons op bed gezeten had, Als we ‘s avonds na het eten terug op de kamer komen ligt er een nieuwe folder met dingen voor de volgende dag, is het kleed wat overdag op het voeteneind ligt, zodat je niet met je schoen op het dekbed ligt, er af gehaald en zijn de lakens terug geslagen zodat je zo in bed kan stappen, ook is er dan een lampje aangedaan zodat je niet in een donkere kamer stapt.
Gisterenavond lag er ineens een beest (konijn)op bed dat bleken twee kunstig gevouwen handdoeken te zijn.
Men komt je nog net niet instoppen en een nachtkus geven maar verder hebben we zeker geen klagen.

 

Dag 8 vrijdag 2 december

Vannacht zijn we een andere tijdzone binnengevaren we zitten nu om zeven uur verschil met Nederland als we vanmorgen opstaan zitten we nog op zee wel zien we al land.
Aan de kant waar wij slapen is dat het vaste land van Mexico met Cancun als grote en bij vakantiegangers zeer bekende plaats aan de andere kant zien we het eiland Cozumel dit is net zo’n platte pannenkoek als Grand Cayman.
Als we de haven naderen zien we dat we niet het enige cruiseschip zijn wat hier vandaag aanlegt, er liggen al twee andere NCL schepen binnen ook liggen er twee van de Carnival vloot en een hele grote van Royal Caribieën die laatste is nog drie verdiepingen hoger dan de Pearl.
Wij mogen naast de laatst genoemde parkeren en om even na 10:00 am kunnen de eerste passagiers van boord, wij doen het rustig aan want de afspraak voor de Stingrays is om 10:45 op het eind van de pier.
Er blijken van de Pearl en de naast gelegen Royal maar zeven personen te zijn voor deze excursie maar eenmaal met een taxi naar de plaats te zijn gebracht blijkt de totale groep 50 personen te zijn, veel te veel vinden gelukkig ook de instructeurs dus wordt de groep in tweeën gesplitst.
Wij kiezen er voor op eerst Stingrays te gaan eten, sorry J eten geven, dus stappen we de ocean in daar wordt je gelijk omringd door een heleboel Stingrays van 30 centimeter tot bijna twee meter doorsnede, ze zwemmen langs en tussendoor je benen en voelen verassend zacht aan.

Had eigenlijk meer schubben verwacht maar ze voelen aan als nat leer/zeem.
We krijgen allemaal een paar stukken vis, die trouwens zo uit de vriezer komt en dus ijskoud is, even in het water wat rond de 29 graden is houden helpt om het aangenaam om vasthouden te maken.
Je moet de vis onder water houden en loslaten als de Stingray tegen je hand aanzwemt, laat je niet los dan heb je kans dat hij/zij een vinger mee opzuigt L.
Door de flinke golven is het wel even opletten want je ziet niet precies hoe diep je hand en de Stingray zit, maar voor zover ik weet is iedereen met hetzelfde aantal vingers uit het water gekomen als men er in ging.
We gaan wat dieper het water in en krijgen (een zeer goede) uitleg over de levenswijze van deze bijzondere vissen, daarna mogen we er verschillende aaien en ook vasthouden al bij al een hele leuke ervaring.

        

Er wordt van bassin gewisseld en wij gaan het veel diepere snorkelbassin in ook hier zwemmen verschillende Stringrays maar ook ander vissen, de kleine vissen kunnen vrij in en uit zwemmen door de mazen van de netten rondom de bassins maar de grotere  zitten er dus altijd.
Het snorkelen was voor ons niet zo’n sucses, de uitleg was summier en de mondstukken door het vele en waarschijnlijk verkeerde gebruik slecht aansluitend waardoor men water binnenkreeg bij het ademen, ook de ruime zee hielp natuurlijk niet voor een eerste keer snorkelaar zoals wij dus dit onderdeel hebben we al vrij vlug afgebroken en met ons meerdere firsttimers.
Gelukkig heeft dit resort ook een strandje met ligbedden en picknicktafels dus hebben we de rest van de tijd heerlijk ontspannen en aan ons kleurtje gewerkt.

Om 02:00 pm was er weer een taxi terug naar de pier, we zijn gelijk aan boord gegaan om wat te eten en om al het zout van de huid en uit de haren te spoelen, na een verfrissende douche kon de huid weer ademen en zag ook niet meer zo wit van het opgedroogde zout, de ocean is heel wat zouter dan de Schelde/Noordzee waar we normaal gesproken zwemmen.
Hierna zijn we terug aan wal gegaan en hebben nog wat rond gekeken in de vele winkeltjes die aan het eind van de pier te vinden zijn, hier kregen we een sterk Gran Canaria gevoel daar heb je de Kasba een groot winkelcentrum voor de toeristen met erg veel winkels waar men voor staat om je naar binnen te lokken/roepen.
Hier is het net zo het enige verschil is dat men op Gran Canaria vaak de kreet “kijken,kijken, niets kopen” hoort wat je hier dan weer niet hoort maar men is wel vasthoudend om je binnen te krijgen en eenmaal binnen blijft zo’n gast in de buurt om je van alles te laten zien.
We kijken wat rond, zoals in alle toeristenplaatsen is het in iedere winkel weer meer van hetzelfde, jammer is dat als je iets leuks ziet je eerst weer moet vragen wat het moet kosten wat 99 van de 100 dingen zijn niet geprijsd.

Cozumel ligt trouwens recht tegenover Playa del Carmen men kan daar met een ferry naar toe alleen moet men wel ¾ uur oneway rekenen, er worden dan ook verschillende excursies aangeboden die naar de vaste wal gaan o.a. naar de Tulum Mayan Ruins deze excursies duren dan ook zeven uur en het schip ligt maar acht uur aan de pier en je moet een half uur voor vertrek aan boord zijn dus is heel je dag er mee gemoeid.
Rond 05:00 pm vertrekt de eerste boot en als wij om 06:00 pm van de pier wegvaren ligt er alleen nog één Carnival binnen de rest is allemaal weer onderweg, de rust keert dus weer op het eiland en men kan zich opmaken voor de volgende (toeristen)invasie die men graag ziet komen, want naar mijn idee leven 95% van de mensen hier van de cruiseschepen.

