De Planning

Van de zomer hadden we het er over om de komende winter mogelijk weer eens een weekje richting Tenerife te gaan, er werd toen geopperd “misschien in Las Vegas ook wel leuk” maar alleen als de vliegtickets niet te duur zijn.
De zomer aanbiedingen van Connections.be hadden o.a. tickets naar Las Vegas voor een zeer leuke prijs dus op 2 juli werden de tickets geboekt.
28 november vliegen we om 11:00am vanaf BRU naar ORD met de UA973 waar we om 1:33pm landen, vervolgens gaan we om 5:30pm met vlucht UA108 van ORD naar LAS waar we om 7:22pm landen.
De planning is om vijf nachten in Las Vegas te blijven waar we een hotel achter de strip willen boeken, vervolgens gaan we een paar nachten richting Zion NPmet (als er al sneeuw ligt) nog een tripje naar Bryce Canyon NP, slapen willen we dan in Springdale.
Na het weekend komen we dan weer terug in Las Vegas waar we dan slapen zijn we nog niet helemaal uit.
We huren  voor deze reis geen camper maar een auto (deze is ondertussen geboekt bij usareisen.de)
Tijdens de dagen in Las Vegas willen we een aantal dagtripje maken o.a. naar Death Valley NP, Valley of Fire SP, Red Rock Canyon NCA, de nieuwe brug over de Colorado River.
Ondanks dat we al verschillende keren in Las Vegas geweest zijn hebben we nog niet zoveel hotels /casino’s van binnen bekeken dus ook hier willen we wat verandering in brengen, ook Fremontstreet en natuurlijk shoppen staan.
Op 9 december vliegen we dan met vlucht UA396 om 9:10am van LAS naar ORD waar we om 2:41pm aankomen om vervolgens om 6:01pm met vlucht UA972 van ORD naar BRU te vliegen waar we op 10 december om 9:20am hopen te landen.
Ook tijdens deze reis  zal ik weer een reisverslag bijhouden, Annie heeft voor de reis weer een nieuwe weblog aangemaakt haar verhaal kan je hier lezen.  

Update 25 september

Even een kleine update, we hebben ondertussen via usareisen.de een auto gereserveerd voor deze vakantie, het is een Jeep Liberty geworden kosten voor 11 dagen € 330,52.
Annie heeft inmiddels ook al een aantal overnachtingen geboekt, van zondag 28 november tot vrijdag 3 december slapen in het Best Western Mardi Gras op Paradise Road vijf nachten voor $ 126,00, geboekt via Booking.com.
Vrijdagmorgen rijden we dan richting Zion NP waarbij twee nachten we in Springdale zullen overnachting in het Best Western Zion Park Inn voor $ 58,50 per nacht dit is geboekt via Hotels.com.
Van Connections.be krijgen we deze week een mailtje dat de vluchttijden veranderd zijn.
De vlucht van ORD naar LAS vertrekt nu om 6:00pm en komt om 8:07pm aan in Las Vegas het vluchtnummer blijft gelijk dus deze vlucht gaat gewoon later weg, we zullen ons dus een half uurtje langer op ORD moeten zien te vermaken.
Ook op de terugreis is er een verandering, de vlucht LAS naar ORD vertrekt om 8:39am en komt om 2:14pm aan, dit betekend een half uur vroeger uit bed en ook nu weer een half uur langer op ORD rondhangen ook hier is het vluchtnummer niet veranderd.
Nu nog een slaapplaats zoeken voor de periode van zondag 5 december tot donderdag 9 december.

Dag 1, 28 november Biggekerke, Las Vegas

 

Om 06:00 ging de wekker, even ontbijten en katten eten geven om rond 06:30 richting Zaventem te rijden.
De eerste 2 kilometer lag er een behoorlijke laag sneeuw, daarna niets meer, de bui die het bij ons zo wit had gemaakt, was schijnbaar maar een klein stukje het land op gekomen en voor de rest op zee gebleven.
Onderweg ziet het wel wit maar dat is van de rijp die overal aan gevroren zit, het vriest dan ook een graad of 5.
Iets voor 08:00 zetten we de auto in de garage van P3 en lopen naar de terminal om daar de United balie te zoeken, het inchecken is zo voor elkaar, ik had dat gistermorgen thuis al gedaan maar kreeg de melding dat ik geen boardingtickets uit kon printen.
Nog even naar buiten voor een laatste peuk en dan nog even goedkope shag kopen.
Bij de security voor de B-gates is het erg druk, we worden dan ook naar beneden gestuurd om via de security voor de transitpassagiers te gaan maar ook daar staan lange rijen, om de zoveel personen wordt er iemand uitgepikt voor een paddown en natuurlijk mag ik dat genoegen weer smaken, het is aan de persoon die dit moet doen goed te merken dat het een verplicht geheel is want hij is binnen een paar tellen klaar.
De gate opgezocht en onderweg onze eerste Starbuck gescoord nog geen frappu daar is het te koud voor.
Bij de gate onder andere genoten van de pantomime van de vliegveld medewerker en het afzetlint, het was een heel geklungel maar hij hield wel vol.
Het boarden begon keurig op tijd en omdat we in een gunstige instapzone zaten, waren we ook vlug aan de beurt, maar mochten beide het genoegen van een volledige securitycheck proeven, er worden (door de computer) per vlucht een aantal personen aangewezen voor deze check.
We hebben de pech dat voor ons een persoon staat die erg kwaad is, omdat hij deze check krijgt en dus niet echt meewerkt hierdoor komen we als bijna de laatste passagiers aan boord.
Ik kan mijn carry-on nog kwijt maar die van Annie moet naar firstclass om daar een lege bak te vinden gelukkig zat mijn fotorugtas in de koffer en camera en lenzen in de carry-on.
De eerste vlucht gaat vlot, weinig turbulentie voor een deel boven de wolken dus nog een paar uur de ogen dicht.
Immigration gaat heel vlot, we treffen een gezellige dame die volop klets en wil weten wat we allemaal gaan doen en gedaan hebben, ze heeft dus een vlotte mannier om uit te vissen wat je gaat doen en waar zonder dat het opvalt dat je gewoon de gebruikelijke vragen beantwoord.
We waren vlug aan de beurt maar het viel wel op dat er in de rij wachtende veel mensen het customsformulier nog in moesten vullen, terwijl ze net van een vlucht van 9 uur afkomen.
Als we bij de bagageband komen vallen ook net de koffers er op, dus langs customs alleen papier in leveren en door een deur naar het afgifte punt daar koffers afgegeven voor de volgende vlucht.
We komen daarna bij de uitgang naar o.a. de car rental pickup dus even naar buiten voor een peukje, daar raken we in gesprek met een Belgisch echtpaar wat ook onderweg is naar Las Vegas, zij hebben een vlucht die om 03:30 pm al vertrekt.
Ook komt er nog een Amerikaan om een vuurtje vragen, die leefde nog steeds in de veronderstelling dat men geen lucifers of aansteker mee mag nemen, onder welke steen die de laatste jaren gezeten heeft weet ik niet, maar helemaal op de hoogte van de geldige regels was hij niet.
We  nemen de airporttrain naar terminal 1 en brengen de tijd daar door met wat eten en drinken en mensen kijken, zo gaan de 4 uur overstaptijd nog redelijk vlot voorbij.
04:58 pm land ons vliegtuig, mensen er uit, schoonmaakploeg aan boord (die hebben 15 minuten met 4 personen) en om 05:30 pm kunnen we boarden, om 05:50 zijn  we los van de gate.
De tweede vlucht gaat volledig in het donker dus valt er behalve nu en dan de lichten van een plaats weinig te zien onderweg, door gunstige winden zijn we om 07:40 al in Las Vegas.
Met de airporttrain naar terminal 1 voor de koffers en die komen als eerste van de band dus naar buiten voor de car rental schuttle, 10 minuten later staan we al bij Alamo voor de balie, de dame van dienst wil me een grotere auto aansmeren “u bent zo lang dat zit niet lekker hoor” het kost u maar $ 11,00 per dag extra, omdat we niet echt een rondreis maken heb ik het beleeft afgewezen.
Ook de extra verzekeringen, die ik volgens haar toch echt nodig had, beleeft afgewezen, hierna worden we naar buiten verwezen en daar opgevangen door een andere medewerker die ons naar een hele rij suvs verwijst, waar we er zelf en uit mogen zoeken, de keus van Annie valt op een Dodge Nitro, omdat die wel wat van een Hummer weg heeft, er staan 6720 mile op de teller.
Eerst even langs de Walmart voor wat boodschappen en daarna naar het hotel, hier worden de koffers even omgepakt waarna we rond 11:00 pm het licht uit doen de dag is lang genoeg geweest.

 

 

Dag 2 29 november Valley of Fire SP

 

Na een redelijke nachtrust (het was fris) waren we allebei rond 05:00 am wakker, eerst ontbijten en het reisverslag bijwerken en even overleggen wat we doen vandaag.
We hebben deze reis geen planning maar kijken van dag tot dag wat we kunnen en willen doen.
We besluiten om vandaag een bezoek te brengen aan Valley of Fire SP, een park wat we al meerdere keren bezocht hebben, maar waar we deze zomer via het forum een nieuwe mooie locatie te zien kregen, dus gaan we kijken of we de zogenaamde Fire-Wave kunnen vinden.
Om 08:00 am rijden we weg, na eerst alles wat we vandaag nodig denken te hebben in de auto te hebben geladen, dit vraagt voor ons wel enige aanpassing omdat we gewend zijn om met een camper te reizen en dus altijd alles bij ons te hebben.
Via Sahara Ave rijden we de I-15 noord op die we bij exit #75 weer verlaten, het is zelfs rond Las Vegas erg rustig op de weg.
Bij de ingang van het park betalen we via het selfpaystation de $ 10,00 intree en rijden het park in, langs het visitorcenter via de Mousetank Road gaan we eerst naar de Rainbow Vista Road, deze dirtroad is verboden voor campers >25ft dus mochten we die bij voorgaande bezoeken niet rijden.

      

Het uitzicht vanaf het viewpoint is prachtig wel staat er een harde wind en is het steenkoud (rond het vriespunt) en je staat bovenop een plateau zonder beschutting dus na een aantal foto’s zoeken we vlug de beschutting (en de kachel) van de auto op.
We rijden terug naar de asfaltweg en volgen deze tot het eind (White Dome), ondertussen goed oplettend waar we het beste het veld in kunnen voor de Fire-Wave en waar we kunnen parkeren.

 

 Er staan overal borden dat men alleen op de daarvoor bestemde plekken mag parkeren maar wat is een “daarvoor bestemde plek”, er zijn langs de weg verschillende grote plekken waar ook informatieborden over het park staan, daarnaast zijn er verschillende plekken waar je met gemak een vijftal auto’s kan zetten die ook nog met gravel verhard zijn dat zijn in mijn ogen ook “daarvoor bestemde plekken”dus parkeren we op een van die plekken.
Hier zie je aan de andere kant van de weg een padje, wat wel vaker belopen wordt, dus besluiten we dit te nemen, in de beschrijving op het forum spreekt men van eerst nog 300 meter over de weg maar wij gaan gelijk het veld in en lopen in zuidelijke richting.
Al na en kleine 150 meter beginnen de rotsen er wat meer wind/zand gepolijst uit te zien en iets verder ook meerdere kleuren te vertonen, we lopen ondertussen foto’s makend nog een stuk verder en zien op een gegeven moment ook het op “The Wave” gedeelte lijkende stuk, het is er schitterend dus worden er heel wat foto’s gemaakt waarbij er voor mij als bonus ook nog 3 mooie grote Barrelcactussen staan.

 

 

 

 

We lopen nog wat verder (oostwaarts)  tot het landschap weer naar de voor deze omgeving normale contouren terug gaat en lopen daarna de route weer terug, omdat je nu alles van de andere kant ziet zie je steeds weer andere dingen dus ook op de terugweg weer heel wat foto’s.
Omdat we het grootste deel van de route redelijk uit de wind liepen was het goed te doen zonder windbestendige kleding, nu was het fris maar midden in de zomer brand je hier weg, denk ik, er is (zeker ’s zomers) nergens schaduw.

 

       

 

De lunch op de beroemde picknickbank gaat vanwege de harde wind en lage temperaturen niet door dus gebruiken we die maar in de auto.
Via de oostkant verlaten we het park om gelijk in het volgende uit te komen, Lake Mead NRA, de Northshore Road (NV-167) is nu binnen het park helemaal opnieuw geasfalteerd en rijdt weer prima, men is nog wel aan deze weg buiten de parkgrens bezig richting Overton.
We rijden eerst naar Echo Bay en zien daar dat de boatlaunch zeker 500 meter te kort is om een boot te water te laten de omgeving ziet er niet echt fraai uit dus rijden we weer verder om vervolgens naar de Callville Marina te rijden ook hier is het water zover weg dat er zeker 150 meter tussen de verharding van de boatlaunch en het water zit, hier is men druk bezig om aan de rechterkant een tijdelijk launch te maken ook staat er al een rupskraan op het stukzand voor de eigenlijke launch deze gaat ze zo te zien weer verlengen.
De honderden boten die aan de drijvende steigers liggen zijn nu via een noodbrug, alle steigers zijn een paar honderd meter verder het meer op gesleept zodat de boten genoeg water onder de kiel hebben om niet vast te lopen.
Het gaat heel veel $ kosten om de boatlaunches weer bruikbaar te maken maar niets doen is de doodsteek voor deze bedrijven.