 

Dag 9 zaterdag 3 december

Vandaag hebben we een zeedag dus is er niet zo veel te melden, gisterenavond zaten er bij de dagelijkse nieuwsbrief papieren voor het ontschepen zondagmorgen ook een customsformulier, want we komen tenslotte Amerika weer binnen.
Vanmorgen zijn we eerst bagagelabels gaan halen deze moeten aan de koffers en die moeten voor 12:00 am op de gang staan, de labels hebben een kleurcode en die komt weer overeen met een tijdstip van ontschepen.
Dit kan al vanaf 06:30 am maar dan moet je zelf al je bagage aan wal brengen.
De eerste groepen die daarna van boord mogen zijn de mensen met een vroege vlucht van MIA of FLL daarna mogen de mensen met latere vluchten en diegene die in Miami blijven of eigen vervoer hebben zoals wij.
We hebben gekozen om met de groep van 08:30 am van boord te gaan zo kunnen we op een redelijk normale tijd opstaan en hebben we nog tijd voor een ontbijt voor we van boord gaan terwijl we hopelijk toch nog een redelijke dag hebben om richting Key West te reizen en daar ruim voor zonsondergang aan te komen.
De dag wordt verder ontspannen door gebracht, we zien in het begin van de morgen heel in de verte de noordkant van Cuba en voor de rest van de dag alleen maar ocean.

Die wordt overigens wel steeds ruwer, de wind neemt steeds verder toe, ging hij gisteren al van windkracht vier naar zes vandaag loopt hij tegen de avond op naar acht er zitten dan ook flinke witte koppen op de golven en ook het schip is constant in beweging.
Als we vanavond op het achterdek van een kopje koffie genieten zien we in de verte de lichten van de Keys, als de Pearl in dit tempo doorvaart zal ze tussen 03:00 en 04:00 am de haven van Miami binnenlopen maar mogelijk gaat de vaart er nog voor een deel uit.
We varen trouwens met nog twee cruiseschepen op waarvan er een in ieder geval er een van de Carnivalvloot is want die zijn in het donker goed herkenbaar aan de verlichting die tussen de masten gevoerd wordt de andere is nog te ver weg om te herkennen maar is waarschijnlijk ook een Carnival want bij de afvaart afgelopen zondag lagen er ook twee Carnivals binnen.
Denk dat wij eerst naar binnen mogen want we lopen in op de andere twee schepen.
Ondertussen zijn de koffers gepakt op wat kleine dingen na dus die kunnen straks de gang op en beginnen we aan onze laatste nacht aan boord van de Pearl.

 

Dag 10 zondag 4 december

Vanmorgen om 07:00 kwamen we uit bed, we liggen al aan de kade en er zijn zelfs al mensen die van boord gaan, wij gaan eerst eens op het gemak ontbijten.
We zien dat we een stuk verder naar voren liggen dan afgelopen zondag dat komt omdat ook de Norwegian Dawn binnen ligt, omdat zijn trossen over die van de Pearl zitten denk ik dat de Dawn later is binnen gekomen, ook de twee Carnivals die we gisterenavond inliepen liggen aan de kade.
Dat de Dawn later is binnen gevaren blijkt ook al het gegeven dat daar nog geen mensen van boord mogen, voor ons een geluk want anders zou te wel eens lang kunnen duren voordat we weg kunnen.
Nu kunnen we precies om 08:30 van boord, dan in de terminal de koffers ophalen die staan al keurig te wachten ook dat is met die gekleurde bagagelabels heel goed geregeld.
De Border Security die hier de grenscontrole doet duurt wat langer ook omdat er maar vier loketten zijn voor Aliens en vier voor mensen met een Amerikaans paspoort.
Naar buiten en daar staan honderden taxi’s te wachten dus zijn we al heel vlot op weg naar de autoverhuur, daar moet ik even naar binnen want de taxichauffeur neemt geen creditcard aan en onze voorraad cash is niet meer voldoende dus binnen even geld uit de ATMmachine geplukt.
De auto bij Dollar was vlug voor elkaar, niks geen upgrade verhaal alleen had ze nog een betere verzekering maar die hebben wij niet nodig omdat datgene wat daar inzit door onze reisverzekering gedekt wordt.
Wel heb ik er de tolwegpas bijgenomen want op steeds meer tolwegen in en rond Miami kan men niet meer met cash betalen.
Gaan naar de garage en mogen daar uit een hele lange rij met midsize suv’s een auto uitzoeken het wordt een donker grijze Ford Escape met 6.000 mile op de teller.
We laden alle bagage in en geven Tim (onze Amerikaanse dom-dom) het adres van ons hotel op Key West in met de opdracht dat hij een Walmart supercenter op de route moet zoeken, die zit in Florida City en dan ook bijna letterlijk op de route,  de afslag nemen dan de eerste weg rechts en we staan voor de winkel.

Boodschappen gedaan en o.a. een koelbox gekocht, eentje van piepschuim want voor die vijf dagen in dat genoeg.
We vervolgen onze route richting de Key’s en scoren onderweg ook nog een footlong bij de Subway, een leuk plekje om die op te eten is wat moeilijker, zoals op veel plaatsen waar men aan het water kan komen is alles vol gebouwd met dure huizen of hotels.
Uiteindelijk een leuke plek gevonden en daar op het gemak onze lunch opgegeten, wat verder op de route bij de Mc.D nog een Frappé gekocht en ook die smaakte weer heel goed.