We willen vervolgens nog wat dichter bij het water komen maar ook de rit naar een van de primitieve campgrounds die onder het parkbeheer vallen levert geen watertoegang op, de weg naar deze campground gaat volledig door een wash en moet dus na iedere regenbui weer opnieuw met een grader gelijk gemaakt worden, je zal er maar staan tijdens een flinke bui dan kan het een paar dagen duren voordat je weer weg kan.
We rijden richting Las Vegas en doen onderweg nog een mall aan waar we de eerste inkopen doen, vervolgens even terug naar het hotel.
’s Avonds rijden we naar Fremont Street en kijken daar wat rond, het is er redelijk rustig zowel wat publiek als verkoopstandjes aangaat, bij de standjes die er wel staan zijn de verkopers dik aangekleed en hebben ze allemaal één of meerdere straalkacheltjes staan om warm te blijven, de temperatuur is rond de 2 graden en dat met een harde wind er bij geeft een hele lage gevoelstemperatuur.
De podium optredens spreken ons niet echt aan de 1 is een band met kerstliedjes en op de andere staat een Duitse Hans Klok, die laatste staat er maar tot 30 november dus kijken we later nog een keer wat speelt.

 

Rond 10:00 pm zijn we terug in het hotel de dag is lang genoeg geweest.
Het was vandaag zo koud dat we zelfs geen wild live gezien hebben zelfs geen grond eekhoorn waar je normaal over struikelt in Valley of Fire.

 

 

Dag 3 30 november Oatman Launglin

Rond 07:00 am waren we uit bed, na het ontbijt en een stukje verslag van gister maken vertrekken we tegen 09:00 am uit het hotel, we willen vandaag een rondje maken via de nieuwe brug bij de Hoover Dam en dan Oatman en Launglin bezoeken.
We gaan eerst richting Boulder City daar zien we een mogelijkheid om dichtbij Lake Mead  te komen dus rijden we eerst Lake Mead NRA in, de ranger bij de ingang raad ons aan om een dagkaart te kopen en later in de week pas een nieuwe AtB-pass zodat we ook de maand december 2011 nog gebruik kunnen maken van de nieuwe pas, als ik hem nu koop moet hij een knip geven in de maand november, een dagpas kost $ 5,00, we weten niet of we volgend jaar weer rond deze tijd in Amerika zijn maar nemen toch zijn advies aan.
In dit deel van het park kunnen we tot aan de waterlijn rijden dus kijken we hier een poosje rond en constateren dat we hier bij een volgend bezoek aan deze regio best een dagje aan het strand/water door kunnen brengen als we weer een paar dagen in Las Vegas staan met de camper.

Vervolgens rijden we richting Arizona, de nieuwe brug zal best mooi zijn maar als je er overheen rijdt zie je er helemaal niets van, je zien trouwen helemaal niets want de betonnen wanden zijn zo hoog dat je ook niets van de omgeving ziet, we willen deze reis nog een keer naar de Hoover Dam rijden, zodat we de brug wel kunnen bekijken.
Over de US-93 rijden we naar Kingman om daar na een klein stukje I-40 de AZ-10 op te gaan, dit is de oude Route-66, we maken een korte fotostop bij een winkeltje waar een paar oude benzine pompen en oude auto’s staan.

Vervolgens stoppen we bij het punt waar op een paar plekken water uit de rotsen komt, hier heeft men in het verleden ooit een muurtje rond gemaakt zodat het water bleef staan om als drinkplaats te dienen, er schijnen zelfs een poosje goudvissen in gezeten te hebben, die er als grap door de maker van het poeltje in los gelaten waren, dit punt is niet aangegeven langs de weg men moet goed uitkijken naar een stenentrap die naar de poel gaat, het is in een bocht vlak voor het hoogste punt van de Sitgraeves Pass aan de linkerkant van de weg en er is parkeer mogelijkheid voor 2 á 3 auto’s.

We gaan verder en rijden Oatman in, we parkeren aan het begin van het stadje en lopen vervolgens de hoofdstraat in, binnen 50 meter komen we de eerste ezels al tegen, die vandaag dus wel in het stadje lopen, het zijn net brutale apen die opzoek zijn naar eten, dames let op uw handtas, want ze steken zo hun neus er in om te kijken wat er aan eetbaar spul inzit, ook een open autoraam is niet veilig voor die dieren.

      

We kijken een uurtje rond in het stadje er rijden vervolgens richting Bullhead City, jammer genoeg staat de zon verkeerd om foto’s te maken van de Casino’s aan de andere kant van de Colorado River want vanaf de Arizona kant zijn die veel mooier dan van de Nevada kant, de brug over weer terug in Nevada kijken we nog even rond in Launglin, veel is er niet te beleven een deel van de casino’s is gesloten en zal waarschijnlijk gesloopt worden.

Inmiddels is het rond 03:00 pm dus besluiten we richting Las Vegas te rijden, via de NV-163 gaan we naar de US-95 en die volgen we tot in Las Vegas daar rijden we naar de Las Vegas Outlet om nog een paar uurtjes te shoppen, een overhemd, twee spijkerbroeken en wat kleertjes voor de kleinzoon zijn het resultaat.
We besluiten om naar het hotel te rijden en het de rest van de avond rustig aan te doen, om zowel overdag als ’s avonds volop bezig te zijn houden we geen hele vakantie vol dus vanavond beentjes omhoog en verslagen bijwerken.
Het was vandaag een stuk aangenamer wat de temperatuur aangaat, dit kwam doordat er veel minder wind stond dan gisteren.
Wat we morgen gaan doen zien we wel.

 

Dag 4 1 december Mt Charleston, shoppen, strip

Om een beetje solidair te blijven met het thuisfront, wat klaagt over kou en sneeuwval, zoeken ook we vandaag de sneeuw op, we brengen een bezoek aan Mount Charleston en daar is afgelopen weekend 2 inch nieuwe sneeuw bijgekomen volgens de nieuwsberichten.
Via Sahara ave, I-15 en US-95 rijden we naar de NV-157 die ons naar Mount Charleston brengt.
Als we beginnen aan de klim zien we ineens 4 ezels tegen een helling lopen, dus even gestopt voor een paar foto’s, als Annie uitstapt zet ze haar voet precies in een hoopje sneeuw wat in de berm ligt, aan de andere kant van de weg zien we aan de schaduw kant van de helling al meer sneeuw liggen en een doorkijk naar Mount Charleston laat deze berg met een witte hoed zien.

 

 

We gaan eerst naar het eind van de NV-157 maar daar kan je als je geen hike maakt weinig van de berg zien, in dit gedeelte van het park staan veel cabins en vakantiewoningen, die laatste zitten prachtige exemplaren tussen, ook zitten hier verschillende campgrounds en ondanks dat er toch zo’n 10 tot 15 centimeter sneeuw ligt staan hier nog heel wat campers.
Via de NV-158 rijden we naar de NV-156, op het eind van deze weg is het skigebied van Mount Charleston, tegen onze verwachting in wordt er al volop gebruik gemaakt van de pistes, alle (stoeltjes)liften draaien al, op deze doordeweekse dag zien we vooral snowboarders, we kijken een poosje naar de capriolen van de vooral jonge gasten waarvan sommige ongenadig hard op hun plaat gaan.
De temperatuur is aangenaam, we staan zomaar in een overhemd zonder dat het koud wordt.

We volgen de NV-156 terug naar de US-95 en gaan weer richting Las Vegas om wat $$$ uit te geven, langs de US-95 zitten al verschillende winkelgebieden en hiervan bezoeken we er een, vervolgens rijden we naar de Las Vegas Outlet aan de zuidkant van de strip ook daar slagen we voor hetgeen we zochten.
Hierna terug naar het hotel om de buit van vandaag op de kamer te brengen en even de benen omhoog.
Rond 05:00 pm rijden we naar de strip, de auto parkeren we bij Bills op de hoek van Flamingo Road, we gaan eerst naar het Bellagio hotel voor de fonteinenshow en de binnentuin, die laatste is afgezet voor het publiek, omdat ze volop bezig zijn aan de kersttuin, aan wat we er al van kunnen zien belooft dat een schitterende tuin te worden dus maar eens aan een medewerker gevraagd wanneer de tuin klaar zal zijn, hij gaat als er geen tegenslagen zijn aanstaande vrijdag open voor publiek.
Wij gaan volgende week als we terug zijn uit Zion NP dus zeker terug want dit willen we niet missen.
Buiten bekijken we nog een fonteinshow, ook die is al in kerststemming, ik vermoed dat veel van de shows uitgevoerd zullen worden met kerstliedjes.
Hierna lopen we naar forumshops in Caesar’s Palace en nemen daar een kijkje, het plafond is net als in de Venetian prachtig beschilderd en uitgelicht, hier slagen we ook nog voor het laatste paar Ugg laarzen, die op de bestellijst stonden, er zit hier sinds kort een aparte Uggshop waar ze naar mijn idee alle modellen op voorraad hebben, in prijs maakt het geen verschil of je ze hier koopt of in een outlet, want er gelden vaste prijzen voor alle winkels.
We steken de strip over om Casino Royale bij de Outback te eten.
Vervolgens gaan we terug naar Bills om de auto en rijden terug naar het hotel.

 

Dag 5 2 december Colorado River Bridge, Hoover Dam

We willen vandaag de nieuwe brug, die over de Black Canyon is gebouwd, om de Hoover Dam te ontlasten eens van dichtbij bekijken, dus rijden we weer richting Arizona om te kijken of we daar bij de brug kunnen komen.
Dat kan dus niet er is wel een afslag net na de brug, maar daar kan men alleen via een dirt road een deel van Lake Mead NRA bezoeken.
We rijden terug naar Nevada en nemen daar de afslag die naar Hoover Dam gaat, daar moet men nog steeds langs de controle post om bij de dam te komen, aan de vriendelijke beveiligingsman gevraagd of en hoe we bij de brug kunnen komen, dat is dus heel gemakkelijk net na de bocht is een nieuw parkeerterrein en vandaar uit kan met via een trap naar boven.
Er staan een heleboel borden met informatie over de bouw van de brug die officieel trouwens de “Mike O’Callaghan-Pat Tillman Memorial Bridge” heet, via de trap of rolstoel ramp kan men naar boven en ook daar staan weer verschillende informatie borden.
Op de brug zelf in middels mooie kopergravures in verschillende pilaren de bouw van de brug in beeld gebracht.
Vanaf de brug heeft men een schitterend zicht op de Hoover Dam en omgeving, nadat we de brug tot het eind overgelopen zijn en volop van het uitzicht genoten hebben gaan we terug naar auto en rijden verder richting Hoover Dam, deze rijden we over naar de Arizona kant om daar te parkeren en zo wat foto’s van dam en brug te maken.

           

De brug kan men van hieruit niet volledig in beeld brengen omdat er nog een stuk berg voorzit, waardoor een deel van de boog niet zichtbaar is, aan de Nevada kant is er nog een turnout en vandaar uit lukt dat wel.

 

Aan de Arizona kant houd de oude weg na het hoogste viewpoint op, de oude route naar Kingman over de Hoover Dam is nu dus een doodlopende weg geworden.
De nieuwe brug heeft de route Boulder City > Kingman wel met een kleine twintig minuten ingekort, tel daar ook nog eens het oponthoud van de securitycheck bij en je hebt al vlug een uur gewonnen.
De volgende stop is het Lake Mead viewpoint hier heeft men een mooi zicht op het meer en de Marina van Hemenway Harbor en Boulder Beach, bij dit viewpoint rollen er tientallen ground squirls over elkaar heen, terwijl ze heerlijk in het zonnetje aan het spelen zijn, het is dan ook heerlijk weer vandaag nog net geen korte broek maar wel aangenaam van temperatuur en geen wind.

 

 

 

We rijden terug naar Las Vegas en onze eerste stop daar is Fry’s, mooie dingen gezien maar niets gekocht, via de I-15 gaan we vervolgens naar de Premium Outlet.
Op de I-15 stoppen om onbekende reden ineens twee pickup trucks, misschien dat ze elkaar geraakt hadden maar dan stop je toch niet als je op de derde baan rijdt, de auto er achter wijkt uit naar onze baan dus ga ik voor de zekerheid ook een baan om, als we net naast de twee pickup trucks rijden horen we piepende remmen en een flinke klap, als ik in mijn spiegel kijk zie ik dat er een personen auto vol achterop de achterste pickup truck is geklapt, hoe dit is afgelopen weten we niet want wij zijn bijna bij onze afslag.
In de Premium Outlet gelijk gegeten en nog wat inkopen gedaan en vervolgens terug naar het hotel.
’s Avonds eerst nog wat boodschappen gedaan voor ons weekend Zion NP en daarna weer naar de strip gereden ook nu weer bij Bill’s de auto geparkeerd en naar de Venetian gelopen, de kerstversiering daar was niet veel meer dan wat slingers van kerstgroen met lichtjes er in dus waren we hier vlug uitgekeken, dit hotel hebben we al vaker bezocht dus de rest hoeven we niet te bekijken.
Doorgelopen naar het Wynn, daar is de versiering zoals het te verwachten was ingetogen maar zeer mooi in wit en goudkleur met een schitterende verlichting.