Doorgereden naar Key West en daar bracht Tim ons in een streep naar ons hotel, Blue Marlin Motel op Simonton Street, daar alle spullen op de kamer gebracht en de koffers leeg gemaakt om alle was te verzamelen, het hotel heeft drie wasmachines en drogers staan voor zijn gasten en die hadden we dus dringend nodig, na negen dagen raken we door onze schone kleren heen en dan is het zeker met deze temperaturen wel lekker om weer frisse kleren te hebben.
Ook de reisverslagen worden na een week internet stilte online gezet zodat ook onze trouwe volgers weer weten wat we de afgelopen week gedaan hebben.
Als de was schoon en droog is stappen we in de auto en gaan naar Mallory Square om daar de sunset mee te maken, die sunset wil deze reis dus echt niet lukken ook nu hangt er weer een zware wolkenband die een mooie sunset onmogelijk maakt.
Wel is het in deze omgeving heel gezellig met een aantal straatartiesten en verkoop stalletjes waar van alles te koop is.

         

         

Na hier een poosje te hebben rondgekeken zoeken we de auto weer op en overleggen even wat te doen, eten is misschien wel een goed plan.
we hadden onderweg al een Outback gezien dus krijgt Tim opdracht om die te zoeken, we gaan onderweg het is wel opletten want het is druk in de stad en veel voetgangers steken zonder te kijken over, ook fietsverlichting kennen ze hier niet, zeker is de zeer drukke Duval Street moet men heel goed opletten.
Bij de Outback krijgen we een pieper mee want het is druk maar binnen tien minuten kunnen we al aan tafel, we laten het ons goed smaken het is alleen weer wennen dat er dan ook nog een rekening op tafel komt na een week zo van tafel weglopen als je klaar bent / genoeg hebt.
Zo in het donker rondrijden is zeker in deze periode van het jaar erg leuk er is al veel versiering voor de komende kerstdagen en sommige huizen zijn prachtig verlicht, ook de stad zelf doet er veel aan want iedere lantarenpaal is wel versiert met lichtgevende ornamenten.
We zoeken het hotel op en gaan eerst de koffers eens reorganiseren zodat we de komende dagen niet iedere keer alles mee hoeven te slepen naar de kamer.
Verder worden de verslagen weer bijgewerkt en verwerken we zelf deze dag die toch weer heel wat drukker is dan een dag aan boord van een cruiseschip.

 

Dag 11 maandag 5 december

Om 07:40 waren we uit bed, als ik de luiken open doe zie ik dat de auto’s helemaal nat zijn, het heeft vannacht dus geregend maar nu staat de zon weer aan de hemel, nadat we alles spullen terug in de auto gezet hebben was het uitchecken en op weg.
Eerste stop het meest zuidwestelijke puntje van Amerika tenminste waar wij kunnen/mogen komen want het echte punt ligt op de marinebasis en daar mag men niet komen als burger en zeker niet als buitenlandse burger.
Het punt is vlug gevonden vanaf het motel rechtsaf Simonton Street op eerste stoplicht weer rechts en we rijden er recht op af even een korte fotostop want vel is er daar niet te zien/beleven.

Op  Simonton Street moesten we wel naar rechts want rechtdoor zouden we zo de Atlantic Ocean inrijden.
Volgende opdracht een postkantoor of in ieder geval een brievenbus dat was even zoeken want het wemelt hier van de bussen op de stoepen maar dat zijn veelal van die krantenbussen waar je gratis of tegen betaling folders en kranten uit kan pakken.
Tim krijgt opdracht om richting de Prime Outlet bij Florida City te rijden, onderweg zien we wel wat we tegenkomen, we zien al vlug een IHOP dus gaan we daar ontbijten, het ontbijt is goed maar de koffie is er niet te pruimen je kan zo tot op de bodem van je beker kijken dus de sterkte laat zich raden.
Het gratis ontbijt in de lobby van het hotel hebben we maar over geslagen want dat stelde helemaal niets voor en dan moest je het omdat het behoorlijk druk was ook nog aan het staande opeten.
We volgen de hyway 1 naar het noorden zo op een maandagmorgen is het redelijk rustig dus rijdt het redelijk door op een enkele moraalridder na die zitten dan een mile of vijf onder de maximum snelheid en dan is het natuurlijk “Zwaan kleef aan” en heb je al vlug een flinke rij auto’s ook al omdat er dan weer wel zoveel verkeer is dat inhalen bijna onmogelijk is.
Er was wel een zot die met al zijn zwaailampen aan via uitvoegstroken en verdrijvingvakken verschillende auto’s in ging halen, wat die man zijn haast was ben ik nog niet achter, want een paar mile verder stond hij met een bosmaaier het gras rond een milemarker te maaien, beetje nutteloze en gevaarlijke actie, of je op deze wijze punten maakt bij de baas betwijfel ik.