Via de loopbrug naar de andere kant van de strip en daar kwamen we precies op tijd voor de vulkaan uitbarsting bij het Mirage hotel, Sirene of Ti is wegens onderhoudswerkzaamheden gesloten tot en met 25 december, de boot waar de Sirenes (dames) opstaan lag helemaal droog, dat gedeelte van de waterpartij was leeggepompt.
We lopen verder en besluiten om nog een show bij het Bellagio hotel mee te pakken voor we de auto weer opzoeken, ook nu was het weer een kerstliedje dat zal wel zo blijven tot 25 december.

 

 

We beginnen de voeten te voelen dus houden we het voor vandaag voor gezien en gaan terug naar het hotel waar we de koffers wat reorganiseren omdat we morgen vroeg vertrekken richting Zion NP, zondag keren we weer terug naar Las Vegas.  

 

Dag 6 3 december Las Vegas, Zion NP

Vanmorgen alleen koffie gedronken en een bakje yoghurt gegeten we willen onderweg ontbijten, om 08:20 am rijden we weg via Sahara Ave naar de I-15 noord en na een tankstop kan het gas er op.
We rijden door tot Mesquite en stoppen daar bij de dubbele gele arch om een ontbijt met pancakes te verorberen, weer terug op de I-15 en via Arizona rijden we Utah in, bij exit 19 naar de Ut-9 hoewel T-T aangaf dat we op de I-15 moesten blijven, waarschijnlijk dacht die er pas bij exit 27 af te gaan en dan via de UT-17 naar de UT-9 mogelijk is dat sneller, omdat je dan minder over wegen van lagere orde moet.
Om 11:45 am zijn we bij het hotel maar ja we zitten in een andere tijdzone dus is het hier al 12:45 pm, nadat we de koffers op de kamer hebben gebracht gaan we eerst Zion NP in.
Bij de ingang een nieuwe AtBpas gekocht dus kunnen we tot 31 december 2011 weer alle NP’s, NM’s, NRA’s, NCA’s en weet ik veel wat voor andere National ??? bezoeken.
In de wintermaanden rijden de shuttlebussen niet dus mogen we met de eigen auto de Zion Canyon Scenic Drive rijden.
Bovenin had ik wel sneeuw verwacht, maar dat er ook op de valley vloer sneeuw zou leggen dat is aan de ene kant een mooie bonus, aan de andere kant een beperking, omdat er verschillende trails gesloten zijn of in ieder geval moeilijk begaanbaar.
Struikelde we gisteren over de groundsquirls vandaar doen we dat vandaag over Mule deer door de hele valley en bij de picknickarea van The Grotto over (aan Thanksgiving dinner ontsnapte) wild Turkey die laatste hebben we nog even gewaarschuwd voor de naderende kerst.

 

         

 

Gespot rond de 40 Mule Deer en 8 wild Turkeys en verschillende kleine vogels.
We maken de korte wandeling naar Weeping Rock om bij de ingang te ontdekken dat we niet onder de rots zelf mogen komen, ondanks dat het een korte wandeling is viel het door de sneeuw op de trail niet mee, omdat het redelijk steil naar boven gaat maak je kans om uit te glijden, omdat we er in de middag waren was de sneeuw zacht zodat men er wat grip op had maar ’s morgens als alles nog stijf bevroren is zal het niet meevallen om overeind te blijven.
Volgende stop is Temple of Sinawava waar we de Riverside Walk willen doen, aan het begin van de trail zien we aan de andere kant van de rivier een hele hoge waterval, die komt bijna vanaf de rim naar beneden, er komt niet veel water overheen maar op verschillende plekken weet hij de wanden mooi te bedekken met een laagje ijs wat door de hoge dag temperatuur gedeeltelijk met veel lawaai naar beneden valt.
Deze wandeling is redelijk sneeuwvrij, maar ook hier mogen we op een gegeven moment niet meer verder, het pad is afgezet met een ketting en een bord “Trail Closed” voorbij deze afzetting staan de rotsen tot tegen het pad en ook hier komt plaatselijk water naar beneden dus mag men niet verder in verband met het gevaar van vallend ijs horen we later van de vrouwelijke ranger van dienst in het visitorcenter.

 

       

      

            

We lopen terug naar de auto en na nog een fotostop bij de Big Bend overlook rijden we naar het Visitorcenter omdat we wat informatie willen voor morgen, de trail naar Lower Emerald Pool is open tot bij de waterval ook hier mag men niet verder in verband met vallend ijs, de trail naar Middel en Upper Emerald Pools is wel open en met kan ook doorlopen om via de Kayenta Trail een rondje te maken wel moet men overal rekening houden met mogelijk sneeuw en/of ijs op de trails dus we zien wel tot waar wij het verantwoord vinden.
De Kolab Terrace Road is open en begaanbaar tot een stukje voorbij Hop Valley Trailhead dus die willen we sowieso een stuk rijden.
Even terug naar het hotel en ’s avonds even het dorp in om te eten bij Wildcat Willie’s, de gevlekte hond was gesloten voor het seizoen.
Springdale en dan met name de UT-9 is trouwens op veel plaatsen leuke kerstverlichting.
In het gastenboek werd er gevraagd of het nu druk is in Las Vegas, nee dus het is veel rustiger dan in het voorjaar en het publiek wat er is vindt je voornamelijk in de (verwarmde) casino’s en shops, de strip buiten was heel stil van de week, rond de shows bij Bellagio en Mirage kom je dan wat meer mensen tegen, de enige die er niet minder staan zijn de Mexicanen met hun plaatjes voor de “meisjes van plezier”, ook de verklede figuren kom je bijna niet tegen.

 

Dag 7 4 december Zion NP

Na het ontbijt besluiten we eerst de Kolab Terrace Road te rijden, ondertussen kan de zon Zion Canyon een beetje opwarmen voordat we aan onze wandeling beginnen.
We rijden de UT-9 west tot het plaatsje Virgin waar we de Kolab Terrace Road opdraaien, het is eenmaal buiten het plaatsje een schitterende route die voor een deel aan de UT-12 doet denken, met afgronden aan beide zijde van de weg met dat verschil dat er hier wat meer begroeiing is en je in de diepte ook nog een boerderij ziet liggen.
Op een gegeven moment rij je het park in, wat behalve aan het bord ook te zien is aan de weg, die heeft de bekende rode kleur.
In dit stukje van het park is een deel van het land nog privé bezit er zijn verschillende afgepaalde stukken weide en er staat ook nog een prachtige woning, hierna krijgen we weer een stuk wat niet tot het park behoord om vervolgens nogmaals in het park uit te komen.
Het stuk wat niet tot het park behoord en een klein stukje park is een paar jaar geleden afgebrand, alle bomen zijn dood hier en daar beginnen weer wat struiken te groeien ook staan hier verschillende soorten Prickly Pear cactussen.
De trails in dit deel van het park liggen onder een flinke laag sneeuw dus beperken we ons tot wat viewpoints.