We maken nog een paar fotostops onderweg en rond 12:30 pm verlaten we de Key’s en komen weer op het vasteland van Florida en niet veel later zijn we bij het outletcenter, niet dankzij Tim want die wilde weer eens een UPS route gaan rijden (rechtsaf, rechtsaf, rechtsaf en rechtdoor) gewoon linksaf en je bent er in een keer.
Het outletcenter doet wat opbouw en uitstraling een beetje aan die van Castle Rock CO denken alleen is die laatste een stuk groter, we scoren wat kleding voor de kleinkinderen en gaan daarna naar de Walmart die er vlakbij zit, hier waren we gisteren ook al maar toen was het alleen even de noodzakelijke dingen aanschaffen nu nemen we wat meer tijd en vinden naar weer wat kinderkleding ook een paar korte broeken voor mij, er komen gaten in de huidige dus er moet een en ander vervangen worden.
We volgen de 1 nog wat verder noord tot in Homestead maar vinden er weinig winkels waar we naar toe willen, als we dan ook nog midden in flinke roadworks uitkomen zetten we weer koers naar het zuiden, we moeten ook nog een hotel zoeken en boeken dus stoppen we bij de Mc D. en starten daar onder het genot van een Frappé de laptop op om hotels in/rond Florida City te zoeken.
We vinden een Super 8 voor $ 49,00 per nacht en boeken online voor twee nachten.
Volgende stop de BestBuy daar wil Annie een kerstcadeau voor een van de kinderen halen ook deze opdracht slaagt en dus gaan we opzoek naar het zojuist geboekte hotel.
Dat is vlug gevonden, achterlangs de BestBuy en een halve mile verder staan we voor de receptie van het Super 8, de dame achter de balie haalt net een papier uit de printer met onze reservering dus we zijn precies op tijd, we krijgen de sleutel en brengen de spullen op de kamer.
Via Tim zoeken we naar eetgelegenheden en vinden een Cracker Barrel aan dezelfde weg een paar mile naar het noorden in Homestead dus gaan we op weg, als Tim aangeeft dat we onze bestemming bereikt hebben staan we midden in het stadje maar nergens geen CB te vinden, een zoekopdracht ter plaatsen geeft heel veel (voor ons) rare namen dus besluiten we terug te rijden.
Vlakbij het hotel geef ik nogmaals een zoekopdracht en komen er betere namen tevoorschijn nu ook weer en andere CB en die zit op nog geen mile afstand van het hotel maar nu naar het zuiden in Florida City, deze is vlug gevonden en we genieten van een heerlijke maaltijd voor zeer weinig $ dit is zeker een keten om te onthouden.

 

Dag 12 dinsdag 6 december

Vandaag gaan we (eindelijk) de natuur in we brengen een bezoek aan Everglades National Park, om 08:00 am vertrekken we van het hotel na eerst even een bakje koffie bij de receptie te hebben gehaald om er te eten is het veel te klein er staan twee tafels met in totaal zes stoelen en daarmee is de ruimte vol men moet zelfs moeite doen om bij de koffie te komen.
We rijden op het gemak naar de park ingang en zien onderweg een flink landbouw gebied waar men volop aan het beregenen is, dat gaat hier met grote waterkanonnen die op vrachtauto’s zijn gemonteerd de hoeveelheid water die daar uitkomt is vele malen groter dan de waterkanonnen die in Nederland worden gebruikt, ook kijkt men niet zo nauw waar het terecht komt de auto wordt verschillende keren gewassen door het water wat gewoon over de weg gespoten wordt.
Eerste stop het Visitor center waar we natuurlijk weer te vroeg zijn, iets voor 09:00 am wordt de vlag in top gehangen en is het Visitor center open, we kijken wat rond en vragen informatie op de dag goed door te brengen.
Op het parkeerterrein zien we al veel verschillende soorten Tillantia (Air Plant) op de bomen groeien, deze planten leven van de luchtvochtigheid en gebruiken de boom dus alleen om van de grond af te zijn, het zijn dus geen parasieten die ten kosten van de boom groeien.

        

Ook zien we een paar hagedisje en vlinders (Zebra butterfly) maar beide zijn niet te fotograferen omdat ze geen moment stilzitten.
Vervolgens rijden we het park in na vertoon van de AtBpas, die was deze maand nog geldig hij heeft dus drie reizen zijn diensten bewezen.
We gaan eerst naar Royal Palm daar komt eerst de spuitbus met Off (Deet) uit de tas in het korte tijdsbestek op de parking bij het Visitor center was ik al in beide benen gestoken dus eerst even bescherming aanbrengen vervolgens lopen daar de Anhinga Trail en de Gumbo Limbo Trail, de eerste is genoemd naar een vogel (soort Aalscholver) en de tweede naar een boom.
Op de Anhinga Trail heb je de beste kans om wildlife te spotten, we zien dan ook heel wat verschillende vogels waaronder een kleine honderd zwartkop gieren die zijn gewoon een plaag in dit gebied er staan bij de parking zelfs borden dat deze vogels ook schade aan auto’s kunnen veroorzaken, niet alleen omdat ze er opzitten en daar dan ook hun behoefte doen maar ze plukken gewoon aan de rubbers van ramen, deuren en dakspoilers.

 

 

 

We zien ook wat grote Largemouth bass zwemmen en heel veel kleine visjes (guppen) in een van de grotere poelen zien we een Loggerhead Turtle zwemmen en op het eindpunt van de trail zien we onze eerste Alligator.
Die ligt lekker in de zon en lijkt wel van plastic mede omdat er totaal geen beweging inzit zelfs geen oogopslag maar om nu op vier meter moordmachine af te stappen of er leven inzit gaat mij wat te ver.         
De Gumbo Limbo Trail is een korte wandeling over een asfaltpad door een stukje bos wat voornamelijk uit deze boomsoort bestaat  niet echt een enerverende hike, alle korte trails (tot 1 uur) gaan trouwens over verharde paden of plankier boven het water.
Eenmaal terug bij de auto besluiten om eerst naar het einde van het park te rijden, we hebben namelijk nog niet gegeten dus gaan de magen protesteren en bij Flamingo is  de enige mogelijkheid binnen het park om wat te eten.
Dat is ook omdat we in de parken altijd op het gemak rijden omdat je  zo meer kans hebt om wildlife te zien nog zeker een uur rijden, het is dan ook al bijna 12:00 uur voor we daar aankomen dus eerst eten.
Daarna kijken we wat rond bij het Visitor center wat hier aan Florida Bay ligt en bij de marina, jammer genoeg zijn beide erg troebel dus zien we geen vissen of ander waterleven gemiste kans dus want er zitten hier ook saltwater crocodile.

 

 

We rijden naar het eindpunt van de weg (de campground) en beginnen aan de terug weg, net buiten de campground ligt Eco Pond en daar willen we even stoppen, dat wordt dus een wat langere stop want zodra we bij het water komen zien we op een eilandje in het meer een Southern Bald Eagle zitten in een dode boom, de boom er naast zit een groot nest wat dus al en aantal jaren in gebruik is.
Als we wat verder lopen om een beter zicht op de eagle te krijgen zien we er nog een zitten we maken heel wat foto’s en net als we weg gaan vliegen beide vogels op om na een ronde over het meer op het nest te landen en daar beginnen ze gelijk aan het nageslacht voor volgend jaar te werken.
we zijn dus getuigen van een potje ruige eagle*** en dat midden op de dag.