Het laatste stuk van de parkweg wordt ’s winters niet schoon gemaakt maar benut voor snowmobil en skisport, waarschijnlijk is dit de eerste dag dat dit gebied open gaat want er is een ranger bezig met (tijdelijke) borden te plaatsen om het parkeren een beetje in goede banen te brengen.
Op deze zaterdagmorgen zijn er heel wat locals die hun snowmobil voor het eerst in dit seizoen gaan uitproberen, iets wat niet bij allemaal goed lukt sommige starten heel slecht met veel rook en geknal en een enkele wil helemaal niet starten, na een poosje naar dit geklungel gekeken te hebben draaien we de auto en rijden dezelfde weg terug naar Virgin.

Na een korte stop bij het hotel om even naar de familie te bellen gaan we het park weer in, hier lijkt het nog rustiger te zijn dan gistermiddag we parkeren bij de trailhead van de Emerald Pools en beginnen na een bakje koffie aan de trail naar de Lower Pool.
Het begin van de trail ligt in de zon en is schoon en droog maar eenmaal de eerste bocht door komen we op een deel wat in de schaduw ligt, hier ligt redelijk wat sneeuw en dat is doordat er al heel wat mensen overheen gelopen zijn veranderd in een ijsplaat, gelukkig is de temperatuur zo hoog dat deze plaat wat zacht is, zodat je er door de voeten wat harder neer is zetten met de hak doorheen trapt waardoor je wat meer grip krijgt.
Enkele dames op lederen laarzen met ook nog een gladde zool hebben wat meer moeite om overeind te blijven.
Bij het begin van de Pool is de trail afgezet, de waterval waar men normaal gezien onderdoor moet lopen laat zo nu en dan stukken ijs vallen en daarom is het niet veilig om verder te lopen, na de nodige foto’s keren we op onze schreden terug.

 

              

                      

 

We overleggen even wat we gaan doen, de planning was om morgen op weg naar Bryce Canyon NP de Zion Valley Overlooktrail te doen maar omdat het morgen een flinke rit is en deze trail volgens de informatie ook nog een uur vraagt besluiten we om hem vandaag nog te lopen.
We rijden over het vernieuwde asfalt (wat nog niet rood is) naar de tunnel, hier kunnen we zo doorrijden er zijn niet veel campers die er door willen, de parking gelijk na de tunnel rechts staat vol dus parkeren we een klein stukje verder aan de linkerzijde van de weg.
Het weer is zo aangenaam dat we de boterhammen buiten op kunnen eten, na deze wat verlate lunch beginnen we aan onze laatste wandeling voor vandaag, geen hike voor mensen met hoogtevrees, het gaat gedeeltelijk over smalle randjes en er staat lang niet overal een reling langs.
Na de nodige fotostops onderweg komen we bij de overlook, het uitzicht is hier prachtig alleen jammer dat de zon net achter de wolken verdwenen is waardoor de besneeuwde toppen wat minder mooi overkomen, na een kleine twintig minuten aanvaarden we de terug weg.

        

 

 

Deze trail was op een meter of 10 na helemaal schoon dus goed te lopen.
Weer terug door de tunnel en het park uit, in Springdale kijken we nog in wat winkels op zoek naar kerstversieringen maar we kunnen niets naar ons zin vinden.
Terug naar het hotel en daar nog twee wasjes gedraaid, echt op zijn Amerikaans met de auto naar de laundry gereden die in het andere gebouw van het hotel zat.
’s Avonds zijn we wezen eten in Jack’s Sports Grill die zit ook op het hotel terrein zodat we niet ver moesten rijden.
Morgen willen we op tijd starten en dan via Bryce Canyon NP en Cedar City terug rijden naar Las Vegas, volgens S&T een trip van 341,6 mijl met 5:51 uur zuivere reistijd, gelukkig winnen we morgen weer een uur, omdat we weer terug rijden naar Nevada.

 

Dag 8 5 december Bryce Canyon NP, Las Vegas

Nog even de (wild)life score van gister, 2 ezels (in een weide) 20 koeien (ook in een weide) 3 paarden (liepen los maar hoorde bij een farm) 8 Mule Deer en 1 Bighorn Sheep mannetje, die laatste stak de weg over terwijl we naar het trailhead van Zion Canyon Overlook liepen maar was al aan de andere kant verdwenen voordat ik nog maar naar mijn camera kon pakken.
Vandaag op tijd uit bed en na het ontbijt alle spullen weer in de auto en op weg, bij de west ingang van Zion NP waarschuwt de ranger van dienst voor mogelijke vertraging richting de oostkant in verband met een rockslide, die vannacht heeft plaatsgevonden, dat valt achteraf erg mee ook al omdat het niet druk is op de weg.
De rockslide heeft net genoeg stenen naar beneden gebracht voor een klein rotstuintje 1,5 M3 schat ik dat er op de weg lag.
We maken binnen het park nog een paar fotostops onder andere Checkerboard Mesa met sneeuw is wel een plaatje waard.

 

 

Aan het eind van de UT-9 draaien we de US-89 noord op en volgen deze tot de junction met de UT-12 oost, we rijden door Red Canyon waar de mooie kant helaas geen sneeuw bevat omdat die op het zuiden gericht is en dus vol in de zon licht.
Via de UT-63 rijden we rond 10:00 am Bryce Canyon NP binnen, hier ligt een dun laagje sneeuw (tussen de 5 en 10 centimeter) na een bezoek aan het visitorcenter is Sunset Point onze eerste stop, hier zien we wel wat sneeuw op de Hoodoos maar het meeste is door de zon weg gesmolten.
Vervolgens rijden we naar het eind van de weg bij Rainbow Point en zakken via de viewpoint op het gemak terug richting de park ingang.
Op verschillende vieuwpoint hebben we op de stukken die wat meer in de schaduw liggen redelijk wat sneeuw alleen staat in die gevallen de zon verkeerd waardoor het niet meevalt om goede foto’s te maken.