 

 

 

We vervolgen onze weg en nemen nog verschillende trails mee die allemaal weer een ander onderdeel van het park belichten.
Op mijn vraag aan Annie of ze ook niet eens een stukje wil rijden komt een bevestigend antwoord het is zo rustig in het park dat ze het wel aandurft dus kan ik eens een stukje ontspannen en meer rondkijken.
We besluiten om nog een keer langs Royal Palm te gaan om de Anhinga Trail nogmaals te lopen, één Alligator op een hele dag is wat weinig dat moet beter kunnen en het gaat ook beter we zien er nu vier waaronder die van vanmorgen en die blijkt wel twintig centimeter te zijn opgeschoven zag er dan ook erg vermoeid uit na die inspanning, naast de vele vogels zien we ook nog twee Turtle op een boomstam die uit het water steekt zitten jammer genoeg was dat tegenin de (al laag staande) zon dus of de foto’s wat geworden zijn is even afwachten.

 

 

We zijn vandaag trouwens tot twee keer toe over de Rock Reef Pass gekomen die heeft een hoogte van 3 feet, de auto moest dan ook bijna een versnelling lager om daar overheen te komen.
De dag was lang genoeg dus brengt Annie ons veilig en wel terug naar ons hotel waar we 05:30 pm aankomen, even een douche om al de Off af te spoelen en daarna eten bij Denny’s we nemen beide een 55+ menu en dat zijn mooie porties die net op kunnen dat is dus en aanrader als men die op de kaart heeft staan.
Via internet zoeken we een hotel in Everglades City voor morgennacht, dat was nog even zoeken want het is daar schijnbaar druk en dus weinig beschikbaar en (mogelijk) hogere prijzen, een paar hotels vallen al af door slechte beoordelingen.
uiteindelijk boeken we een kamer in het Everglades City Motel voor $ 89,00 dus voor morgennacht hebben we ook weer een slaapplaats.
Vandaag was een prachtige dag de Everglades is wel heel anders dan de parken die we gewend zijn maar ook schitterend en we zijn er wel achter dat dit echt ons ding is we hebben erg genoten vandaag, geef ons maar de (ongerepte) natuur daar weten we onszelf prima te vermaken.

 

 

 

 

Dag 13 woensdag 7 december

We gaan weer verder dus wordt alles in de auto geladen en checken we uit, we pakken weer een beker koffie mee en draaien de Krome Avenue noord op langs deze weg zitten heel veel kwekerijen van tuinplanten en dat dan van kleine plantjes voor een schaal tot meters hoge palmen.
We slaan af naar de US-41 west (Tamiami Trail) daar komen we nog in een roadwork maar meer dan een paar minuten kost dat niet, we rijden verder tot de afslag naar Shark Valley Visitor center ook weer een onderdeel van Everglades NP hier zijn we iets na 09:00 am.
We hadden geen idee wat we hier konden zien/doen want gisteren kon men weinig informatie geven over dit deel van het park, er is dus een loop van 15 mile die men kan lopen, fietsen of met een tramtour kan maken op het keerpunt is er een uitkijktoren waar men een groot stuk van het noordelijke deel van het park kan overzien.
Fietsen zijn ter plaatse te huur, wij kiezen voor de tramtour kosten $ 19,00 per persoon en de duur is twee uur  en de volgende tour vertrekt om 09:30 dus dat past mooi, nog even naar de restroom en de fotospullen verzamelen en we kunnen onderweg.
Voor de tour sta ik mezelf in te smeren met Off als een van de rangers zegt dat het in dit deel van het park niet nodig is, het is namelijk zoet en stomend water en daar zitten in deze tijd van het jaar geen steekmuggen, heb inderdaad niet een muggenprik gehad onderweg.
Een voordeel van vroeg starten is dat het nog niet druk is we doen deze tour samen met een echtpaar uit New York dus lekker rustig en plek genoeg om te zitten, onze chauffeur/gids vraagt waar onze belangstelling naar uit gaat zodat hij daar zoveel mogelijk rekening mee kan houden tijdens de rit.
We gaan op weg en al snel blijkt dat we een hele goede gids hebben hij geeft volop uitleg over de omgeving maar ondertussen let hij ook op de omgeving er ontgaat hem geen vogel maar ook geen alligator, want van de eerste die we te zien krijgen zijn alleen de ogen en neusgaten zichtbaar.

 

         

 

Natuurlijk weten deze mannen, doordat ze dagelijks verschillende keren dit rondje doen, ook waar ze dieren kunnen verwachten dat komt even later al uit want hij mindert vaart en kijkt gespannen naar één kant en even later is het raak, een mama alligator met een drietal jonge en zo komen we er verschillende tegen.
Na de nodige korte fotostops, waarbij we genoeg tijd krijgen om foto’s te maken wel vanuit het voertuig maar omdat we met zo weinig zijn kan je heel gemakkelijk van links naar rechts als het beest aan de andere kant zit, komen we bij de uitzichttoren dit is en grote betonnen toren die is gebouwd op de plaats waar ooit een boortoren van een Texaanse oliemaatschappij heeft gestaan.
De olie die er gevonden werd was van een dusdanige slechte kwaliteit dat het winnen daarvan in die tijd onrendabel was, het land is toen aan de regering geschonken en die hebben het bij het Nationale Park gevoegd, de kaarsrechte weg die ons terug brengt naar het startpunt is daar ook een erfenis van, de andere slingerende weg over het eerste stuk is later aangelegd ten behoeve van het park.
Voor de aanleg van deze wegen moest de ondergrond eerst opgehoogd worden dat is voor een deel gedaan door verschillende zogenaamde “Borrow Pits” te maken met springstof werden er putten gemaakt en de uitkomende limestone werd gebruikt als fundering, de putten zijn nu dankbare plekken om wildlife te spotten, de rechte weg is gemaakt door er een kanaal naast te graven (met springstof) om aan materiaal te komen.
Vanaf de uitzichttoren heeft met een mooi 360 graden beeld op de Everglades wat in deze omgeving voornamelijk een “River of Grass” is met hier en daar een eilandje, zodra een stukje land droog blijft kunnen er bomen groeien en zo ontstaan al die eilandjes.
We krijgen twintig minuten om de omgeving te bekijken daarna moeten we weer verder om ook op het tweede stuk genoeg tijd te hebben om alles te bekijken op dat tweede stuk zijn we heel wat vogels omdat we het hele stuk langs het kanaal rijden.
Ook alligators zien we nog genoeg waaronder een mama met jonge die nog maar een paar weken oud zijn dicht bij het startpunt liggen er zelfs een paar op het gras tussen het kanaal en de weg daar rij/loop je dus vlak langs.

 

 

 

Eenmaal terug bij het startpunt lopen we dan ook nog even een stukje terug om die beesten op het gemak te bekijken, we gaan daarna naar de auto en zoeken de US-41 west weer op om die na een paar mile alweer te verlaten, we zitten ondertussen in het Big Cypress National Preserve hier loopt naast de US-41 nog een Scenic Loop Road door deze is gedeeltelijk asfalt en gedeeltelijk dirt (17 mile).

 

 

Van oost naar west rij je eerst het asfalt gedeelte, waar ook nog verschillende huizen aan staan, ook hiet ligt er weer een kanaal langs de weg en dus duurt het niet lang voor we onze eerste alligator langs deze weg spotten, gewoon tussen de huizen dus die kan net zo goed morgenochtend in een van de zwembaden liggen.
Als we bij het gedeelte dirtroad komen staat er een bord “do not enter locals only” nu probeer ik me altijd aan te passen aan de locale gewoontes dus doe ik dat ook nu maar, we zien wel waar we stranden.
Alligators vinden we in ieder geval genoeg langs deze weg we raken zelfs de tel kwijt en zit ook een flinke jonge van een meter of vijf/zes tussen die zo langs de kant van de weg ligt (keek trouwens niet vriendelijk)
De weg is redelijk berijdbaar met wat modderpoelen die gedeeltelijk al weer gevuld zijn met gravel/koraal/limestone ook zie ik twee (verse) sporen van rupsen dus is met met een kraan of een grader bezig aan deze weg.

 

 

Op de laatste acht mile komen we een tractor tegen die de struiken aan het snoeien is, drie vrachtauto’s die snoeihout afvoeren, een grader die de boel vlak schuift, een(midi)kraan die de weg losmaakt en een wals die hem dan weer verdicht na het vlak maken we kunnen overal op het gemak tussen door en de werkmannen/vrouwen steken allemaal vriendelijk hun hand op niet een die aangeeft dat we er niet door kunnen/mogen.
We komen weer op de US-41 west en rijden naar de junction met de US-29 die naar Everglades City gaat, we kopen een footlong bij de Subway en rijden een stukje terug over de US-41 naar een picknick area om daar de wat late lunch te gebruiken ook hier spotten we nog een paar alligators en als we terug rijden richting Everglades City zien we er een heleboel langs het kanaal wat naast de US-41 loopt.
We rijden eerst even naar het motel om in te checken dat gaat zeer vlot en de zeer vriendelijke en behulpzame dame aan de receptie stort een vracht aan informatie en tips over ons uit.
We vervolgen de US-29 richting Chokoloskee het meest zuidelijke plaatsje aan de Gulf of Mexico en kijken daar wat rond bij de Smallwood Store omdat het zicht op de Golf daar niet zo geweldig is rijden we een stukje terug om bij een camperresort een beter zicht te hebben voor de sunset.

 

 

Dat resort lijkt mij flink aan de prijs zeker als je een plekje aan het water wil hebben die hebben namelijk allemaal hun eigen aanlegsteiger.
De sunset lukt deze keer wel goed geen echt schitterende rode hemel maar heel wat mooier dan de laatste dagen.
Voor het avondeten rijden we naar Camellia Street Grill/Diner dit op aanraden van de moteldame een goede keus, als men aan komt rijden denk je eerst aan een lommer of een oude visser door alle visnetboeien die overal op grote hopen liggen, ook binnen  vindt men volop oude rommel.
Het eten bestel je aan de bar daar krijg je een beker mee en mag je zelf je softdrink tappen de bediening is een heel apart typetje maar het eten is er werkelijk geweldig mocht je ooit in de buurt van Everglades City zijn en willen eten dan is dit “the place to eat”
Morgen trekken we richting Miami waar nog een paar malls op de planning staan, overnachten zal in de buurt van het vliegveld zijn we hebben een couponbook waar meerdere airporthotels in staan dus dat zal best wel lukken.