 

             

Tegen 12:00 uur rijden we het park uit, wat zowel hier als in Zion NP opviel was hoe rustig het was in de parken, als men de drukte wil ontlopen is dit een zeer geschikte periode om de parken te bezoeken, vaak waren we alleen op een viewpoint waar we in het najaar van 2009 nog met honderden anderen op een viewpoint stonden.
Wij rijden de route terug tot de junction met de UT-14 deze gaan we west op richting Cedar City, op deze route ligt meer sneeuw dan in Bryce Canyon NP het ligt dan ook wat hoger, we zien verschillende snowmobile sporen en ook zien er een paar langlauf sporen uitgezet, ook zien we terwijl we de lunch gebruiken op een parkeerplaats verschillende mensen hun net zelf gekapte kerstboom op het dak van de auto laden, schijnbaar mag de lokale bevolking een kerstboom uit het bos kappen wat tot het National Forest behoord.

 

 

 

We vervolgen onze weg waarbij we helaas niet veel kunnen stoppen omdat men we de weg (heel goed) schoongemaakt heeft maar de viewpoint doen ze niets aan daar ligt een dikke (1/5 meter) laag sneeuw op.
De weg naar Cedar Breaks NM is gesloten voor (auto)verkeer en nu in gebruik als snowmobile parcours.
We rijden Cedar city in en maken daar nog een stop bij de Walmart  voor nog wat boodschappen ook scoren we daar nog wat kerstversieren, een t-shirt en blouse voor Annie en een skibroek voor de kleinzoon.
Vervolgens de I-15 zuid op en bollen naar Las Vegas, rond 4:45 pm waren we bij ons hotel, eerst alle spullen naar boven hebben gebracht en even een bakje koffie hebben gedaan om vervolgens naar Sam’s Town casino te rijden voor het steakbuffet, na de buikje goed rond te hebben gegeten zoeken we ons vaste plekje bij Bill’s casino weer op om de auto te parkeren en steken we de strip over naar Bellagio.
We gaan eerst naar de binnentuin, deze is wel klaar maar nog/weer afgezet voor het publiek omdat men nog bezig is om de verlichting aan de passen, waarschijnlijk is hij dit weekend wel toegankelijk geweest en neemt men de rustigere zondagavond om het geheel af te ronden.
Een klein deel is wel toegankelijk en ook het andere deel is redelijk te fotograferen vanaf de zijkanten.
Het ziet er prachtig uit, afgelopen week vroeg ik mezelf af hoe ze de twee ijsberen aan zouden kleden, toen wij er van de week waren kon je de vormen al goed zien gemaakt van kippengaas wat helemaal gevuld was met oasis dus het moesten snijbloemen worden maar wat, men heeft ze dus helemaal vol gestoken met duizenden anjers.

 

 

 

 

Deze week lopen we vast nog wel eens binnen om te kijken of die twee hoogwerkers nu eindelijk weg zijn zodat het publiek er in kan ook willen we het een keer bij daglicht zien om wat meer van de details te kunnen zien.
Na nog een watershow buiten te hebben bekeken zoeken we de auto weer op en rijden terug naar het hotel.

 

Dag 9 6 december Death Valley

Vanmorgen bij het opstaan pas besloten wat we vandaag gaan doen, we gaan voor de tweede keer dit jaar naar Death Valley, omdat we nu met een auto gaan gaat de reis er naar toe vlugger dan met een camper dus dat we wat later starten is niet zo erg.
Als we buiten komen zien we dat het geregend heeft, onderweg zien we dat het over een groot gebied inclusief Death Valley geregend heeft vannacht, de weg is nat en hier en daar staan nog plassen op de weg en in de berm, Mt. Charleston heeft er zo te zien weer meer sneeuw bij gekregen.
Eenmaal de drukte van Las Vegas voorbij gaat de teller naar 75/80 m/u dus staan we binnen twee uur in het park, na bij het selfpay station onze AtB pas door de sluif te hebben gehaald kunnen we (met een gerust hart) het park in, eerst naar Dantes View deze weg was dit voorjaar afgesloten wegens asfalteringswerken, maar mogen wij toch niet rijden omdat onze camper >25 ft is, het is een regel dus houden we ons daar aan het waarom is mij niet duidelijk dat geld trouwens voor meer punten die we vandaag bezochten, de ruimte is er het komt dus alleen op de stuurmanskunst van de chauffeur aan.

 

 

 

Het zicht vanaf het viewpoint is schitterend, we lopen naar een ander punt om een ander zicht op Badwater Basin te krijgen en genieten ondanks de snijdend koude wind een poosje van het uitzicht, de aan de andere kant van het basin gelegen Telescope Peak, vannacht zijn eerste sneeuw van deze winterheeft gekregen dit samen met een wolkenband die een stukje onder de top lijkt te zweven geeft een prachtig plaatje.
Terug bij de auto eerst een bakje koffie om op te warmen en dan onderweg naar ons volgende doel, maar ja dan zien we ineens schitterende cactussen (Cottentailcactus) langs de bergwand groeien dus zijn we zo weer een half uurtje verder, een paar mooie planten staan op bereikbare plaatsen maar de meeste staan zo hoog op de helling dat die zonder klimcapaciteit niet (zonder gevaar) te benaderen zijn dus maken we daar via de telelens wat foto’s van.

 

 

    

          

 

Volgende stop of eigenlijk route is Twenty Mule Team Canyon een 2,7 mijl lange dirtroad door een werkelijk prachtig stukje badland, waar we alles bij elkaar een uur voor nodig hebben maar gemakkelijk een uur of drie door zouden kunnen brengen om dan ook een paar trailtjes te lopen.
Geen weg om tijdens of net na regen te doen want de hele loop is gemaakt door een wash, dus onbegaanbaar zodra er wat regen van betekenis valt.
In deze periode van het jaar moet men deze loop eigenlijk in de middag doen, zodat men de zon wat meer van opzij heeft, nu keken we soms erg tegen de zon in, wel een reden op vaker te stoppen en achterom te kijken.

 

 

 

 

Volgende stop het visitorcenter, maar dat is sinds begin november voor 18 maanden gesloten en wordt volledig gerenoveerd, er is een tijdelijk center bij de ingang van Furnace Creek Ranch, de geplande lunch op de picknickarea daar gaat niet door omdat alle picknicktafels in de schaduw staan ’s zomers heerlijk natuurlijk maar nu net iets te fris.
Het gasstation hier wil trouwens $ 4,28 per gallon hebben, in Las Vegas ben ik $ 2,99 kwijt bij de duurdere pompen.
De lunch gebruiken we bij Harmony Borax Works waarbij we de kofferbak als picknicktafel gebruiken, vervolgens rijden we hier de Mustard Canyon trail ook een dirtroad maar behalve dat met in het begin langs een deel zoutvlakte rijdt is het verder niet echt een interessante trail.
We rijden een stukje terug en gaan Badwater Road op om na 8,5 mijl de Artists Drive in te slaan, ja wat moet je hier van zeggen hij is 9 mijl lang geasfalteerd en wij hebben er twee uur over gedaan, vergeet vooral de 200 meter lange afslag naar Artists Palette niet, want ondanks dat het een werkelijk schitterende route is mis je dan wel precies het allermooiste stukje.