 

 

Dag 14 donderdag 8 december

Vandaag wordt onze laatste echte vakantiedag morgen is een reisdag waar we weinig anders zullen doen dan van gate naar gate lopen we starten op het gemak en ontbijten met een bakje yoghurt vervolgens stoppen we eerst bij de benzinepomp vlak bij het motel en halen daar een beker.
In plaats van de airco gaat vanmorgen de kachel aan het is maar 57F volgens de thermometer in de auto.
We draaien de US-41 oost op en bollen op het gemak richting Miami eenmaal op de Turnpike zetten we koers naar Sunrise om daar de Sawgrass Mall te bezoeken, voor we daar zijn zien we een andere mall dus nemen we die afslag en kijken er (vanuit de auto) even rond we zijn op zoek naar een Art and Craft winkel zoals Michael’s en Jo-Ann’s niets kunnen vinden wel een heel mooie mall trouwens.
Tim kan de weg naar de Turnpike schijnbaar niet meer vinden of denk dat hij een kortere route heeft maar hij brengt ons nu door de buitenwijken van Miami naar Sunrise niet zo erg maar het wemelt  er van de stoplichten dus is het veel stoppen en weer optrekken.
Rond 10:30 am draaien we de parking van Sawgrass Mall op, even opletten waar we de auto neerzetten anders moet je bij terugkomst zo zoeken dat is met een camper toch wat gemakkelijker.
We doen op het gemak en rondje waarbij Annie een vermogen uitgeeft aan een nieuw horloge ($ 10,54) verder niets van onze gading dus zoeken we de foodcourt op om onze magen te vullen.
Via internet het adres van een Michael’s gevonden dus deze ingegeven in Tim en op weg richting het zuiden, bestemming bereikt volgens Tim wel een groot winkelcentrum maar geen Michael’s te zien dus maken we een rondje langs de verschillende gebouwen ook dat geeft geen resultaat net als we terug willen rijden richting vliegveld zie ik uit een ooghoek een bord van Jo-Ann’s dus daar naar toe gereden, weer een opdracht volbracht.
Inmiddels is het rond 02:00 pm dus besluiten we om eerst maar eens een hotel te zoeken voor we naar de Dolphin Mall gaan, dat was nog even zoeken en heen en weer rijden want nergens wilde men nog gasten die met een coupon wilden boeken net zo erg maar om dan ruim het dubbele te vragen is ook overdreven uiteindelijk een kamer in de Sleep Inn kunnen boeken voor $ 79,00.
We halen de auto leeg en zetten alle spullen op de kamer en zetten dan eerst de laptop aan om online in te checken dat gaat deze keer zonder problemen en ook nog vlot omdat US-Airways nu wel al onze gegevens kende/kon vinden, boardingpassen printen we morgen op het vliegveld wel uit.
We zetten koers naar de Dolphin Mall daarbij komen we in het begin van de avondspits uit en dan wordt het zelfs op de Turnpike erg druk dus langzaam rijden, rond 04:00 pm waren we er hier is het nog meer opletten waar je de auto achterlaat want het is erg druk.
We maken een rondje door deze mooie mall Annie koopt nog twee paar schoenen samen met de schoenen die ze de eerste dag al kocht maar dat vier paar, voeg daar de schoenen die al meekwamen uit Nederland bij en je hebt bijna een koffer aan schoenen.
Ook slagen we op het laatste moment nog voor een zoekopdracht van Mevrouw Koffieboon voor een paar mini Uggs.
We maken nog een tweede rondje waarbij we de foodcourt nog aandoen om te eten deze keer bij de chinees/Taiwanees.
De voeten moe van het slenteren zoeken we de auto op en gaan weer naar ons hotel ook nu is het druk op de weg maar rond 06:30 pm zijn we weer bij het hotel, de aankopen mee naar binnen en dan de koffer inpakken en wegen beide zitten onder het gewicht dus geen problemen.
De boordcomputer van de auto geeft aan dat er nog voor vijf mile brandstof in de tank zit, volgens Tim is het 2,9 mile naar de autoverhuur dus gaat er niet veel brandstof meer inzitten als we hem inleveren.
Dat moet voor 10:00 am dus kunnen we morgenochtend alles op het gemak doen en nog ontbijten voor we uit het hotel vertrekken, de eerst vlucht gaat om 02:00 pm dus ook op het vliegveld hebben we tijd genoeg.