 

 

 

 

We gaan weer verder de Badwater Road op, eigenlijk stond de trail naar Natural Bridge nog op de planning maar het is al 03:30 pm en voor deze trail inclusief de dirtroad er naar toe vraagt minstens 1 uur, wetende dat het rond 04:40 al donker wordt/is besluiten we door te rijden richting Shoshone, de rit door Badwater Basin wordt een lastige omdat de zon al zover gezakt is dat hij verblindend is en dat is met de vele bochten niet echt prettig rijden.
Vanaf Mormon Point gaat het beter omdat de zon achter de bergen verdwijnt, gelukkig zijn we net het park uit als T-T op nachtkleuren gaat en als we vijf minuten later Shoshone inrijden is het echt donker (en nieuwe maan) de laatste 100 mijl worden dus in het donker gereden.
Terug in Las Vegas rijden we eerst naar Flamingo Road om bij de Red Lobster te gaan eten, na een heerlijke maaltijd waren we rond 08:00 pm terug bij het hotel.
Voor vandaag genoeg gedaan dus na een lekker bakje koffie tijd om de verslagen bij te werken.

 

Dag 10 7 december Las Vegas

Vandaag blijven we binnen de stadsgrenzen van Las Vegas, voor het gemak Henderson daar ook onder rekenend.
Omdat veel winkels pas rond 10:00 am open gaan doen we het rustig aan, slapen wat uit, lezen een paar weblogs bij en vertrekken rond 09:45 richting Galleria Mall at Sunset.
Dit is een mall waar nog verschillende winkelcentrums rondom liggen dus als je wilt kan je hier de hele dag doorbrengen, neem wel je auto steeds mee want anders loop je verschillende mijlen.
We bezoeken hier een aantal Art & Craft winkels en weten nog verschillende kerstdecoraties te scoren, ik blijf het jammer vinden dat men voor de kerstverlichting te veel (dure) kunstgrepen uit moet halen om dat in Nederland werkend te krijgen ,want daar zou ik wel eens in los willen gaat.
Verschillende (echt prachtige) dingen die als tuinversiering bedoeld zijn vallen af omdat die in ons natte klimaat binnen een paar dagen helemaal verregend zouden zijn.
Annie weet ook nog een paar shirts voor haarzelf te scoren.
Als we naar ons idee genoeg gedaan/gezien hebben gaan we terug naar het hotel om de voeten een paar uur rust te geven.
’s Avonds rijden we naar Fremontstreet, er is daar ondertussen een mega grote kerstboom opgezet, we pakken drie lichtshows mee Queen was hetzelfde als dit voorjaar the Doors was een andere maar wel schitterend.

         

 

De kerstliedjesband had een vrije dag en op het andere podium stond een band die muziek maakte wat niet onze smaak is, wel een goede band overigens.
De promo die ze na iedere lichtshow laten zien voor oudejaarsavond zou je bijna aan het zoeken naar goedkope vliegtickets brengen, er komen een achttal coverbands van niet de minste rockbands dus dat belooft een (hard)rock spektakel te worden om de vingers bij af te likken.

 

Na de 10:00 pm show gaan we richting hotel.
We kijken daar hoe het met de koffers staat, alles wat mee moet wordt verdeeld over de twee koffers en dan worden ze gewogen, met wat omsteken van zwaardere dingen weten we beide koffers binnen de 50lb te krijgen.
De twee Carry-on koffers worden dan we gevuld met het zwaarste spul zoals boeken.
Ook zal in tegenstelling tot de heenreis mijn fotorugtas als personal item (tweede Carry-on) mee gaan, deze rugtas weegt leeg al 2,3 kilo en door dat de Carry-on vol zit kunnen mijn camera en lenzen daar niet in.
Nog even terug naar de dag van gisteren, we hebben volop genoten van Death Valley en zullen dit park bij een volgend bezoek voor een paar dagen in de planning opnemen zodat we er nog meer kunnen ontdekken, wel zal dit afhankelijk zijn van de periode waarin deze reis valt omdat we met een camper in bepaalde periodes niet (van de verhuurder) in het park mogen.
De volgende reis gaat dit dus nog niet gebeuren omdat we volgend jaar in juni reizen, deze route is trouwens al uitgezet en brengt ons naar Yellowstone NP.

 

Dag 11 8 december Las Vegas strip

We starten weer rustig aan vanmorgen, om 08:30 am al op de strip lopen is meer iets voor de echte diehard.
Rond 10:30 am verlaten we het hotel en rijden weer naar Bill’s casino, dit vinden we een ideale plek om te parkeren alles is lekker compact, parkeren altijd dicht bij de lift en in het casino moet je maar een kleine honderd meter lopen om midden op de strip te staan.
We gaan eerst naar PH om daar op het gemak de Miracle Mile Shops te bekijken we scoren zelfs nog een sweater voor onze kleinzoon bij Gap, we steken de strip over en lopen het Aria binnen hier en in het Vdara bekijken we de kerstversieringen ook heel mooi maar met een in mijn ogen zeer storende fout, in een groep witte kerststerren die onder grote Aloë bomen staan zit 1 rode terwijl de andere groepen allemaal op kleur zijn dat ziet er echt niet uit, verder prachtig gedaan met grote kerstballen die helemaal opgebouwd zijn met rozen en dan ook nog grote rozen dat zullen geen goedkope bollen zijn, ben wel benieuwd hoe lang dat mooi blijft want het is behoorlijk warm daarbinnen.

 

                                      

De nieuwste aanwinst “The Cosmopolitan”gaat volgens de neonreclame op 15 december open.
Met de towntrain gaan we naar het Bellagio en bewonderen daar de binnentuin, die nu helemaal af is het ziet er schitterend uit veel kerststerren in rood, roze en met gemêleerde bloemen die laatste vind ik persoonlijk niet zo mooi maar in het geheel staat het mooi.
Voor de sneeuw hebben ze witte chrysanten gebruikt zo te zien planten maar dan wel met geplozen bloemen zodat je bloemen van 5 tot 10 centimeter doorsnee krijgt, zoals ik van de week al aangaf zijn de twee ijsberen gemaakt van witte anjers, de pinguïns zijn gewoon van piepschuim, de rendieren die de slee voorttrekken zijn ook van piepschuim maar dan helemaal beplakt met eikels en andere nootsoorten.