Dag 15/16 vrijdag 9 en zaterdag 10 december

Vanmorgen eerst op het gemak ontbeten de auto moet pas om 10:00 am binnen zijn en die 2,9 mile naar het verhuurstation kost niet veel tijd, het ontbijt is weer niet bijzonder brood om te roosteren, met zoet beleg, cereals, fruit, fruitsap en koffie of thee maar het vult de maag.
Na het ontbijt stap ik even naar buiten voor een shagje en zie dat het flink regent dus maar even onder het afdak blijven staan, door die regen en de behoorlijke temperatuur voelt het erg broeierig aan dat wordt dus nog een halve dag zweten.
We brengen alle spullen naar de auto waarbij het gelukkig al weer droog is en gaan op weg naar het verhuurstation.
Rond 09:30  leveren we de auto in de boordcomputer geeft aan dat we nog 1,5 mijl kunnen rijden net niet op de dampen binnen gebracht dus we nemen de lift naar de vierde verdieping waar de shuttle naar het vliegveld moet komen volgens de man die de auto in ontvangst neemt, daar had hij best bij mogen zeggen dat die shuttle een airtrain is nu liepen we naar de bussen maar die gaan allemaal naar de Port of Miami (de haven dus) niet naar de airport.
We stonden daar al even samen met nog wat andere mensen voordat een taxichauffeur ons er op wees dat we met de Airtrain moesten en die zit aan de andere kant van het gebouw.
Mooi (nieuw) systeem alleen jammer dat hij maar een stopplaats heeft, de taxi’s en naar ik aanneemt vroeger ook de shuttlebussen gaan de verschillende terminals langs nu moesten we bijna het hele vliegveld over omdat de J terminal waar US-Airways van vertrekt de laatste terminal van MIA is en ze hebben lang niet overal loopbanden dus weer een flinke hike gedaan.
Bij de balie van US-Airways de boarding tickets uitgeprint waarbij alleen die van mij er uit kwamen bij Annie kwam de melding dat ze zich bij een boardingagent moest vervoegen gelukkig is dat dezelfde persoon als degene die de labels aan je bagage doet dus was dat vlug opgelost want die kon de tickets zo uitprinten.
Door de security waar we voor het eerst kennismaken met de bodyscan, stelt niets voor in het hokje gaan staan armen in de lucht ding draait om je heen en doorlopen.
Terwijl we onze spullen weer verzamelen komen er ineens een aantal TWA personen aanlopen die de hel procedure stilleggen voor een of andere drill geen idee wat het voor moet stellen want ze kijken wat rond en geven alles weer vrij.|
Omdat we veel te vroeg zijn zoeken we een plekje in de foodcourt aan het raam zodat we wat naar de bedrijvigheid aan de verschillende gates kunnen kijken, daar zien we op een gegeven moment twwe van die grote brandweerauto’s aankomen en die gaan aan beide zijde van de taxibaan staan even later komt er een vliegtuig van Air Jamiaca aan taxiën en die wordt door beide brandweerauto’s in een boog van water gezet, of die een doop was vanwege een eerste aankost op MIA van deze maatschappij of voor een andere gelegenheid hebben we niet kunnen achterhalen.
We gebruiken de lunch bij de Mc D. en zoeken daarna op het gemak de gate op, hier wordt constant opgeroepen om je grote carry-on af te geven ze wordt dan als ruimbagage (gratis)  doorgelabeld naar je eind bestemming.
Omdat alle elektronica en fotoapparatuur in de carry-on zit doen wij dat mooi niet, als je een poosje zit te kijken hoe die ruimbagage geladen wordt durf je daar niets breekbaars meer in te doen.
Boarden begint precies op tijd en er was ondanks dat wij bij de laatste groep zaten die aan boord mochten meer dan genoeg ruimte voor de carry-on terwijl het een volle vlucht is dus waar het voor nodig was om het in te checken snap ik niet.
01:55 pm van de gate weg (vlucht was om 02:00 pm) dus mooi op tijd 1 vliegtuig voor ons dus zaten we zo in de lucht, werkelijke vliegtijd van wielen los tot wielen aan de grond 2:10 dus stonden we om 04:20 aan gate C-31 helemaal op het eind van de C terminal terwijl de volgende vlucht van gate A-8 helemaal op het eind van de A terminal vertrekt dus ook op PHL weer een flinke hike gedaan wel op het gemak want de volgende vlucht gaat om 06:15 pm wat dus beide twee uur overstaptijd geeft.
Rustige vlucht zonder turbulentie jammer genoeg ook zonder uitzicht want het is bijna het hele stuk bewolkt onderweg 1 keer een blikje drinken gekregen.
Op de monitor bij de gate staan dat men zich opnieuw moet inchecken bij de gate dat is de eerste keer dat we dat tegen gekomen zijn, boarden begint ook nu weer op tijd maar als we aan boord komen is er heel wat minder ruimte voor de bagage dan op de eerste vlucht terwijl deze helemaal niet vol is, nu vallen er al een aantal vakken af omdat daar de apparatuur voor de films in zit maar naar ons idee wordt er ook behoorlijk wat ruimte ingenomen door de bagage van de crew.
Iedereen is ruim op tijd aan boord maar er zijn schijnbaar wat problemen met het voertuig wat het vliegtuig achteruit moet duwen want er wordt een paar keer gestopt met achteruit duwen terwijl ik allerlei mensen rond zie rennen.
Ook op de stertbaan is het druk want er gaan heel wat vluchten naar Europa weg rond deze tijd dus zitten we ruim twintig minuten te laat in de lucht maar met een daadwerkelijke vliegtijd van 6:20 zijn we ruim voor de geplande tijd op BRU.
Uur na vertrek het bekende Chicken or Pasta verhaal en een uur voor de landing een warm broodje met jam of vruchtenvulling daar kwamen we niet helemaal uit, tussendoor en paar keer water en dat was het dan.
Geland om 07:10 am aan de gate om 07:30 am en omdat we redelijk van voren zitten (rij 13) zijn we vlot van boord, bij de paspoortcontrole is het erg druk want er waren wel drie of vier vluchten die gelijk aankwamen, voor houders van en EEG paspoort waren maar twee poorten open waarbij er een tijdlang geblokt door een familie waarvan de papieren niet in orde waren, leken trouwens ook geen EEG burgers maar dat weet je tegenwoordig ook niet meer.
Wel weet ik dat de vliegtuig crews van Jetair, Delta, United en US-Airways geen EEG burgers zijn maar wel gewoon in die rij gaan staan en dan ook nog voordringen.
De bagage komt op band 2 dat wisten ze in het vliegtuig al om te roepen helaas staat die nog stil en duurt het ook nog even voor hij in beweging komt, behalve onze vlucht gooien ze ook de bagage van een Deltavlucht van JFK op de band dus is het lekker druk.
Eenmaal de koffers compleet op naar de auto en naar huis, het is lekker rustig zo vroeg op de zaterdagmorgen ook op de ring van Antwerpen is weinig verkeer dus zijn we vlot thuis.

Epiloog

Dit was onze zestiende Amerikareis, door de cruise hebben we nu wel zeventien binnenkomsten want ook na de cruise krijgen we weer een stempel en mochten een week langer blijven dan het stempel wat we op PHL kregen zo zou je dus aan 97 dagen komen.
Florida was nieuw voor ons op een stukje panhandle na, behalve Everglades NP is het zuiden van Florida niet echt ons ding.
De cruise was ook een hele nieuwe ervaring en zeker voor herhaling vatbaar maar niet ieder jaar, wat de kosten aangaat zou het gemakkelijk kunnen want als je de kosten per dag wegzet tegen: auto met hotel en eten dan is een cruisedag goedkoper.
Auto met hotel tegen camperreis is voor ons een uitgemaakte zaak, zeker voor een rondreis is het dagelijkse gesleep met (een deel) de bagage niets voor ons geef ons maar een huisje op wielen met alle gemakken bij de hand.
Een trip als vorig jaar naar Las Vegas en in 2009 naar Washington DC met vaste plek en dagtrips is nog te doen maar iedere dag verplaatsen dus niet.
Reis nummer zeventien is al geboekt is weer een campertrip deze keer in het noordoosten en wel in het najaar van 2012 maar dat is nog ver weg dus wie weet.